De grote ‘Deze landen doen niet mee aan het EK’-special

Met nog een paar dagen te gaan tot het EK hebben de 24 deelnemers al veel aandacht gekregen. De landen die niet meedoen, bestaan niet meer voor de voetbalfan. Maar wel voor ons, wij geven ze graag een podium.

Inmiddels kan jij in een Zoomcall alles vertellen over de linksback van Noord-Macedonië, de tactiek van Finland en op welke manier Slowakije gebruik maakt van de halfspaces. Wij brengen je graag iets bij over hoe een ploeg zich niet plaatste voor het EK, hoe erg dat is, en welke speler er had kunnen uitblinken.

Bosnië-Herzegovina

In de Nations League presteerde Bosnië-Herzegovina meer dan prima, met onder meer twee overwinningen tegen Noord-Ierland, en in totaal vier punten tegen Oostenrijk. De koppositie betekende een play-offplek, aangezien de Draken in een kwalificatiepoule met onder meer Italië, Finland en Griekenland slechts als vierde finishte. In de play-offs werd Bosnië-Herzegovina gekoppeld aan Noord-Ierland. Uiteindelijk trokken de Balkanbewoners na strafschoppen aan het kortste eind.

Uitblinker

Voor Edin Dzeko was het normaal gesproken de laatste kans op een Europees toernooi. De spits die al een aantal jaar in het voetbalequivalent van een blauwe zone speelt bij AS Roma, vertoont weliswaar nog weinig slijtage, maar is in maart 35 jaar geworden.

Als aanvalsleider en aanvoerder had hij zijn ploeg nog één keer naar grote hoogten kunnen stuwen, en nog wat doelpuntjes aan zijn eindtoernooitotaal kunnen toevoegen. Voorlopig blijft het bij zijn ene goal op het WK van 2014 tegen Iran.

Statistieken

– Denijal Piric is de beste bondscoach van Bosnië-Herzegovina ooit: als een ware Sam Allardyce zag hij zijn ploeg de enige wedstrijd onder zijn leiding winnend afsluitend. Zijn winstpercentage is daarmee 100%.

– Als Bosnië-Herzegovina zich had geplaatst voor het EK, had het waarschijnlijk nog in de top-50 van de FIFA-ranglijst gestaan. In februari 2021 stond het land op plek 56.

– Bosnië-Herzegovina verloor tot nu toe alle vier de confrontaties met buurland Kroatië. Op het EK had de ploeg misschien revanche kunnen nemen.

Fantoompijnmeter: 6

Met behalve Dzeko ook Miralem Pjanic in de ploeg heeft Bosnië-Herzegovina twee EK-waardige spelers in de selectie. En met Rade Krunic (AC Milan), Sead Kolasinac (Schalke 04) en de nog jonge Ajdin Hasic (Besiktas) ben je zeker niet minder dan enkele landen die wél meedoen. Wel is het de vraag wat de huidige Russische trainer Ivaylo Petev ervan gaat bakken. Zijn voorganger Dusan Bajevic wist van acht wedstrijden er geen enkele in winst om te zetten, waaronder de cruciale play-offs tegen Noord-Ierland.

Ierland

Ierland trof het in de Nations League niet met Denemarken en Wales als tegenstanders. Tegen de Scandinaviërs speelde Ierland twee maal gelijk, en van de Welshman werd twee keer verloren. De laatste plaats was het resultaat. Vervolgens stonden The Boys in Green in de kwalificatiepoule weer tegenover Denemarken, maar ook tegenover onder meer Zwitserland. Na derde te zijn geëindigd, mocht Ierland herkansen tegen Slowakije. Strafschoppen brachten de beslissing, in het voordeel van de ploeg van Marek Hamsik.

Uitblinker

Voorin weet Ierland zelden potten te breken, maar achterin laat het weinig toe. Everton-verdediger en aanvoerder van de Ieren Seamus Coleman is daarin een belangrijke factor. De 32-jarige rechtsback is al jaren een stabiele kracht bij de Engelse subtopper, ook onder de huidige trainer Carlo Ancelotti.

Als Ierland zich geplaatst had, zou Coleman voor de tweede keer aanwezig zijn bij een EK-eindronde. In 2016 haalde hij met zijn land de laatste zestien, als één van de beste nummers drie in een poule met Italië, België en Zweden. Frankrijk versperde de weg naar de kwartfinale.

Statistieken

– Aidan McGeady, vleugelspeler van beroep, had op het EK zijn honderste interland kunnen spelen.

– Graham Burke had geselecteerd kunnen worden als enige speler die in de Ierse competitie actief is. Hij speelt momenteel bij Shamrock Rovers.

– Op het EK had Ierland voor de derde keer een wedstrijd kunnen winnen. Eerder werd er gewonnen van Engeland (1988) en Italië (2012).

Fantoompijnmeter: 4

De gezellige fans ten spijt: de Ieren hebben geen voetbalteam dat iets toevoegt aan een EK. Aanvallend talent ontbreekt, dus gooit de ploeg het vooral op de verdediging. Eventueel had de jonge Liverpool-keeper Caoimhin Kelleher zich aan het grote publiek kunnen laten zien, dus hij was een potentiële verrassing in de ploeg geweest.

Noord-Ierland

De Noord-Ieren bewaren allesbehalve fijne herinneringen aan de eerste editie van de Nations League. The Green and White Army verloor beide ontmoetingen met Bosnië-Herzegovina en Oostenrijk en eindigde daarmee roemloos onderaan. In de vier wedstrijden werden slechts twee schamele doelpuntjes gemaakt. De kwalificatiepoule was met Duitsland én Nederland zwaar, en leverde een derde plaats op. Na een strafschoppenoverwinning tegen Bosnië-Herzegovina troffen de Noord-Ieren Slowakije in de play-off-finale: Michal Duris schoot de Slowaken in de verlenging naar het EK.

Uitblinker

Met Ethan Galbraith lijkt de Noord-Ierse ploeg goud in handen te hebben. De 19-jarige middenvelder verlengde in oktober 2020 zijn contract bij Manchester United, en hoopt snel door te breken bij de ploeg. De concurrentie is wel groot, dus misschien dat Galbraith volgend seizoen verhuurd wordt.

Bij Noord-Ierland had hij één van de verrassingen kunnen worden op het EK, naast de meer ervaren Paddy McNair of veteraan Steven Davis, die al ruim 120 interlands speelde.

Statistieken

– Eén van de twee doelpunten die Noord-Ierland in de Nations League maakte, kwam van Will Grigg. Heel even was hij dus ‘on fire’.

– Sinds de overwinning tegen Tsjechië in oktober 2019 wist Noord-Ierland geen van de tien wedstrijden in winst om te zetten.

– Tussen 1882 en 1951 had het Noord-Ierse elftal geen bondscoach, maar was er een commissie van de voetbalbond die de spelers selecteerde.

Fantoompijnmeter: 6

Noord-Ierland is wisselvallig, maar dat zou de ploeg een mooie toevoeging hebben gemaakt aan het EK. De kans is aanwezig dat de Noord-Ieren puntloos naar huis zouden worden gestuurd, maar voor België of Oostenrijk had het ook zomaar een potentiële bananenschil kunnen zijn.

Noorwegen

In Nations League C pakte Noorwegen de koppositie na vier overwinningen in zes duels. Cyprus moest er zelfs twee keer aan geloven. De Leeuwen kregen in de kwalificatiepoule een stuk meer tegenstand met onder meer Spanje, Zweden en Roemenië. Dankzij overwinningen op Faeröer en Malta pakten de Noren de derde plaats. Vervolgens stond Noorwegen tegenover Servië in de play-offs, maar in de verlenging was het Sergej Milinkovic-Savic die de Noorse EK-droom aan flarden schoot.

Uitblinker

We kunnen niet om deze machine heen: Erling Braut Haaland is bij Borussia Dortmund hard bezig om allerlei records aan flarden te schieten. Het lijkt dan ook een kwestie van tijd voor hij samen met Kylian Mbappé de voetbalwereld domineert, en het stokje van het jarenlang alomtegenwoordige duo Lionel Messi-Cristiano Ronaldo overneemt.

De kwalificatie voor het EK kwam helaas nog iets te vroeg voor Haaland. Extra jammer, omdat het uitstel van het toernooi ervoor had kunnen zorgen dat Haaland extra kans had gemaakt om ook dit podium voor zichzelf te claimen. In 2024 een nieuwe kans.

Statistieken

– Joshua King had met minimaal twee goals op het EK de top-10 van Noorse internationals binnen kunnen komen. Odd Iversen, Olav Nilsen en Øyvind Leonhardsen bezetten nu de tiende plek met ieder negentien goals.

