Bij de Turkse club Gençlerbirligi staat er een boete op het hebben van een baard, want gladgeschoren kom je lekker ‘Westers’ over. Sowieso al erg raar, vindt Yavne, maar vooral in deze tijd van het jaar en met de huidige modegrillen.
Kunst en voetbal lijkt de eeuwige tegenstelling te zijn, waar geen speld tussen te krijgen valt. Yavne, van nature kunstliefhebber, kreeg plotsklaps toch onverwachte inzichten erover.
Ook met dit WK stroomt menige kroeg weer vol met divers volk. Toch lijken dezelfde typetjes telkens terug te komen – willens of onwillens. Yavne zet er een paar op een rijtje.
Als de competities zijn afgelopen, beginnen de discussies over de tenues van volgend jaar. Yavne kijkt met een frisse blik naar dit onderdeel van het ‘voetbalfan-zijn’ zoals alleen zij dat kan.
Yavne keek dit weekend naar de bekerfinale – de tweede keer dat ze dit jaar voetbal keek. Ondanks wat typische leken-opmerkingen waar ze hard om uitgelachen werd, heeft ze er toch wel wat van geleerd.
Iedereen is in de ban van het Pellè-kapsel. Zo ook Thom, die vers in de brugklas zit en van krullenbol in Pellè-kopie veranderde. Yavne onderzoekt waarom Graziano’s haar het land veroverd heeft.
Ik denk dat het aan mij ligt. Eigenlijk weet ik wel zeker dat het aan mij ligt. Maar ik kijk dan ook nooit voetbal, ik weet er de ballen (haha) van, ik heb me er verder niet in verdiept, ik ben een leek op dat gebied. Het blijft echter aan me knagen, die ene zin. “Dat was een mooie goal,” en andere varianten. Ik snap die zin niet, wanneer is iets een mooie goal en bestaan er ook lelijke goals? Nu zie ik sport als een vorm van kunst, een beschouwing die over het algemeen vast bestempeld zal worden als ‘links’. Maar net als in kunst wil ik in voetbal een soort esthetiek zien. Waar in kunst de compositie een belangrijke rol speelt, is de opstelling in een team weer essentieel voor voetbal. Maar voetbal is meer dan gewoon beeldend tweedimensionaal: het is expressieve dans met een doel, een aaneenschakeling van bewegingen die je als een groep balletdansers maakt, het Zwanenmeer op gras met een connectie tussen de spelers die voor overwinning (en ja, ook plezier) zou moeten zorgen. Vanuit dit oogpunt zou de ene danser mooier moeten kunnen scoren dan anderen, maar hoe beoordeel je dat?
