Alessandro Nesta gaat stoppen. De legendarische Italiaanse verdediger van – vooral – AC Milan vindt het wel mooi geweest. Wij schrijven nog snel een ode aan de verdediger die dat het allermeeste verdient. Wat Ronaldo en Messi doet in de aanval, deed Nesta achterin.
Steven Gerrard is de man met de kanonskogel in de benen, de volle prijzenkast zonder Engels kampioenschap en de onvoorwaardelijke trouw aan zijn club Liverpool FC. Zijn fenomenale rechterbeen plus de rest van zijn lichaam verdienen een standbeeld.
Fulham… Een club voor mannen als Chris Baird en Steve Sidwell, maar niet voor een voetbalkunstenaar als Dimitar Berbatov. Toch speelt de briljante Bulgaarse aanvaller er, maar zelfs dat kan ons er niet van weerhouden een ode te schrijven aan de sierlijkste der sierlijken.
Danny Welbeck scoort niet de meeste goals en strooit niet met de meeste assists, en zal dat waarschijnlijk ook nooit doen. Maar de aanvaller is niet in statistieken te vangen. Hij voetbalt met de vrijheid van een kind en is zo de ultieme herinnering aan waarom we überhaupt ook alweer voetballen.
Andrea Pirlo is geen voetballer. Voetballers sprinten, voetballers worden slechter als ze ouder worden, voetballers kunnen niet alles zien. Dit geldt allemaal niet voor Andrea Pirlo, want Andrea Pirlo is geen voetballer. Hij is een kunstenaar.