– Twee keer had Noorwegen een Zweedse bondscoach: Tord Grip (1987-1988) en Lars Lagerbäck (2017-2020)

– Noorwegen kreeg nog nooit een tegengoal op een EK. Tijdens de enige deelname in 2000 hield doelman Thomas Myhre zijn doel schoon tegen Spanje, Joegoslavië en Slovenië.

Fantoompijnmeter: 8

Noorwegen heeft behalve Haaland nog meer getalenteerde spelers, zoals Martin Ødegaard, Jens Petter Hauge, Sander Berge en Kristoffer Ajer. Aangevuld met nuttige krachten als Martin Linnes, Frederik Midtsjø, Alexander Sörloth en Morten Thorsby kunnen de Noren een heel fijn elftal op de been brengen, dat zo goed als zeker de poulefase had overleefd.

Servië

Voor Servië deed de Nations League amper een centje pijn. Litouwen en Montenegro werden twee keer verslagen, en tegen Roemenië speelden de Adelaars beide keren gelijk. De Litouwers waren ook in de kwalificatiepoule een gewilde tegenstander voor Servië, en tegen Oekraïne en Portugal kon er één punt gepakt worden. Met een derde plek werden de Serviërs verwezen naar de play-offs, waar het dankzij Milinkovic-Savic van Noorwegen won. In de finale miste Aleksander Mitrovic, de scorende spits van de ploeg, de beslissende penalty tegen Schotland.

Uitblinker

Noem een topclub en de kans is groot dat Sergej Milinkovic-Savic er ooit aan is gelinkt. Maar de Servische middenvelder speelt anno 2021 nog steeds bij Lazio Roma. De veelzijdige Milinkovic-Savic is weliswaar geen scorende middenvelder, maar bereidt vaak genoeg doelpunten voor anderen voor en is ook op andere manieren waardevol voor zijn club en land.

Op het EK had hij zijn talenten kunnen etaleren, en bijvoorbeeld Mitrovic of Luka Jovic kunnen bedienen. Van alle topclubs die volgens de geruchten ooit naar zijn hand hebben gevraagd, zou er dan minimaal één eindelijk doorpakken.

Statistieken

– In januari 2021 wist Servië in twee wedstrijden (tegen Dominicaanse Republiek en Panama) niet te scoren, maar kreeg het ook geen goal tegen.

– Sinds Servië alleen doorging na de scheiding met Montenegro wist het zich twee keer voor een WK te plaatsen, maar nog nooit voor een EK.

– Tegen Portugal heeft Servië de meeste wedstrijden gespeeld zonder te winnen (3x gelijkspel, 3x verlies).

Fantoompijnmeter: 6

Met Jovic, Milinkovic-Savic, maar ook Filip Kostic en Dusan Tadic beschikt Servië over een aantal spelers die een EK kunnen opfleuren. Zet daar de relatief zwakke defensie tegenover en je hebt een garantie voor open wedstrijden. De totale onvoorspelbaarheid van Servië maakt het een ploeg die je tante Gerda veel punten in de familiepoule had kunnen opleveren.

Bulgarije

In de ‘heenronde’ van de Nations League won Bulgarije van alle drie de tegenstanders. Maar vervolgens werd er verloren van Noorwegen en gelijkgespeeld tegen Slovenië en Cyprus. Daarmee eindigden De Leeuwen tweede. In de kwalificatiepoule ging het een stuk stroever voor de Bulgaren. Tegen de uiteindelijke hekkensluiter Montenegro speelde het beide keren gelijk en tegen Engeland werd twee maal zwaar verloren. Van de vijf ploegen finishten de Bulgaren als vierde. In het play-off-duel met Hongarije wist Georgie Yomov met zijn goal in de 89e minuut de nederlaag niet meer te voorkomen (3-1). trof de ploeg Hongarije.

Uitblinker

Filip Krastev is één van de weinige lichtpuntjes in een selectie die vooral bestaat uit beperkte en (te) oude spelers. De pas 19-jarige middenvelder is eigendom van SK Lommel, dat onderdeel uitmaakt van de City Football Group. Momenteel speelt Krastev op huurbasis in Frankrijk, bij Troyes.

Vorig jaar mocht Krastev zijn debuut maken in de wedstrijd tegen Wales, en het zal zeker niet bij die ene interland blijven. Bulgarije zit in een sportieve dip, en een jong talent als Krastev is dan meer dan welkom. Het EK was een mooie gelegenheid geweest om ervaring op een hoog podium op te doen.

Statistieken

– Hristo Bonev en Dimitar Berbatov hebben beiden de meeste interlandgoals voor Bulgarije gemaakt: 48. Alleen had Bonev daar 96 wedstrijden voor nodig, Berbatov slechts 78.

– Met Dimitar Berbatov in de ploeg speelde Bulgarije één keer op een EK, in 2004. Sinds de spits in 2010 stopte als international, haalden de Bulgaren geen EK of WK meer.

– In mei 1981 verloor Bulgarije een WK-kwalificatiewedstrijd van Oostenrijk met 2-0. Dimitar Berbatov was toen bijna vier maanden oud.

Fantoompijnmeter: 4

Bulgarije heeft niet bepaald een team waarvoor je nou eens lekker voor de buis gaat zitten. Jonkies als Krastev en Valentin Antov zijn Bulgarijes hoop in bange dagen, maar hebben nog alles te bewijzen. Het zou niet meer dan een team voor hipsters zijn geweest, die kunnen zeggen dat ze de Bulgaarse talenten al kenden, toen ze nog op het jeugdcomplex van CSKA Sofia speelden.

Israël

Op het eerste oog leek Israël te groot voor servet Albanië, maar te klein voor tafellaken Schotland. Maar het lag in de Nations League-poule toch net even anders. De ‘Blauwen en Witten’ wonnen namelijk één keer van beide landen, maar verloren ook van diezelfde twee. Met de tweede plek als resultaat. In de kwalificatiepoule was Polen soeverein, maar daarachter was er een spannende strijd die uiteindelijk gewonnen werd door Oostenrijk. Met een vierde plek werden de Israëliërs veroordeeld tot de play-offs, waar er na strafschoppen werd verloren van Schotland. Eran Zahavi miste.

Uitblinker

Ondanks zijn gemiste strafschop in de cruciale play-off tegen Schotland, is Eran Zahavi de uitblinker van de ploeg. In tien kwalificatiewedstrijden scoorde de spits liefst elf keer. Daarmee heeft hij in korte tijd de topscorerslijst aller tijden in Israël bestormd. Momenteel deelt hij daarin de koppositie met Mordechai Spiegler, die twee wedstrijden minder nodig had om op 24 goals uit te komen.

Op het EK had Eran Zahavi niet alleen zijn reputatie van goaltjesdief in zijn thuisland verder kunnen bevestigen, maar ook zijn goede vorm in het jaar 2021 bij PSV.

Statistieken

– Dertien maanden na de fatale play-off-wedstrijd tegen Schotland, ontmoette Israël zijn plaaggeest in de Nations League. Dit keer werd er wel gewonnen: Manor Salomon zorgde voor de enige treffer. In de kwalificatie voor het WK van 2022 komen Schotland en Israël elkaar weer tegen.

– Israël wist zich nog nooit te plaatsen voor een EK.

– In de historie speelde Israël al 21 keer tegen Roemenië. Elf keer werd er verloren, vijf keer gewonnen en vijf keer eindigde het duel in een remise.

Fantoompijnmeter: 5

Behalve Zahavi heeft Israël met Ariël Harush (SC Heerenveen), Eli Dasa (Vitesse) en Ilay Emkies (ADO Den Haag) nog een aantal spelers die actief zijn in de Eredivisie. Samen met de nog jonge Manor Salomon (Shakhtar Donetsk) en Munas Dabbur (Hoffenheim) kunnen ze een team vormen dat toch wel wat kwaliteiten heeft, maar waarschijnlijk de groepsfase niet had overleefd.

Roemenië

In de eerste editie van de Nations League begon Roemenië teleurstellend met remises tegen Montenegro en Servië, maar van Litouwen werden beide wedstrijden gewonnen, en in de uitwedstrijd tegen de Montenegrijnen werden ook drie punten gepakt. Dankzij de tweede remise tegen Servië kwamen de Tricolores op de tweede plaats terecht. In de kwalificatiepoule ging het een stuk laster, met Spanje, Zweden en Noorwegen als opponenten. Hoger dan de vierde plek kwamen de Roemenen ook niet. Ook in de play-offs ging het mis: Gylfi Sigurdsson zorgde met twee goals ervoor dat IJsland doorging naar de finale.

