Vandaag begint de Afrika Cup, een toernooi in Nederland vooral geassocieerd met onhandig getimede afwezigheid uit clubvoetbal en onhandig getimede spijkerharde overtredingen. Maar natuurlijk lopen er ook gewoon geweldige voetballers rond. Dit zijn zes toptalenten die op het toernooi aanwezig zijn.
Het valt me al tijden op dat de topclubs in de Eredivisie allemaal een lulletje rozenwater als trainer hebben. Ik weet zeker dat die allemaal in de keuken staan met kerst. Niks traditionele verhoudingen als de vrouw maakt het eten klaar terwijl de man op Boxing Day naar Manchester United – Sunderland kijkt.
Sparta Rotterdam stond zondagmiddag tegen tweeën thuis met 2-0 achter tegen Roda ‘als je er geen een tegen krijgt, hoef je ook niet te scoren’ JC. Je gaat bijna denken dat het JC ergens anders voor staat dan Juliana Combinatie. Het zag er beroerd uit voor de Rotterdammers tot Mathias Pogba zich aan de zijlijn meldde.
Ik ben verliefd op de pratende Huub Stevens. Vorige week betrapte ik mezelf erop: ik was iets compleet alledaags aan het doen – ik weet nu niet meer precies wat, misschien m’n teennagels knippen of koffiezetten – toen ik een interview met Huub hoorde. Ik liet prompt alles uit m’n handen vallen.
De Champions League wordt meer en meer het toernooi ‘we love to hate’. Of in ieder geval ‘love to criticize’. Want wat is het een eentonig, voorspelbaar gedoe allemaal. Voor je gevoel zit je elk jaar naar dezelfde clubs te kijken. Dus is de vraag: is dat wel écht zo?
Ik logeerde woensdagavond bij Guidetti. Ik lag onder een Feyenoorddekbedje en zal om journalistiek-ethische redenen er niet bij vermelden hoe ik me daarbij voelde. Guidetti had geen andersoortig beddengoed, zei hij toen ik binnenkwam. Zodoende rustte m’n hoofd op een kussensloop met daarop de getallen 19 en 99. Aan de muur hingen een poster van Julio Ricardo Cruz en een shawl met daarop ‘Kampioen van de PTT-Telecompetitie’. Hippe woordspeling voor die tijd, dacht ik.
Donderdag zag ik het Achtuurjournaal, met daarin Rafael van der Vaart. Hij schijnt tegenwoordig te voetballen in Midden-Jutland. Ik geloofde het meteen – het was per slot van rekening het Achtuurjournaal en niet de Privé of Story.
