Geplaatst inReflectie Satire

Mannen, stop de ‘boybandisering’ van de voetbalsport!

Neymar

Gabriel Agbonlahor was er klaar voor. Bij zijn eigen cluppie Aston Villa is hij met zijn 26 jaar inmiddels één van de oudere gasten, maar deze keer stond hij tussen oude sterren van weleer, die vandaag weer één keertje schitterden. Henrik Larsson, Pierre van Hooijdonk, Didier Agathe en Robert Pires liepen over het veld, daartussen was ‘Gabby’ slechts een jong ventje. Het stadion zat propvol, de gestoorde Schotse supporters hadden de hele week hun stembanden gespaard na het afgelopen weekend, om ze nu weer aan gort te zingen, schreeuwen en schelden. De adrenaline begon te gieren door Agbonlahors lichaam, hij wilde zich laten gelden tussen al deze legendes. En dan was er nog iets. Hij streed hier vandaag ook voor zijn oude captain, die ruim een jaar geleden had moeten stoppen met voetbal vanwege kanker: Stiliyan Petrov. De Bulgaarse voorbeeldprof, die nu deze wedstrijd had georganiseerd om geld op te halen in de strijd tegen die verschrikkelijke ziekte. Voor één dag was Petrov weer Gabriels captain, en voor deze captain wilde hij door het vuur gaan. Wilde hij geen enkele keer zijn been intrekken. Dat deed hij dan ook niet en hij trapte iemand de lucht in… Louis Tomlinson, lid van One Direction en het sekssymbool van miljoenen onzekere tienermeisjes.

Geplaatst inReflectie Romantiek

Een Madrileens dubbeltje op z’n kant

bv-dubbeltjeopznkant

Bewonderend keken de man en de vrouw naar het grote huis achter het gietijzeren hek. Dat aan de andere kant van dat hek armoede en verdriet schuilging, was niet meteen te zien. De man merkte op dat de eigenaar van dit stuk grond sowieso van geld uitgeven hield. Hij drukte op de bel naast het hek. De vrouw wachtte stilzwijgend naast hem. Door de intercom klonk een blikkerige stem. In het Spaans zei een man kortaf dat señor Williams en senhora Van Gaal binnen mochten komen.

Geplaatst inReflectie

Doyen-dossier (3): Alles is voor Jorge

jorge-mendes

Al eerder besteedden wij van Buitenkant Voet aandacht aan investeringsmaatschappij Doyen Sports. Dit bedrijf heeft als specialiteit het zogeheten ‘third party ownership’. Oftewel, twee clubs vechten om een speler, de derde gaat er met het geld vandoor. Één van de mannen achter Doyen Sports is de Portugees Jorge Mendes. Maar deze meneer blijkt meer geld binnen te harken dan we in eerste instantie dachten.

Geplaatst inReflectie Satire

Fuck de vriendin van Balotelli

Niet letterlijk. Maar ze is te vaak in beeld. Het is zeker een mooie dame en ze zal best heel lief zijn voor Mario en goeie pizzabroodjes voor ‘m uit de magnetron trekken als ie honger heeft en ze kan er zelf ook allemaal niks aan doen, maar ik wil haar niet meer in beeld zien, ik wil geen stukjes meer over haar lezen en het is allemaal wel genoeg zo. Waarom? Omdat ze het niet verdient. Haar borsten zijn dan wel net zo groot als de gemiddelde voetbal, verder heeft ze in de voetballerij niets gepresteerd. Behalve misschien Super Mario aan het voetballen krijgen, wat best een prestatie is. Dat ze niets gepresteerd heeft is ook helemaal niet erg en haar goed recht. Het ligt aan voetbaljournalisten, die zo’n bijna gênante, overdreven nadruk leggen op mooie vrouwen in de voetbalwereld. Dat moet stoppen.

Geplaatst inReflectie

Blatter niks beter dan Erdogan? Wat zijn camera’s niet filmen

Protesten tegen de Confederations Cup

Terwijl Andrés Iniesta, Neymar, Andrea Pirlo en Keisuke Honda tientallen FIFA-camera’s op zich gericht hebben en de wereld proberen te laten zien wie de beste is op het ‘mini-WK’, de Confederations Cup, staan er buiten de stadions honderden mensen die wellicht nooit op tv zullen komen. Behalve misschien als ze, neergeschoten met rubberen kogels en als ongedierte verdelgd met traangas van een weg af gesleept worden richting een ambulance. Op het moment dat Neymar de Brazilianen in Estádio Nacional Mané Garrincha in Brasilía en achter de televisies verspreid over het hele, enorme land liet juichen, was er voor zijn landgenoten buiten het stadion bitter weinig om blij mee te zijn. Terwijl de Braziliaanse elf streden tegen de Japanners, streden deze, volgens ESPN 200 en volgens BBC Sport duizend, demonstranten tegen hun eigen landgenoten. Dertig raakten er gewond doordat de politie traangas en rubberen kogels op hen loslieten. De demonstranten baalden van de enorme kosten die de Confederations Cup en het WK van volgend jaar met zich meebrengen. De FIFA – met de mond vol van ‘respect’ en ‘fair play’ – liet het allemaal gebeuren. Als er maar gewoon doorgevoetbald kon worden.

Geplaatst inReflectie

Dossier Doyen Sports, deel twee

Voetballermarionet

Een paar dagen geleden [maandag 10 juni]  berichtten wij van Buitenkant Voet al over de transfer van Radamel Falcao. Daar lijkt namelijk een luchtje aan te zitten. Het luchtje van het spreekwoordelijk stinkende geld. Investeringsmaatschappij Doyen Sports is namelijk deels eigenaar van de Colombiaanse spits. Daardoor had (en heeft) noch El Tigre zelf, noch zijn oude club Atlético Madrid veel te vertellen. Wij vonden het zo’n vreemde zaak dat we het fenomeen Doyen Sports nog wat verder hebben onderzocht.

Geplaatst inAnalyse Reflectie Tikkie Terug

Circus Doyen met El Tigre als hoofdact

 

Geld in de voetballerij. Het is een cliché-onderwerp geworden. Spaanse clubs worden indirect overeind gehouden door de Europese belastingbetaler, terwijl de gemiddelde Rus of Arabier in zijn eentje een hele club (of zelfs meerdere) kan laten draaien. En niet met de minste spelers. Het meest recente voorbeeld van de oliedollar-tsunami in de voetballerij is AS Monaco. De Franse club, die afgelopen seizoen promoveerde naar de Ligue 1, is overgenomen door een man die zijn dochter een appartement van 88 miljoen dollar cadeau doet.

Geplaatst inReflectie

Voetbal in 2025: FC Fly Emirates tegen Etihad United

Gianfranco Zola

Gianfranco Zola was nog niet zo lang geleden één van de briljantste Italiaanse voetballers ooit. De aanvaller was een Italiaanse meester, die kunstwerken van doelpunten schilderde met zijn voeten. Tegenwoordig is hij manager van de Engelse Championship-club Watford. Maar nog belangrijker, hij is een soort filiaalmanager van een Italiaanse multinational. Zoals je in de plaatselijke McDonald’s of Apple-store een baas hebt rondlopen die de werknemers aanstuurt, zo is Zola dat langs de zijlijn van het voetbalveld. Zola’s baas, Watford-voorzitter Raffaele Riva, is ook maar een poppetje, een stromannetje van een groot internationaal bedrijf. Dit bedrijf handelt niet in vettige hamburgers of strak ontworpen telefoons, maar in voetbal en voetballers.