Uitblinker

Voor de goals is Roemenië voor afhankelijk van de twee spitsen, Claudiu Keserü en George Puscas, maar het grootste talent is toch Ianis Hagi, de zoon van de legendarische Gheorghe Hagi. Junior is ook opgeleid bij de academie die de naam van zijn vader draagt. Sinds vorig jaar speelt Hagi bij Rangers, waarmee hij in maart 2021 de hegemonie van Celtic doorbrak door de landstitel te pakken.

Op het EK had hij de oudere Roemeense fans iets van de Hagi-magie kunnen laten zien, al zullen de critici zeggen dat Ianis (nog) niet het niveau van zijn papa heeft. Toch was het iets geweest voor de voetbalhipsters onder ons.

Statistieken

– Dat de Roemeense selectie relatief onervaren is, is goed te zien aan de top-10 spelers met de meeste interlands: Bogdan Lobont is de meest recente speler in de lijst, hij speelde in 2018 zijn laatste interland.

– De op één na jongste debutant in het Roemeense elftal is Gratian Sepi, hij veroverde zijn ‘haasje’ in 1928, hij was toen 17 jaar en 3 maanden.

– Slechts één keer won Roemenië een EK-wedstrijd: op de editie van 2000 tegen Engeland, dat daarmee uitgeschakeld werd in de groepsfase en het voetbal weer niet kon thuisbrengen.

Fantoompijnmeter: 5

Veel aansprekende namen heeft Roemenië niet. Naast Hagi zien we onder meer de bij Ajax mislukte Razvan Marin, Nicolae Stanciu (Slavia Praag) en Vlad Chiriches (Sassuolo). Als de talenten van FC Parma, Dennis Man en Valentin Mihaila, zich in de komende drie jaar goed ontwikkelen, kan Roemenië misschien van toegevoegde waarde zijn op het EK van 2024.

Griekenland

Het land dat in 2004 tegen alle verwachtingen in Europees kampioen werd, presteerde in de Nations League behoorlijk wisselvallig. Drie keer werd er gewonnen, maar er werd ook drie keer verloren. Uiteindelijk bleek dit te weinig om een play-off-ticket in de wacht te slepen, dus moest het gaan gebeuren in de kwalificatiepoule. De thuiswedstrijden tegen Armenië (1-2) en Liechtenstein (1-1) deden de Grieken de das om: geen EK voor de Zuid-Europeanen.

Uitblinker

In de Nations League en de kwalificatiepoule ontbrak het de Grieken aan een topscorer. Ook verdedigend ging er nogal wat mis. Voor de uitblinker richten we de spotlight dan ook op een jong talentje: Christos Tzolis. De 19-jarige flankspeler van PAOK scoorde in beide knock-out-wedstrijden van de Europa League tegen PSV, en daarmee waren de geruchten geboren dat de Eindhovenaren Tzolis wilden halen.

Hoe dan ook zou Tzolis – zeker voor Griekse begrippen – een ruw diamantje kunnen zijn. Op het EK had hij met afstand één van de leukste spelers van de Griekse selectie kunnen zijn, die zich ‘in the picture’ speelt door een wereldgoal tegen Duitsland.

Statistieken

– De speler met de kortste naam is de selectie is Zeca (4 letters). Al is zijn officiële naam José Carlos Gonçalves Rodrigues.

– In de Eredivisie zijn vier spelers actief die met de Griekse ploeg mee hadden gekund naar het EK: Giorgos Giakoumakis (VVV Venlo), Vangelis Pavlidis (Willem II), Pantelis Hatzidiakos (AZ) en Lazaros Rota (Fortuna Sittard).

– De technische staf speelde in totaal 125 interlands voor het Nederlands Elftal. Hoofdcoach John van ’t Schip kwam tot 41, de teller van zijn assistent Aron Winter stopte op 84.

Fantoompijnmeter: 5

Als Eredivisie-liefhebber kom je bij de Griekse ploeg aan je trekken, maar verder houdt het niet over. Weliswaar pakt de beslissing van Van ’t Schip om oudgedienden als Sokratis Papastatopoulos en Kostas Manolas in te ruilen voor jongere spelers goed uit, maar er valt nog een wereld te winnen voor de Grieken. Er gloort een klein beetje hoop richting het EK van 2024.

Albanië

In de Nations League begon Albanië voortvarend met een overwinning op Israël, maar al snel ging het bergafwaarts met de ploeg. De resterende drie wedstrijden – de uitwedstrijd tegen Israël en beide ontmoetingen met Schotland – leverden ‘De Adelaars’ geen punten, geen goals en ook geen play-off-plek op. In de kwalificatiepoule werd gehoopt op verbetering, maar met Frankrijk en Turkije kregen de Albanezen zware tegenstand. Allevier de wedstrijden tegen deze ploegen gingen dan ook verloren. Thuis tegen IJsland, uit tegen Andorra en beide duels tegen Moldavië werden wel gewonnen.

Uitblinker

Een van de (weinige) uitblinkers bij Albanië is Sokol Cikalleshi. De 30-jarige aanvaller speelt momenteel bij het Turkse Konyaspor, en kwam daarvoor onder meer uit voor Istanbul Basaksehir, RNK Split (Kroatië), Incheon United (Zuid-Korea) en Skënderbeu (Albanië).

Op het EK was hij dé speler geweest die Albanië aan doelpunten had kunnen helpen, zoals hij ook deed in de kwalificatiepoule voor het EK van 2020, en in de vorige editie van de Nations League. Vooralsnog blijft Armando Sadiku de enige Albanees die ooit scoorde op een Europese eindronde.

Statistieken

– In de Nations League van 2020 deed Albanië het een stuk beter dan de vorige keer, maar toch speelde de ploeg drie wedstrijden achter elkaar zonder te scoren (thuis tegen Litouwen, uit tegen Kazachstan en uit tegen Litouwen).

– Albanië stond ooit op plek 22 van de FIFA-ranglijst. Deze prestatie werd neergezet in augustus 2015.

– Uit de kwalificatiepoule voor het EK van 1968 is Albanië het enige land dat anno 2021 nog bestaat. De andere twee waren namelijk West-Duitsland en Joegoslavië.

Fantoompijnmeter: 4

Albanië lijkt sinds het mislopen van het EK ietsje beter te zijn geworden, maar het is bij lange na nog niet genoeg om iets toe te voegen aan het toernooi. De ploeg is behoorlijk afhankelijk van Cikalleshi, en heeft verder niet echt spelers waarvoor je met een zak chips op de bank gaat zitten. Het is hopen voor de Albanezen dat jonkies als Armando Broja (Vitesse), Mario Mitaj (AEK Athene) en Ramën Çepele (Hannover 96) zich goed kunnen ontwikkelen, zodat ze in de toekomst weer een klein rolletje op een eindtoernooi kunnen spelen.

Montenegro

Net als de voormalige landgenoten uit Servië doet Montenegro ook niet mee aan het EK. In de Nations League kwam het de buren tegen en dat leverde twee nederlagen op. Tegen Roemenië werd slechts één puntje gehaald. Alleen Litouwen bleek een fijne tegenstander voor De Dappere Valken: beide duels werden gewonnen. Het was niet genoeg voor een herkansing in de play-offs. Vervolgens leken de Montenegrijnen niet de lastigste kwalificatiepoule te hebben, maar alleen de thuis- en uitwedstrijd tegen Bulgarije en de thuiswedstrijd tegen Kosovo leverden ieder één punt op. De andere wedstrijden gingen allemaal verloren.

Uitblinker

Ondanks dat Montenegro verdedigend de zaakjes niet echt op orde heeft, is de uitblinker toch Stefan Savic. De verdediger van Atletico Madrid is de patron in de Montenegrijnse defensie. Savic heeft een verleden bij onder meer Manchester City en Fiorentina, maar is al sinds 2015 actief in de Spaanse hoofdstad.

Op een toernooi waar Montenegro waarschijnlijk was veroordeeld tot verdedigend spel, had Savic het slot op de deur kunnen zijn. Ploegen hadden zich daardoor zomaar stuk kunnen bijten op de taaie Montenegrijnen.

Statistieken

– Dat Montenegro één van de jongste voetbalnaties ter wereld heeft, is terug te zien aan de topscorerslijst: Elsad Zverotic staat op plek tien met slechts vier interlandgoals.

– Montenegro speelde het vaakst tegen Engeland en Bulgarije (zes keer).

