Mijn WK-obsessie was er sinds 2006 niet minder op geworden, maar in de zomer van 2010 was ik niet in de gelegenheid om die obsessie te botvieren. Ik had eerst nog wel het idee om weer een schrift bij te houden, maar ik had er geen tijd voor. Ik was namelijk net klaar met mijn eindexamen, net terug van examenreis en ging bijna studeren.
Hoewel het een geruststellende hypothese is dat alle publiciteit rond de moderne slavernij uiteindelijk slecht uitpakt voor Qatar, heeft dit idee voor mij altijd ongeloofwaardig gevoeld. Het lijkt me vergezocht dat de Qatarese koninklijke familie zich, vanuit haar ivoren toren, druk maakt om de commotie.
Zo rond je veertiende ben je klaar voor je eerste grote liefde. Ik had haar echter acht jaar eerder al ontmoet. Nu, als puber, was ik klaar om alles, al mijn dromen en ambities, op te geven voor haar. Ik werd meer dan alleen verliefd op het WK. Ik raakte geobsedeerd.
Deze vraag is één van de belangrijkste die je kunt stellen rond het komende WK. De hoge bazen van de FIFA en andere voetbalbonden, net als menig oud-voetballer, beweren namelijk dat het toernooi juist voor prachtige verbeteringen zorgt.
Aan al het wachten komt een einde en toen ik haar weer zag, bleek het WK nog mooier dan ik me herinnerde. Er zou in 2002 geen DENNIS BERGKAMP plaatsvinden want het Nederlands Elftal was vergeten zich te kwalificeren, maar dat voedde mijn fascinatie eigenlijk alleen maar.
Het voelt wat gek om Qatar te boycotten, terwijl ik weet dat de vorige twee WK’s, in Brazilië en Rusland, ook geplaagd werden door schandalen. Toen keek ik ook gewoon, dus waarom nu niet? Is de combinatie van corruptie, mensenrechtenschendingen en propaganda die Qatar erop na houdt echt zoveel erger dan die bij vorige toernooien?
Zeven jaar was ik. Mijn helden waren Julio Ricardo Cruz en Jerzy Dudek, de sterren van het Feyenoord waar mijn vader supporter van was. Maar die zomer kreeg ik nieuwe helden: Dennis Bergkamp, Zinédine Zidane, Michael Owen. Toch was er één man die met kop en schouders boven de rest uitstak.
Natuurlijk weet iedere voetbalfan wel dat er iets mis is met het WK in Qatar. Omkoping, moderne slavernij, veel te hete temperaturen in de zomer, we hebben het allemaal meerdere keren voorbij horen komen. Toch had ik niet duidelijk op m’n netvlies wat er nou allemaal aan de hand is en hoe groot de problemen zijn. Het was tijd voor een opfriscursus.
Naar welk niveau je ook kijkt, welk geslacht de spelers op het veld ook zijn, er is één ding dat altijd constant is: als een voetballer een sierlijke stijl heeft, trekt diegene onze aandacht. Aitana Bonmatí is zo’n speler, en daarom zetten we haar in de spotlights.
De afgelopen jaren hebben wij flink wat kritiek gehad op de gastlanden van het WK. Om daar nu eens een positieve draai aan te geven, willen wij een aantal suggesties doen voor landen die het meest geschikt zijn voor het mondiale toernooi.
