Dortmund wint de Champions League

Spain Soccer Champions League

Ja, het is tijd voor gewaagde voorspellingen. Of er iets van uit gaat komen, ik heb geen idee, maar áls het gebeurt heb ik in ieder geval dit artikel om mijn grandioze voetbalkennis mee te bewijzen. Als ik straks in mei zeg dat ik “het al aan het begin van het seizoen wist” gaat niemand me geloven. Maar dit is een keihard bewijs. En als het niet uitkomt mag iedereen dit stuk gebruiken om me belachelijk te maken, prima. Maar na lang nadenken, mediteren onder een waterval in Noord-Oost Japan, filosoferen terwijl ik gras uit het Maracaña vermaalde, er thee van maakte en de dampen opsnoof en na het bestuderen van videobeelden van alle Champions League-deelnemers van dit seizoen (behalve Viktoria Plzen, die winnen toch niet) ben ik tot de conclusie gekomen: niemand anders dan Borussia Dortmund gaat de Champions League winnen.

Eigen voetbalvolk eerst, een goed idee?

rio-ferdinand

Af en toe luidt er iemand de noodklok in het voetbal. Dit keer is het de beurt aan Rio Ferdinand, de verdediger van Manchester United. Hij is bang dat het Engelse elftal definitief de afgrond in gaat, en dat is “logisch met zo weinig Engelse spelers in de Premier League”. Hoe moet er dan ingegrepen worden, zult u zich afvragen. Ferdinand pleit voor een limiet aan het aantal buitenlanders in de Premier League. Turkije is volgens hem een goed voorbeeld. Ook in Australië is deze regel al eerder ingevoerd. Maar zijn dat wel de landen waar Engeland zich aan moet willen meten?

De natuurlijke en kunstmatige supervoetballer

lionel_messi_2423743b

De Canadese superjournalist Malcolm Gladwell daalt deze week weer eens uit de hemel neer om ons aardse bestaan met een stukje-hemel-op-aarde-achtig artikel te verlichten. Je kunt Gladwell een wijs man noemen, of een alles-bij-elkaar-suggererende charlatan, één ding is zeker: hij schrijft interessante dingen. De afro-dragende anorexia light-patiënt en TED Talk-goeroe bekend van de ‘Ten Thousand Hour-rule’ werd door sportjournalist David Epstein de grond in geboord, maar vecht in zijn nieuwe artikel terug. In ‘Man and Superman. In athletic competitions, what qualifies as a sporting chance?’ zoekt Gladwell de grens op tussen talent, training en dopinggebruik, en wat van dat alles nou precies eerlijk is. Hij opent een discussie over hoe sport eerlijk bedreven kan worden, een discussie die in de voetballerij zeker relevant is. Met Lionel Messi als belangrijkste voorbeeld.

Wéér een stuk over Bale… En toch ook weer niet

Gareth Bale

Nog oven over Bale. Na alle artikelen met de titel ‘De Man van Honderd Miljoen’ en alle kritische opiniestukken over die honderd miljoen afgezet tegen de Spaanse werkloosheidscijfers was het nieuws van zondagavond een verlossing: eindelijk was de transfersaga tot een einde gekomen, een happy end nog wel voor alle partijen. Behalve de Spaanse werklozen dan. En eindelijk zou er, na één dag van ‘OFFICIEEL: Bale naar Real voor 100 miljoen’ op de voorpagina en een flinke discussie over of het nou honderd miljoen of 91 miljoen was, een einde komen aan alle dertien in een dozijn-berichtgeving over de Donkey Kong-lookalike uit Wales. En zouden we weer over kunnen gaan tot de orde van de dag. Maar voor we dat echt doen, laten we eerst even kijken naar het grotere plaatje: wat betekent deze transfer voor de verhoudingen in de voetbalwereld?

De Belgen zijn beter dan wij

Belgium-celebrate-v-Holland_2812230

11 juli 2010, Johannesburg. Onze glorieuze natie staat in de finale van het Wereldkampioenschap voetbal. Onder meer Brazilië en Uruguay zijn door ons snoeiharde schopteam geslacht en het beste team op aarde, Spanje, is het enige elftal dat ons nog van eeuwige roem af kan tiqui taca-en. Hét moment, dit is de ultieme kans om eindelijk eens de beste van de wereld te worden. We benutten die kans niet. Als Iker Casillas zijn teennagels een dag eerder geknipt had, had de leeuw niet in z’n hempie gestaan, maar nu wel. We zijn in rouw, maar de trots overheerst en Nederland viert feest met de tweede plaats. We zijn in ieder geval beter dan alle anderen. Beter dan Duitsland en al helemaal beter dan onze Zuiderburen, die sneue Belgen die niet eens meededen. Ze waren vierde geworden in de kwalificatiegroep, achter Spanje, Bosnië-Herzegovina en Turkije. Zelden is het verschil tussen Nederland en België zo enorm groot geweest.