– In de eerste wedstrijd van Montenegro kreeg de ploeg na één minuut al een goal tegen: de Hongaar Tamás Priskin was de maker.

Fantoompijnmeter: 3

Savic en Stevan Jovetic ten spijt: Montenegro heeft op dit moment heel weinig te zoeken op een EK. De ploeg herbergt vooral spelers die hun brood verdienen in eigen land of bij clubs in Roemenië, Polen, Servië, Tsjechië en Israël. Het is voor het land te hopen dat er snel een paar jonge talentjes opstaan.

Cyprus

De loting voor de Nations League was zeker niet makkelijk voor Cyprus. Uiteindelijk wonnen de ‘Wit-en-blauwen’ slechts één wedstrijd, thuis tegen Slovenië. De uitwedstrijd tegen de Slovenen en het thuisduel met Bulgarije resulteerden in een gelijkspel. De andere drie wedstrijden – uit tegen Bulgarije en beide duels met Noorwegen – leverden geen punten op. Daarmee kwam Cyprus niet in de buurt van een play-off-plaats. In de kwalificatiepoule begon Cyprus voortvarend met een 5-0-thuisoverwinning tegen San Marino. Ook thuis tegen Kazachstan (remise), uit tegen San Marino (winst) en uit tegen Kazachstan (winst) pakten de Cyprioten punten, maar uiteindelijk kwamen ze niet verder dan plaats vier.

Uitblinker

Geloof het of niet, maar één Cyprioot staat onder contract bij Juventus: Grigoris Kastanos. Zijn enige wedstrijd voor de Oude Dame speelde hij in 2019 tegen SPAL. Momenteel komt de middenvelder op huurbasis uit voor Frosinone, dat in de Italiaanse Serie B actief is.

Met zijn 23 jaar en 33 interlands ligt hij op koers om de top-5 van Cypriotische internationals te bereiken. In een verder vrij matig team had hij zich op het EK in de kijker kunnen spelen, zodat hij de Serie B zou kunnen ontvluchten.

Statistieken

– In de eerste twee edities van de Nations League wist Cyprus slechts twee wedstrijden te winnen. In de meest recente versie heeft dat geleid tot een plek in de play-offs om degradatie naar League D.

– Cyprus speelde in het verleden acht keer tegen Nederland, en dat leverde nooit een punt op.

– Loizos Loizou, een Cypriotische middenvelder, was 4 jaar oud toen Cyprus overstapte naar de euro.

Fantoompijnmeter: 3

In de Nations League dreigt Cyprus te degraderen, en in de kwalificatiepoule voor het WK van 2022 heeft de ploeg het weliswaar gepresteerd om vier punten uit drie wedstrijden te halen, maar met als doelcijfers één voor en nul tegen. Je moet wel echt van voetbal houden, wil je klaar gaan zitten voor een wedstrijd van deze eilanders.

Estland

De eerste drie wedstrijden in de Nations League – thuis tegen Griekenland, en thuis en uit tegen Finland – leverden Estland allemaal een 1-0-nederlaag op. Tegen Hongarije speelden de ‘Blueshirts’ vervolgens thuis gelijk, maar uit werd verloren. De winst in de slotpartij tegen Griekenland mocht daardoor niet meer baten, geen play-offs voor de Esten. In de kwalificatiepoule ging het nog slechter, met als dieptepunt de uitnederlaag tegen Duitsland (8-0). In en tegen Wit-Rusland werd het enige punt van de poulefase gepakt, dankzij een 1-1-gelijkspel.

Uitblinker

Estlands hoop zal voor een groot deel gevestigd zijn op Karl Jakob Hein. Waar de overgrote meerderheid van de internationals in eigen land speelt, staat deze 18-jarige doelman onder contract bij Arsenal, waar hij bij Onder-23 keept. Voor de Estse ploeg kwam Hein vooralsnog tot acht interlands, en hield hij tegen Georgië voor het eerst zijn doel schoon.

Het EK was waarschijnlijk wat vroeg geweest voor de Estse keeper, maar wie weet kan de ploeg zich met dit talent onder de lat plaatsen voor het toernooi van 2024.

Statistieken

– In de eerste drie wedstrijden die Estland speelde in 2021 vielen vijftien doelpunten. De ploeg maakte er zelf slechts vier van.

– De beste prestatie in een EK-kwalificatiereeks zette Estland in de aanloop naar het toernooi van 2012 neer. De ploeg won de helft van de poulewedstrijden, maar moest het in de play-offs afleggen tegen Ierland.

– Estland won in de historie 3 van de 26 edities van de Baltische Cup, een beker waaraan ook Letland en Litouwen meedoen, en soms Finland als gastland deelneemt.

Fantoompijnmeter: 4

Behalve Hein heeft Estland met de 18-jarige Maksim Paskotsi een speler met een contract bij een Premier League-club, namelijk Tottenham Hotspur. Daarnaast heeft Estland nog een aantal spelers die na 1 januari 2000 zijn geboren, zoals Märten Subka, Kristo Hussar, Markkus Seppik (alledrie Flora Tallinn), Kristjan Pelt (Paide Linnameeskond) en Georgi Tunjov (SPAL). Met deze jonge spelers, gemixt met meer ervaren, maar ook meer beperkte spelers, heeft Estland momenteel weinig te zoeken op een EK, maar misschien dat de ploeg er in de nabije toekomst heel anders voorstaat.

Slovenië

Nederlagen in de eerste drie wedstrijden tegen Bulgarije, Cyprus en Noorwegen gaven Slovenië een valse start in de Nations League. In de tweede helft van de Nations League-poule presteerde de ploeg zonder officiële bijnaam toch iets bijzonders: het speelde drie keer op rij met 1-1 gelijk. Het leverde geen play-off-ticket op. Ook de eerste twee wedstrijden in de EK-kwalificatiepoule eindigden in 1-1, uit tegen Israël en thuis tegen Noord-Macedonië. Verder werd er gewonnen van Letland, Polen en Israël.

Uitblinker

Josip Ilicic is natuurlijk een goede speler, maar er is toch echt maar één topper die zijn interlands voor Slovenië afwerkt: Jan Oblak. Niet voor niets kreeg hij eerder dit jaar al een ode van ons. Zijn keeperswerk bij Atletico Madrid is niet alleen ongeëvenaard – kijk maar naar zijn statistieken – maar ook nog eens een lust voor het oog.

Met een iets sterkere verdediging voor zijn neus had Oblak zijn ploeg door de poulefase kunnen loodsen. Sterke, stroeve verdedigingen willen nog wel eens tot de kwartfinale doordringen.

Statistieken

– In de Nations League van 2020/21 verloor Slovenië geen enkele wedstrijd. Een schril contrast met de prestaties in de editie ervoor, waarin geen enkel duel werd gewonnen.

– Slovenië won drie van de zes wedstrijden die de ploeg tegen ‘bijna-naamgenoot’ Slowakije speelde.

– Zlatko Zahovic was in 2000 de eerste Sloveense doelpuntenmaker op een EK. Dit deed hij in de wedstrijd tegen Joegoslavië, waarin hij ook de derde EK-goal van zijn land maakte.

Fantoompijnmeter: 6

Behalve de eerdergenoemde Oblak en Ilicic kunnen de Slovenen ook beschikken over Benjamin Verbic (Dinamo Kiev), Tim Matavz (Al-Wahda; VAE) en Haris Vuckic (oud-FC Twente, nu Real Zaragoza). Geen namen waar je steil van achterover slaat, maar wel nuttige spelers, die voor een team als Slovenië van waarde kunnen zijn.

Litouwen

De eerste editie van de Nations League verliep dramatisch voor Litouwen. In een poule met Servië, Roemenië en Montenegro werd geen enkel punt gehaald en scoorde de ploeg slechts drie keer. ‘Rinktine’ had geluk dat er door een herindeling van de leagues niet gedegradeerd kon worden. De rodelantaarndrager van League C kreeg uiteraard geen play-off-plek. In de kwalificatiepoule ging het nauwelijks beter. De Litouwers begonnen met een dubbele confrontatie met Luxemburg, maar daarin werd slechts één punt behaald. De rest van de wedstrijden eindigden allemaal in een nederlaag.

Uitblinker

Eén van de ervaren rotten rot in de ploeg luistert naar de naam Arvydas Novikovas. De 30-jarige middenvelder verdient zijn brood bij het Turkse Erzurumspor, en speelde daarvoor onder andere bij Legia Warschau (Polen), Erzgebirge Aue (Duitsland) en Heart of Midlothian (Schotland). Zijn interlandteller gaat richting de 70.

