Hoe ziet de toekomst van het Belgisch elftal eruit?
Met de EK-exit van onze zuiderburen tegen Italië lijkt het einde van de generatie voetballers wel heel dichtbij te komen. Dus de vraag is: what’s next?
Met de EK-exit van onze zuiderburen tegen Italië lijkt het einde van de generatie voetballers wel heel dichtbij te komen. Dus de vraag is: what’s next?
Ook vóór hij met Internazionale de Italiaanse landstitel pakte, was hij al langere tijd één van de topspitsen op de Europese velden. Daarom verdient Romelu Lukaku absoluut een ode.
Bij gebrek aan een Oranjesfeer in ons eigen land vroegen wij ons af: Hoe is het om het EK te kijken in een land dat wél meedoet? En met Antwerpen op slechts anderhalf uur rijden was de keuze snel gemaakt. We wilden wel eens de sfeer proeven in het land van de zorgvuldig gehypete Belgen.
Op de elftalfoto van het Belgisch elftal staat één speler met hetzelfde uiterlijk als stripheld Kuifje. Een bescheiden jongeman met een Vlaams accent, is klaar voor een nieuw avontuur. Komende weken mag hij op het EK doen wat hij het liefste doet, buitenspelen. Kevin de Bruyne is klaar om het veld op te stappen en zijn ploeggenoten te laten scoren, of anders zelf te scoren.
Dick Advocaat is de meest onvoorspelbare trainer die Stan van den Steenhoven kent. Dat stelt hij in z’n maandagcolumn. Een voorbeeld van een Advocaatweek.
Groundhopper Thomas Rensen wilde nog snel naar stadion de Bosuil vóór Royal Antwerp FC afscheid zou nemen van het Belgische profvoetbal. Maar de club werd gered, al maakte dat de wedstrijd tegen Bergen niet minder bizar.
In ‘Balletje opgooien’ probeert Ruben van Vliet je elke twee weken aan het denken te zetten. Dit kan zijn door tegen de spreekwoordelijke stroom in te roeien, of een onderbelicht onderwerp te bespreken. Deze keer gaat het over de Ebbenhouten Schoen.
Nee, natuurlijk wordt dit niet het beste WK ooit. Honderdzeventigduizend Brazilianen werden uit hun huis gegooid, dat plat moest zodat er een stadion gebouwd kon worden. Een stadion dat, zoals het Estádio Nacional Mané Garrincha in Brasiliía, 447 miljoen euro aan overheidsgeld heeft gekost en na het WK zo goed als leeg staat. En als de inwoners van Brazilië, waarvan er relatief meer onder de armoedegrens wonen dan momenteel in Griekenland, dan met kartonnen protestborden de straat op gaan, worden ze genadeloos in elkaar geranseld door de Braziliaanse ME. Het wordt dus weer een WK om je kapot voor te schamen. Maar hé, met de volgende twee WK’s in Rusland en Qatar, zal het in Brazilië nog relatief meevallen qua schendingen van de mensenrechten. En als je geen geweten hebt, of je morele kompas kapot trapt op de grond, dan valt er volgend jaar op het WK genoeg te genieten. Het deelnemersveld lijkt sterker dan ooit.
11 juli 2010, Johannesburg. Onze glorieuze natie staat in de finale van het Wereldkampioenschap voetbal. Onder meer Brazilië en Uruguay zijn door ons snoeiharde schopteam geslacht en het beste team op aarde, Spanje, is het enige elftal dat ons nog van eeuwige roem af kan tiqui taca-en. Hét moment, dit is de ultieme kans om eindelijk eens de beste van de wereld te worden. We benutten die kans niet. Als Iker Casillas zijn teennagels een dag eerder geknipt had, had de leeuw niet in z’n hempie gestaan, maar nu wel. We zijn in rouw, maar de trots overheerst en Nederland viert feest met de tweede plaats. We zijn in ieder geval beter dan alle anderen. Beter dan Duitsland en al helemaal beter dan onze Zuiderburen, die sneue Belgen die niet eens meededen. Ze waren vierde geworden in de kwalificatiegroep, achter Spanje, Bosnië-Herzegovina en Turkije. Zelden is het verschil tussen Nederland en België zo enorm groot geweest.
Onze Zuiderburen moeten tegen Rusland, Algerije en Zuid-Korea makkelijk door kunnen gaan. Wie er tweede gaat worden, wordt nog wel heel spannend.