Força FC Porto, een voorbeeld voor de Eredivisie

fc-porto-2013-2014-kits

Oog in oog met Estadio do Dragão voelt een mens zich nietig. Het enorme stadion torent zo hoog boven je uit dat je plotseling snapt hoe een mier zich voelt naast de neus van Zlatan Ibrahimovic, en het uitzicht is zo adembenemd uitgestrekt en mooi dat je opeens begrijpt hoe Vasco Da Gama zich voelde toen hij de Indische Oceaan voor zich zag opdoemen. Even slikken. Je kunt er alleen maar stil van worden en alles in je opnemen. Het stadion is vrijwel geheel open, waardoor je vanaf buiten de binnenkant in volle glorie kunt zien. Een wedstrijd daar beleven, met dat prachtige uitzicht op de achtergrond, moet fantastisch zijn. Oog in oog met Estadio do Dragão denk je eigenlijk maar één ding: hier moet wel een hele bijzondere club voetballen.

Leidt Nieuwe Kuip tot nieuwe successen?

nieuwe-kuip

De discussie over het stadion van Feyenoord duurt al een aantal jaar. Moet De Kuip, het stadion dat dit kalenderjaar de respectabele leeftijd van 76 jaar bereikte, gerenoveerd worden? Of is het toch beter om een nieuw stadion te bouwen, met letterlijk van alles erop en eraan? Zowel voor renovatie als voor nieuwbouw is wat te zeggen. Een groot vraagstuk in deze discussie is: Zal het nieuwe stadion wel sfeer hebben? Een ander twijfelpunt is het geld en daarmee vaak samenhangende succes. Zorgt Het Nieuwe Stadion voor het zo gewenste kampioenschap – en meer – in Rotterdam-Zuid? In Londen werd al eerder besloten een nieuw stadion te bouwen, met de nodige gevolgen.

De 100 grootste talenten van nu – waar staan zij over drie jaar?

De 100 grootste talenten van nu – waar staan zij over drie jaar?

Voetbalfans houden van lijstjes. We houden overal lijstjes voor bij. Er zijn natuurlijk zeshonderdduizendmiljard lijstjes over wie de beste voetballer ooit is, er is een lijst met de gestoordste voetballers, één met de grappigste voetballersnamen, eentje met de tien dikste voetballers ooit, een lijst van voetballers waarbij je je vriendin mee kunt nemen naar de wedstrijd zodat ze ook wat te bekijken heeft, de tien beste voetballertjes uit oempa loempa-land en zelfs een lijst met (voor de voetballerij heel unieke) intelligente voetballers. We houden van deze lijstjes, omdat we eindeloos kunnen discussiëren dat Messi beter is dan Pelé, maar Cruijff beter dan Maradona en die toch weer legendarischer dan Messi… Huh, wat? Wat we ook graag doen is mensen ‘de Nieuwe Puntje-puntje-puntje’ noemen. De Nieuwe Pelé, de Nieuwe Beckenbauer, de Nieuwe Patrick Pothuizen, noem maar op. Dus wat is er beter dan een lijst met alle ‘Nieuwe Puntje-puntje-puntjes’? Juist, een lijst met de grootste voetbaltalenten ter wereld.

Achtung! Bundesliga, val niet in dezelfde kuil als de Spanjaarden

-

“Ik denk dat de Bundesliga tot de beste drie competities zal behoren op de lange termijn en we hopen allemaal dat het de komende jaren de allerbeste competitie zal zijn”, sprak Jürgen Klinsmann onlangs in een interview met Reuters. Een sterk staaltje van stating the obvious. Met de Champions League-finale tussen Bayern München en Borussia Dortmund is de Europese overheersing (tricky, ik weet het) van Duitsland een feit. De Bundesliga is de rijkste, best bezochte, aantrekkelijkste en sterkste competitie ter wereld. Zo nemen de Duitsers het stokje over van de Spanjaarden, die de afgelopen jaren als leidend golden. Er dreigt echter iets mis te gaan in Duitsland en Klinsmann legde – onbedoeld – de vinger al op de juiste plek: “Ik denk dat de fundering in Spanje op de lange termijn zal instorten omdat slechts twee teams de hele markt controleren. Dat gaat niet werken.” Opnieuw een wonderbaarlijk pareltje van stating the obvious, goed zo Klinsi. In Spanje zijn er slechts twee topclubs, de rest komt er niet aan te pas. Maar dit dreigt in Duitsland – met de oppermacht van Bayern en Dortmund – ook te gaan gebeuren. Wat nu volgt is een stukje stating the not so very obvious.

Football has gone mad, behalve… de Italianen?!

Fernando LlorenteCarlos Tévez

Terwijl de Juventus-bazen in het vliegtuig zaten op weg naar Manchester om te onderhandelen over Carlos Tévez, nam de clubleiding van Southampton FC een vlucht de andere kant op, richting Italië. Rome om precies te zijn. Terwijl de Juventus-bazen twaalf miljoen op tafel legden voor de Argentijnse superster, drievoudig Engels landskampioen en Champions League-winnaar van 2009, zakte de tafel van de AS Roma-directie bijna door onder het gewicht van twintig miljoen (!) euro die Southampton vuil wilde maken aan een bijna even oude Italiaanse spits die nog nooit iets won en vooral heel veel problemen veroorzaakte: Pablo Osvaldo. De situatie is tekenend voor de huidige verhoudingen op de transfermarkt. Veel clubs willen miljoenen betalen voor tussen aanhalingstekens mindere goden, maar de Italiaanse clubs halen ondertussen voor spotprijsjes wereldtoppers in huis. In een voetbalzomer waarin heel Europa de portemonnee leegstort over de transfermarkt, kunnen veel clubs een voorbeeld nemen aan de slimme inkopen die ze ondertussen in Italië aan het doen zijn.