Als de ploeg zich had geplaatst voor het EK, was de ervaring van Novikovas nuttig geweest. Daarnaast pikt hij nog wel eens een doelpunt mee.

Statistieken

– Litouwen verloor in 2021 de eerste drie wedstrijden. De ploeg speelde uit tegen Kosovo, uit tegen Zwitserland en thuis tegen Italië.

– De grootste nederlaag van Litouwen stamt uit 1924. Destijds werd er met 10-0 verloren van Egypte.

– In 1933 speelde Litouwen slechts één kwalificatiewedstrijd voor het WK dat een jaar later zou plaatsvinden. De tweede wedstrijd, tegen Zweden, werd geschrapt, omdat beide ploegen zich niet meer konden plaatsen.

Fantoompijnmeter: 3

Het kan een voordeel zijn om geen aansprekende spelers te hebben, maar bij Litouwen is dit niet het geval. De ploeg is voor de doelpuntenproductie grotendeels afhankelijk van een middenvelder, en dat is zelden een goed teken. Ook achterin weten de Litouwers het zelden dicht te houden.

Georgië

Als nummer 43 van de UEFA-ranglijst stond Georgië bij de top-4 van Nations League D. In de eerste editie van het toernooi wonnen ‘De Kruisvaarders’ dan ook beide ontmoetingen met Kazachstan en Letland, en de thuiswedstrijd tegen Andorra. Uit werd een remise behaald. Deze prima prestaties leverden Georgië de koppositie in de poule én in de League op. In de kwalificatiepoule bleek Zwitserland in beide duels te sterk, en tegen Ierland en Denemarken haalde Georgië in vier duels slechts twee punten. Alleen zwakke broeder Gibraltar werd twee keer verslagen, en dat leverde de ploeg een vierde plaats op. De herkansing in de play-offs begon goed met een overwinning op Belarus, maar in de finale werd verloren van Noord-Macedonië.

Uitblinker

Kvicha Kvaratskhelia lijkt zich de laatste maanden tot ontpoppen tot Georgiës hoop in bange dagen. De pas 20-jarige linksbuiten maakte zijn profdebuut bij Dinamo Tblisi, en kwam na korte periodes bij Rustavi en Lokomotiv Moskou naar Rubin Kazan. Daar is de Georgiër min of meer een vaste waarde.

In 2020 maakte Kvaratskhelia zijn debuut voor het nationale elftal, en inmiddels heeft hij gescoord tegen onder meer Noord-Macedonië en Spanje.

Statistieken

– Georgië weet al acht wedstrijden niet te winnen. De laatste overwinning dateert van oktober 2020, toen het Wit-Rusland versloeg.

– Sinds 2011 heeft Valeri Qazaishvili nooit voor meer dan één club in hetzelfde land gespeeld. Na Vitesse kwam de middenvelder uit voor Poolse Legia Warschau, het Amerikaanse San José Earthquakes en het Zuid-Koreaanse Ulsan Hyundai.

– Bondscoach Willy Sagnol nam wel al twee keer deel aan een EK. In 2004 en 2008 was hij onderdeel van het Franse team.

Fantoompijnmeter: 4

Georgië kan beschikken over talenten als Kvaratskhelia en Giorgi Chakvetadze, en over meer ervaren spelers als oud-Vitessenaren Valeri Qazaishvili en Guram Kashia. Maar dat wil niet zeggen dat de ploeg een toegevoegde waarde zou zijn aan het EK. De Georgiërs hebben de grootste moeite met ploegen als Estland en Griekenland, en staat ook niet bekend om het oogstrelende voetbal. Maar wat niet is, kan misschien nog komen.

Kosovo

In de Nations League deed Kosovo goede zaken met twee overwinningen tegen Malta en driepunters tegen Azerbeidzjan (thuis) en de Faeroër Eilanden (thuis). De Dardianen wonnen dan ook hun poule. Voor het eerst in de historie mocht Kosovo vervolgens meedoen in de EK-kwalificatiepoule. Met overwinningen op Bulgarije, Tsjechië en Montenegro werd het een prima debuut, maar een stunt bleef uit. De play-offs waren helaas snel voorbij voor de Kosovaren: Benjamin Kololli bracht met zijn goal Noord-Macedonië naar de finale.

Uitblinker

Bij Lazio Roma heeft Vedat Muriqi concurrentie van Ciro Immobile, en mede daardoor komt de spits weinig tot scoren in de Italiaanse hoofdstad. Toch kostte hij de club zo’n 18 miljoen euro, toen hij in de zomer van 2020 overkwam van Fenerbahce.

Bij het nationale team is Muriqi de topscorer met elf goals. Niet zo vreemd, aangezien de ploeg pas een jaar of tien officiële interlands speelt. Ongetwijfeld zullen er nog goals bijkomen voor de 27-jarige spits.

Statistieken

– De grootste onofficiële overwinning van Kosovo was in 2006. Monaco, evenals Kosovo destijds geen officieel lid van de UEFA of FIFA, werd met 7-1 verslagen.

– De technisch directeur van de Kosovaarse bond, Muharrem Sahiti, speelde in 1993 een onofficiële interland met Kosovo tegen Albanië. Deze wedstrijd werd met 3-1 verloren.

– Doelman Arijanet Muric speelde voor Willem II meer wedstrijden dan voor NAC Breda, Nottingham Forest en Girona samen (acht tegenover zeven).

Fantoompijnmeter: 5

Net als Georgië zijn de prestaties van Kosovo de laatste tijd niet om over naar huis te schrijven, maar toch heeft de ploeg potentie. Met Edon Zhegrova (FC Basel), Milot Rashica (Werder Bremen), Amir Rrhamani (Napoli), Florent Muslija en Valmir Sulejmani (beiden Hannover 96) kunnen de Kosovaren toch een aardig team neerzetten. Als de jonge talenten zich goed ontwikkelen en er een trainer bijkomt die weet welke tactiek het beste past, kan Kosovo zomaar op het EK van 2024 of 2028 te bewonderen zijn.

Belarus

In de Nations League wist Belarus in alle zes de wedstrijden de nul te houden. Desondanks wonnen ‘The White Wings’ slechts vier keer, de twee wedstrijden tegen Moldavië eindigden in een remise. Niet voor het eerst ontmoette Belarus vervolgens in de EK-kwalificatiepoule het Nederlands Elftal. Beide duels werden gewonnen door Oranje, en ook de wedstrijden met Duitsland en Noord-Ierland leverden geen punten op. De Belarussen vonden alleen in Estland een fijne opponent: thuis werd er gelijkgespeeld, de uitwedstrijd werd gewonnen. Ook de herkansing ging de mist in voor Belarus: Tornike Okriashvili scoorde het enige doelpunt en leidde Georgië daarmee naar de play-off-finale.

Uitblinker

De tijden dat Aleksandr Hleb de patron van de ploeg was, zijn helaas voorbij. Het zou te veel eer zijn om te zeggen dat Pavel Savitski in de schoenen is gaan staan van Hleb, maar de middenvelder is wel één van de uitblinkers bij Wit-Rusland. Savitski speelde in 2015 een halfjaartje op huurbasis bij het Poolse Jagiellonia, maar de rest van zijn loopbaan heeft hij vooralsnog in zijn geboorteland doorgebracht.

In het nationale team pikt hij af en toe zijn goaltje mee, zoals in de wedstrijden tegen Honduras (1-1) en Estland (4-2). Op een eventueel EK had hij van waarde kunnen zijn voor de ploeg die geen echte topscorer herbergt.

Statistieken

– In maart 2021 bracht België Belarus de grootste nederlaag ooit toe: mede dankzij goals van Hans Vanaken (2x), Leandro Trossard (2x) en Michy Batshuayi werd het 8-0.

– Vijf van de zeven keer dat Belarus deelnam aan een EK-kwalificatiepoule werd het 4e. De andere twee keer eindigde de ploeg als 5e.

– Aleksandr Hleb was achttien jaar international van Belarus. Zijn debuut was in 2001 tegen Wales, en in 2019 maakte hij zijn laatste interlandminuten tegen Noord-Ierland.

Fantoompijnmeter: 4

Een team zonder aansprekende namen zou best als collectief een toevoeging kunnen zijn aan het EK, maar dat is niet het geval met Belarus. De ploeg presteert enorm wisselvallig, en kende met de 8-0-nederlaag tegen België recent nog een enorm dieptepunt. Het helpt ook niet dat een speler als Ilya Shkurin niet voor het nationale elfal wil uitkomen, zolang Alexander Lukashenko president van Belarus blijft.

