Schaamteloze PR-campagne maakt Hiddink bondscoach

guus-hiddink-anzhi

Volgevreten vedette, het bekt zo lekker. Voor je zie je dan een speler die al miljoenen euro’s bij elkaar heeft gespeeld, maar dan nog even gaat cashen in Qatar. Niet alleen spelers kunnen volgevreten zijn. Ook trainers. Henk ten Cate heeft flink zijn zakken gevuld. En is hij van het niveau Pep Guardiola en José Mourinho? Nou, niet bepaald. Een ander goed voorbeeld is Guus Hiddink. Al is (of was, daar kom ik zo op) hij wel een betere trainer dan Henk ten Cate. Maar hij is minstens net zo volgevreten. Op zijn palmares staan onder anderen Real Madrid, Rusland, Turkije en Anzhi. Maar het ergste is: Guuske wordt zorgvuldig opgehemeld met als doel een tweede termijn als bondscoach van Oranje.

Het verhaal rond het bondscoachschap is bekend. Louis van Gaal vindt het wel genoeg, of eigenlijk zijn vrouw Truus vindt het wel genoeg. Na het komende WK is het Nationaal Orakel pleite. En wie volgt hem op? Wordt de immer omstreden Ronald Koeman? Treingrappen gegarandeerd als hij ja zegt. Er gaan ook stemmen op voor bijvoorbeeld Co Adriaanse, Fred Rutten, Ruud Gullit en Frank Rijkaard. Guus Hiddink werd niet echt genoemd. Afgelopen juli vertrok hij bij Anzhi en ging lekker op zijn grote geldberg rusten.

Maar één column in de Telegraaf en iedereen is wakker. Alsof je met een gastoeter een collegezaal binnenwandelt. Collectief zaten we wat te suffen over bekende stof, maar plotseling worden we ruw gewekt. Guus Hiddink for president! Toch? Hij zegt dat ‘een rol als bondscoach waar dan ook zou kunnen’. Verder is het WK niet aan de orde voor Guus Geluk, maar hij kijkt ‘meer voor de periode daarna’. Tsjonge, laat er dan net een vacature voor bondscoach van het Nederlands Elftal staan. Maak je over ervaring geen zorgen, want Guus heeft ‘de eer gehad om van vijf landen bondscoach te zijn’.

Enorm subtiel allemaal. Vindt hij zelf. Hij zegt niet letterlijk dat hij zijn sollicitatiebrief al klaar heeft liggen. Maar zijn column is doorzichtig genoeg om zijn ‘evil plan’ te zien. En journalisten doen zonder morren mee. Lekker speculeren. Willen wij Hiddink, ja of nee? Moet hij iemand naast hem hebben, ja of nee? Danny Blind, Giovanni van Bronckhorst of Philip Cocu? Past Hiddink nog wel in zijn trainingspak? Zoveel vragen, zo weinig antwoorden. En slechts één man kan ze beantwoorden: Tsaar Guus himself.

Hiddink leek snel na zijn column al omarmd te zijn door een groot deel van het Nederlandse publiek. Ruim een vijfde deel van de ondervraagden ziet hem als de ideale bondscoach. Daarbij moet aangetekend worden dat de poll is gedaan door Maurice de Hond. Enige scepsis is dus vereist. Toch houdt Hiddink iedereen, inclusief voormalig topkandidaat Ronald Koeman, achter zich. Het Nederlandse volk kiest dus tussen twee trainers met een twijfelachtig imago op het gebied van geld.

Ronald Koeman heeft getracht zich te bewijzen door bij Feyenoord voor een ongetwijfeld niet al te hoog salaris een topprestatie neer te zetten. Guus Hiddink kiest voor een andere tactiek. Deze tactiek irriteert me enorm. Eerst al die doorzichtige column in De Telegraaf, vervolgens komt de verdere oppoetserij van het imago. Hiddink zou namelijk aanbiedingen van Australië, Zuid-Korea en China hebben afgewezen. Vooral het aanbod van China schijnt ‘uiterst lucratief’ geweest te zijn.

Wat is het toch een goede man. Plotseling zijn we vergeten dat Guus Geluk steeds meer een Dagobert Duck is geworden. Hij streek de laatste jaren naar verluidt tientallen miljoenen euro’s op, zonder schokkende resultaten op voetbalgebied. Op die manier kan je inderdaad ook Paris-Saint Germain afwijzen. De roep om Guus Hiddink als bondscoach na het WK wordt steeds groter. Dankzij een pr-campagne, waar de reclamewereld niet een puntje maar een bergtop aan kan zuigen.

BioBV-Ruben