Luxemburg

De Rode Leeuwen hadden een prima debuut in de Nations League: Thuis werd Moldavië met 4-0 aan de kant geschoven. In de duels erna werd er twee keer gewonnen van San Marino en gelijkgespeeld tegen Moldavië. Beide wedstrijden tegen Belarus gingen verloren, dus eindigde Luxemburg op de tweede plaats. Ook in de kwalificatiepoule begon Luxemburg goed, want Litouwen werd thuis verslagen. Vervolgens werd er twee keer verloren van Oekraïne, en leverde het uitduel met Litouwen slechts één punt op. De andere tegenstanders, Portugal en Servië, bleken in de onderlinge duels ook een maatje te groot. Een herkansing kwam er niet, want de vier play-off-tickets waren al vergeven aan de groepswinnaars van League D.

Uitblinker

Ook een klein land als Luxemburg kan een speler voortbrengen die op een toptalentenlijstje verschijnt. In 2017 bracht The Guardian een top-60 uit van de beste jonge talenten van dat jaar. Tussen Vinicius Junior, Alphonso Davies, Callum Hudson-Odoi en Erling Braut Haaland stond ook ineens Vincent Thill, destijds speler van het Franse FC Metz. Inmiddels speelt de middenvelder bij het Portugese Nacional.

Nog altijd pas 21 speelde Thill al 38 interlands, meer dan zijn oudere broers Olivier (30 interlands) en Sébastien (12 interlands). Als aanvallende middenvelder heeft hij vooral als taak om te dribbelen en de bal goed klaar te leggen voor zijn teamgenoten. Zelf scoren is nog een verbeterpunt voor de jonge Thill. Maar hij had zeker ervaring kunnen opdoen op een EK.

Statistieken

– Al drie keer verloren de Luxemburgers een wedstrijd met 9-0, waarvan twee maal tegen Engeland.

– In augustus 2006 stond Luxemburg gedeelde 195e op de FIFA-ranglijst, samen met de Cook Eilanden. Slechts negen landen deden het op dat moment slechter, want zij hadden allemaal geen enkel punt.

– Malta is de favoriete tegenstander van Luxemburg: van de zes onderlinge duels werden er drie gewonnen.

Fantoompijnmeter: 3

Ondanks de aanwezigheid van Vincent Thill en ook Gerson Rodrigues heeft Luxemburg allesbehalve een aansprekende selectie. Ook de prestaties zijn niet om over naar huis te schrijven, dus zullen weinig mensen deze ploeg missen op het EK. Luxemburg zal moeten hopen op iets meer talent van eigen bodem.

Armenië

De eerste editie van de Nations League begon Armenië met een overwinning op Liechtenstein. Daarna werd verloren van Noord-Macedonië en Gibraltar, maar tegen beide ploegen werd in het tweede duel wraak genomen met een ruime overwinning. ‘The Collective Team’ speelde in het slotduel gelijk tegen Liechtenstein, maar het was niet genoeg om in aanmerking te komen voor de herkansing. In de kwalificatiepoule had Armenië het allesbehalve makkelijk, met onder meer Finland en Italië, waarvan beide duels werden verloren. Tegen Griekenland, Bosnië-Herzegovina en Liechtenstein werd één keer gewonnen.

Uitblinker

Dit kalenderjaar deed hij nog niet mee met de ploeg, maar toch kunnen we niet om Henrik Mkhitaryan heen. De 32-jarige aanvallende middenvelder werd bekend bij het grote publiek in zijn tijd bij Borussia Dortmund. Daarna kwam hij ook uit voor Manchester United en Arsenal, en sinds 2019 draagt Mkhitaryan het shirt van AS Roma. Afgelopen seizoen scoorde hij 13 keer in 44 wedstrijden.

Op een eventueel EK had hij de ster van de Armeense ploeg kunnen zijn. Niet alleen als spelmaker en regelmatige doelpuntenmaker, maar ook als patron voor de jongere spelers in de selectie.

Statistieken

– Ondanks de afwezigheid van Mkhitaryan won Armenië alledrie de wedstrijden in 2021. Daardoor staat de ploeg bovenaan in de WK-kwalificatiepoule, nog voor Noord-Macedonië en Duitsland(!).

– De Nations League heeft inmiddels twee edities gehad, en Armenië wist beide keren te promoveren, daardoor is de ploeg in 2022 ingedeeld in League B.

– Voor Joaquin Caparrós is Armenië zijn eerste klus als bondscoach. Met zes overwinningen in de eerste negen wedstrijden kent hij een zeer goede start.

Fantoompijnmeter: 5

Met de al genoemde Mkhitaryan en Gevorg Ghazaryan, heeft Armenië de beschikking over twee zeer ervaren spelers die nog wel een eens goal meepikken. Maar het belangrijkste is dat bondscoach Caparrós een winnend collectief heeft kunnen smeden van de Armeniërs. Op het EK had de ploeg dan ook een gevaarlijke bananenschil kunnen zijn voor de andere deelnemers.

Azerbeidzjan

Het debuut van Azerbeidzjan resulteerde in een doelpuntloos gelijkspel tegen Kosovo, daarnaast behaalde ‘The National’ nog twee remises en twee overwinningen. Daarmee werd Azerbeidzjan tweede in de poule, en in de eindstand van de League werd de ploeg zevende. In de kwalificatiepoule ging het een stuk slechter: tegen Kroatië werd thuis gelijkgespeeld, de andere negen duels werden verloren. De Azerbeidzjanen eindigden roemloos laatste, op grote achterstand van de rest.

Uitblinker

Qarabag is veruit de grootste leverancier van spelers voor het Azerbeidzjaanse elftal. Eén van die spelers is Gara Garayev. De 28-jarige middenvelder speelt zijn gehele loopbaan al voor Qarabag, en werd al twee keer tot Azerbeidzjaans Voetballer van het Jaar uitgeroepen, in 2014 en 2020.

Van doelpunten moet Garayev het niet hebben, aangezien hij nog niet scoorde voor het nationale elftal. Maar hij is een belangrijke pion op het middenvelder van Azerbeidzjan.

Statistieken

– De laatste vier wedstrijden die Azerbeizjan in 2020 speelde, kenden allemaal dezelfde eindstand: 0-0.

– Maksim Medvedev, verdediger van beroep, is momenteel één van de meest scorende spelers in de selectie. Zijn teller staat op vier treffers.

– In het seizoen 2018-19 speelde Arsenal twee keer in het Bakoe Olympisch Stadion (dat overigens komende zomer gebruikt wordt voor het EK): in de poulefase speelden de Engelsen tegen Qarabag, en in de finale verloor Arsenal van landgenoot Chelsea.

Fantoompijnmeter: 3

Momenteel heeft Azerbeidzjan niets te zoeken op een EK, zoveel is duidelijk. Van relatief kleine landen weet de ploeg zelden te winnen, het ontbreekt aan aansprekende namen, en ook bondscoach Gianni de Biasi weet er vooralsnog weinig van te maken. Er is veel werk aan de winkel.

Kazachstan

De thuisnederlaag tegen Georgië en de remise in en tegen Andorra leken de kansen op een goede klassering in de Nations League flink te verprutsen voor Kazachstan, maar onder meer door een thuisoverwinning tegen Andorra konden de Haviken de tweede plaats in de poule pakken. Het was niet genoeg voor de play-offs, dus moesten de Kazakken zich zien te plaatsen via de kwalificatiepoule. Een overwinning op Schotland gaf een beetje hoop, maar ondanks nog twee overwinningen tegen San Marino finishte Kazachstan als vijfde.

Uitblinker

De meeste Kazachse profvoetballers beleven hun loopbaan in de relatieve anonimiteit, maar Bakhtiyar Zaynutdinov speelt regelmatig een wedstrijd bij CSKA Moskou. De 23-jarige middenvelder speelde onder meer bij Astana in zijn geboorteland, voor hij de oversteek maakte naar het Russische Rostov. Inmiddels heeft hij zijn eerste seizoen bij CSKA Moskou achter de rug.

Bij Kazachstan is Zaynutdinov één van de betere spelers. Met zeven goals in zestien interlands scoorde hij bijvoorbeeld al een stuk vaker dan meer ervaren internationals als Aleksey Shchotkin en Maxim Fedin. En hij staat op plek 5 van de topscorers aller tijden van Kazachstan. Op het EK had hij zichzelf in de kijker kunnen spelen.

Statistieken

– Twee keer deed Kazachstan mee aan de kwalificatiereeks voor de Azië Cup, maar de ploeg wist zich beide keren niet te plaatsen.

– In 211 wedstrijden wist Kazachstan vijftig keer te winnen én vijftig keer gelijk te spelen.

– David Loria is de doelman met de meeste interlands voor Kazachstan: tussen 2000 en 2019 speelde hij 46 wedstrijden voor de nationale ploeg.

Fantoompijnmeter: 3

Niemand zal wakker liggen van het feit dat Kazachstan ontbreekt op het EK. Naast Zaynutdinov heeft de ploeg met onder meer Nuraly Alip (21 jaar), Elkhan Astanov (20 jaar) en Daniyar Usenov (20 jaar) nog enkele jonkies die zich misschien kunnen ontwikkelen tot – voor Kazachse begrippen – topspelers. Maar vooralsnog zijn daar weinig aanwijzingen voor.

Moldavië

De Nations League kende voor Moldavië een valse start met een 4-0-nederlaag tegen Luxemburg. Maar gelukkig voor de ‘The Selection’ bleek dat de enige nederlaag in het toernooi. Met twee zeges en twee remises kon Moldavië de derde plaats veroveren. Ook in de kwalificatiepoule bleef het EK ver weg. Afgezien van de thuiswedstrijd tegen Andorra verloren de Moldaviërs alle duels, dus zat er niet meer in dan de zesde (en laatste) plek.

Uitblinker

De absolute patron van de Moldavische ploeg is Alexandru Epureanu. De 34-jarige centrale verdediger is de eerste – en vooralsnog enige – international van Moldavië die de magische grens van 100 interlands heeft doorbroken. Daarnaast werd niemand vaker dan hij Speler van het Jaar (vijf keer).

Met zijn ervaring bij onder meer Dinamo Moskou, FC Anzhi en Istabul Basaksehir had hij de ervaren rot van Moldavië op een kunnen zijn. Maar gezien de zwakke defensie is het vooral te hopen dat Epureanu het stokje kan doorgeven aan de pas 19-jarige Daniel Dumbravanu, die momenteel zijn brood verdient bij Genoa.

Statistieken

– In de interland tegen Israël waren alledrie de centrale verdedigers ouder dan 30 jaar: Epureanu (34), Vadim Bolohan (34) en Igor Armas (33).

– In de eerste drie wedstrijden van 2021 kreeg Moldavië al dertien goals tegen.

– Moldavië heeft bondscoaches uit zes verschillende landen gehad: Moldavië, Rusland, Roemenië, Bulgarije, Turkije en Italië.

Fantoompijnmeter: 2

Moldavië staat op het punt om de selectie (flink) te verjongen. De al eerder genoemde defensie is hard toe aan vers bloed, en ook in de andere linies zou de ploeg nieuw talent kunnen gebruiken. De selectie zoals die er anno 2021 uitziet, heeft niks te zoeken op een EK.

Gibraltar

Dat Gibraltar zijn debuutwedstrijd in de Nations League tegen Noord-Macedonië verloor, blijkt met de kennis van nu geen heel vreemde uitslag. Ook het tweede duel met Pandev en co ging verloren. Wel wisten de Gibraltarezen twee keer te winnen: uit tegen Armenië en thuis tegen Liechtenstein. De andere twee wedstrijden leverden geen punten op. Daarna mocht ‘Los Llanis’ voor de tweede keer in de historie meedoen aan de kwalificatiepoule, maar dat was geen succes. Alle wedstrijden werden verloren, met de duels tegen Denemarken (6-0 en 0-6) als dieptepunt.

Uitblinker

Met Dylan Borge lijkt Gibraltar een leuke spits voor de toekomst te hebben. De 17-jarige Borge scoorde dit seizoen elf keer in de Gibraltar National League voor zijn club Europa. En hij werd in maart 2021 de jongste debutant in het nationale team van Gibraltar.

Het EK was waarschijnlijk wat vroeg gekomen voor Borge, maar hij kan zeker een toevoeging zijn aan de ploeg.

Statistieken

– Gibraltar speelde als UEFA-lid pas 55 wedstrijden, waarvan de ploeg er 6 won.

– Lee Casciaro is topscorer van Gibraltar met drie goals.

– Gibraltar won in zijn periode zonder UEFA-lidmaatschap met 19-0 van Sark, een eiland in het Kanaal.

Fantoompijnmeter: 2

Met bijna alleen maar spelers in de eigen (semiprof)competitie zal Gibraltar voorlopig geen groot voetballand worden. De kans dat er meerdere talentvolle spelers opduiken is dan ook heel klein. En dan nog is de vraag of ze dan voor Gibraltar kiezen, of liever voor een andere nationale ploeg gaan spelen.

Faeroër

In de eerste Nations League-wedstrijd won Faeroër meteen met 3-1 van Malta. Een goed begin dat verder geen gevolg kreeg, want tegen Azerbeidzjan werd twee keer verloren, en tegen Kosovo haalde ‘The National Team’ slechts één punt. De tweede wedstrijd tegen Malta eindigde in een remise. Ook in de kwalificatiepoule begon Faeroër tegen Malta, maar dit keer werd er verloren. Deel twee van de eilandstrijd werd echter wél gewonnen door de Faeroërders. De duels met Spanje, Zweden, Noorwegen en Roemenië gingen allemaal verloren. Op basis van uitgoals eindigde de ploeg als vijfde, net boven Malta.

Uitblinker

Een van de relatief ervaren spelers is Hallur Hansson. De 28-jarige middenvelder speelt sinds 2016 bij het Deense AC Horsens, dat dit seizoen degradeerde van het hoogste niveau. In het verleden droeg hij het shirt van onder meer Aberdeen (Schotland), Vikingur (Faeroër) en Vendsyssel (Denemarken).

Hansson speelde tot nu toe 57 interlands, waarin hij 5 keer scoorde. Ook verzorgt hij sporadisch een assist. In een ploeg die veel moeite heeft om te scoren, is dat zeer welkom.

Statistieken

– Bondscoach Håkan Ericson heeft één prijs op zijn palmares: in 2015 leidde de Zweed het Onder 21-team van zijn geboorteland naar de EK-titel.

– In de kwalificatiepoule voor het EK van 2008 verloor Faeroër drie wedstrijden met 6-0, namelijk tegen Georgië (thuis), Schotland (uit) en Frankrijk (thuis) waren daar debet aan.

– In oktober 2016 stond Faeroër op plek 73 in de FIFA-ranglijst. Dat was hoger dan bijvoorbeeld Belarus, Noorwegen, Curaçao, Tanzania en Honduras.

Fantoompijnmeter: 2

Momenteel kunnen de eilanders op de Faeroër alleen maar dromen van een EK-deelname. De ploeg heeft niks te zoeken op een toernooi, al wist het vorig jaar wel te promoveren naar Nations League C.

Letland

Al snel leek het erop dat Letland niet ging strijden om de koppositie in de Nations League-poule. De ‘Elf Wolven’ wisten geen enkel duel te winnen, maar wel liefst vier keer gelijk te spelen: twee keer tegen Andorra en twee keer tegen Kazachstan. De wedstrijden tegen Georgië gingen allebei verloren. De kwalificatiepoule werd voor de Letten een lijdensweg. Negen van de tien duels werden verloren, met de grootste uitslag de 6-0 tegen Oostenrijk. De enige overwinning werd ook tegen het Alpenland behaald.

Uitblinker

Voor Letse begrippen lijkt Kristers Tobers het grootste talent van het moment. De in Dobele geboren middenvelder begon zijn loopbaan bij Liepaja, maar speelt sinds vorig jaar bij het Poolse Lechia Gdansk.

Als 17-jarige speelde Tobers bij Onder-21, en slechts een jaar later maakte hij zijn debuut bij de A-ploeg. Daar zou hij kunnen uitgroeien tot de ‘stofzuiger’ van het Letse team.

Statistieken

– Niemand in de huidige selectie komt in de buurt bij de meest ervaren international ooit: Vitalijs Astafjevs speelde 167 interlands voor Letland.

– In de historie is er één Letse speler die drie keer minimaal drie goals in een wedstrijd maakte: Ériks Petersons deed dat in 1930, 1931 en 1933 tegen Litouwen.

– In de Baltic Cup werd Letland slechts één keer derde, de andere keren werd de ploeg eerste of tweede.

Fantoompijnmeter: 3

Het aantal EK-deelnames voor Letland zal voorlopig nog bij één blijven, want het ziet er niet naar uit dat de ploeg op korte termijn een opleving zal hebben. Het zijn sterren in gelijkspelen, en heel af en toe winnen ze een potje, maar als de tegenstand serieuzer wordt, haakt Letland af.

Liechtenstein

In Nations League D was Liechtenstein één van de slechtste ploegen, en dat zegt wat. Weliswaar wisten de Blauw-Roden te winnen van Gibraltar, en een punt te pakken tegen Armenië, maar de andere vier wedstrijden, waaronder twee duels tegen Noord-Macedonië, gingen allemaal verloren. De laatste positie in de poule was het gevolg. In de kwalificatiepoule pakte Liechtenstein twee punten, dankzij remises tegen Griekenland en Armenië. Op grote achterstand van de rest eindigde de ploeg daardoor als laatste.

Uitblinker

Waar de meeste internationals actief zijn bij een Liechtensteinse club, speelt Noah Frick bij het Zwitserse Neuchâtel Xamax. Voor hij bij die ploeg tekende, speelde hij bij de bekendste ploeg van Liechtenstein: FC Vaduz.

De 19-jarige Frick speelde tot nu toe zes interlands, en hij scoorde in het Nations League-duel tegen Gibraltar. De middenvelder is één van de weinige spelers bij Liechtenstein die boven de rest uitsteekt.

Statistieken

– De vader van Noah Frick, Mario, is topscorer aller tijden van Liechtenstein met zestien goals.

– Tot nu toe deed Liechtenstein zeven keer mee aan een kwalificatiecyclus voor het EK, slechts één keer werd de ploeg niet laatste.

– Liechtenstein wist nog nooit van een buurland te winnen. Tegen Oostenrijk verloor het alle negen duels, en tegen Zwitserland acht.

Fantoompijnmeter: 1

Er moet wel een wonder gebeuren, wil Liechtenstein zich ooit plaatsen voor het EK. De selectie herbergt vooral amateurspelers, die in een land zonder nationale competitie actief zijn. Zo speelt de club Eschen/Mauren, waar enkele internationals onder contract staan, op het vierde niveau van Zwitserland. Op een EK zou Liechtenstein kanonnenvoer zijn.

Andorra

Net als Letland moest ook Andorra het in de Nations League hebben van de remises. De twee landen speelden beide duels tegen elkaar gelijk, en Andorra kwam in de twee andere thuiswedstrijden – tegen Kazachstan en Georgië – niet verder dan 1-1. De uitwedstrijden tegen deze landen leverden de Tricolores niets op. Op basis van doelsaldo eindigde de ploeg als laatste. In de kwalificatiepoule leken de Andorrezen gedoemd om laatste te worden, gezien hun indeling in pot 6. Dankzij een overwinning op Moldavië en een remise tegen Albanië werd de ploeg echter vijfde.

Uitblinker

De man met de prachtige naam Márcio Vieira de Vasconcelos is de aanvoerder van Andorra. En momenteel ook de meest ervaren speler in de selectie, nu het ernaar uitziet dat recordinternational en topscorer Ildefons Lima niet meer terugkeert. Vieira speelt zijn wedstrijden voor het Spaanse Atlético Monzón, dat op het derde niveau uitkomt.

In de nationale ploeg is Vieira met zijn 36 jaar niet eens de oudste op het middenveld. Márc Pujol is twee jaar ouder, maar ook een paar andere middenvelders, zoals Sergi Moreno en Marc Vales zijn de dertig al gepasseerd.

Statistieken

– Er zijn drie landen waarvan Andorra nog nooit verloor: San Marino (1x winst), China (1x gellijk) en Verenigde Arabische Emiraten (1x gelijk).

– In de aanloop naar het EK van dit jaar won Andorra voor het eerst een kwalificatiewedstrijd. Moldavië was, zoals eerder gezegd, het slachtoffer.

– Iker Alvarez de Eulate Moiné, de zoon van de huidige bondscoach Jesús Luis Alvarez de Eulate Güerge, speelde in maart 2021 één interland voor Andorra.

Fantoompijnmeter: 1

Het feit dat Andorra op het middenveld nog afhankelijk is van een aantal dertigers, zegt wel dat er momenteel weinig talent te vinden is voor de ploeg. De prestaties zijn bij lange na niet genoeg om in aanmerking te komen voor een EK, getuige ook de 158e plek op de FIFA-ranglijst. De dwergstaat heeft nog een lange weg te gaan.

Malta

Zonder overwinning sloot Malta de eerste Nations League in 2019 af. De ploeg verloor beide duels tegen Kosovo, en wist ook uit tegen Faeroër een nederlaag niet te voorkomen. De overige drie duels leverden een puntje op. In de kwalificatiepoule kwam Malta wederom Faeroër tegen, en dit keer wist de thuisploeg wel te winnen. De goede start werd gevolgd door een reeks nederlagen. Spanje, Zweden, Noorwegen, Roemenië; allemaal waren ze twee keer te sterk voor de eilanders. En de uitwedstrijd tegen Faeroër ging ook verloren, met een laatste plaats in de poule tot gevolg.

Uitblinker

Sinds 2019 is Malta bezig aan een voorzichtige opmars, mede dankzij Shaun Dimech. De middenvelder was 15(!) jaar oud, toen hij zijn debuut maakte voor Valletta FC. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een vaste waarde bij de ploeg.

Vorig jaar maakte Dimech zijn debuut voor de nationale ploeg, en zijn eerste goal maakte hij tegen Andorra. De nu 19-jarige middenvelder is één van de spelers die voor een frisse wind hebben gezorgd bij Malta.

Statistieken

– Twee van de acht overwinningen in officiële wedstrijden behaalde Malta in 2020. Letland en Andorra werden verslagen in de Nations League.

– De laatste tien goals voor Malta werden allemaal door verschillende spelers gemaakt: Michael Mifsud, Steve Borg, Jean Paul Farrugia, Emili Garcia, Jurgen Degabriele, Shaun Dimech, Matthew Guillaumier, Joseph Mbong, Luke Gambin en Alexander Satariano.

– In twee jaar is Malta negen plekken gestegen op de FIFA-ranglijst: van 184 naar 175.

Fantoompijnmeter: 2

Malta is nog ver verwijderd van het EK-niveau, maar de voorzichtige opleving biedt hoop. Via Nations League D ligt er een route, die de eerste keer door Noord-Macedonië is voltooid. Nu er minder landen om dat ‘D-ticket’ strijden, is de kans voor Malta groter om via deze sluiproute het EK van 2024 te halen.

San Marino

Belarus verwelkomde San Marino in de Nations League met een ijskoude 5-0, en ook de andere ploegen gaven geen cadeautjes. De beide duels tegen Luxemburg en Moldavië leverden geen punten op, en ook de reünie met Belarus eindigde in mineur. ‘La Serenissima’ pakte niet alleen geen enkel punt, maar wist ook niet te scoren. In de kwalificatiepoule werd het nog een graadje pijnlijker voor San Marino. Tegen Rusland (9-0) en België (9-0) werd de ploeg verpulverd, en in totaal moesten er 51 tegengoals geslikt worden.

Uitblinker

Op het vijfde niveau van Italië speelt veteraan Matteo Vitaioli zijn wedstrijden voor Tropical Coriano. In het seizoen 2005-06 werd de aanvaller een halfjaar uitgeleend aan Empoli, dat destijds in de Serie A speelde. Vitaioli speelde echter geen minuut mee.

Vlak voor zijn 18e verjaardag, toen hij voor ASD Cagliese speelde, maakte Vitaioli zijn debuut voor San Marino. In 2015 zorgde hij voor de eerste uitgoal in veertien jaar door te scoren tegen Litouwen. Vooralsnog is het zijn enige goal voor zijn land.

Statistieken

– Sinds het eerste officiële duel in 1990 won San Marino slechts één keer een wedstrijd. In 2004 won de ploeg thuis van Liechtenstein, dankzij een goal van Andy Selva.

– Over Selva gesproken: hij is de enige speler van San Marino die meer dan twee interlandgoals maakte. Hij staat op een boulevardlengte afstand van de rest met acht goals.

– In 2008 haalde San Marino zijn persoonlijke negatieve record qua aantal tegendoelpunten. Mede dankzij een 0-13-thuisnederlaag tegen Duitsland en twee nederlagen in de uitwedstrijden tegen Tsjechië en Slowakije (beide keren 7-0) stopte de teller pas bij 57 tegengoals.

Fantoompijnmeter: 0

San Marino bivakkeert standaard in de onderste regionen van de FIFA-ranglijst, en elk doelpunt dat de ploeg maakt, levert een volksfeest op. We durven te zeggen dat EK-deelname voor dit land zo goed als onmogelijk was, is en altijd zal zijn.