In 2008 opgericht, in 2014 Europees voetbal; het klinkt als een sprookje, maar in het geval van het Russische FC Krasnodar is het de tastbare werkelijkheid. Een portret van ‘die andere club uit Krasnodar’.
Tijdens transferperiodes komt altijd de onafwendbare fantast in Kevin naar boven. “OMG, Griezmann gaat naar Atléti!” denkt ie dan, terwijl hij een post-it pakt en een opstellinkje neerpent. Hieronder vijf teams waar hij en zijn BV-collega’s zich dankzij deze transferzomer op verheugen.
Het Braziliaanse nationale elftal, ofwel de ‘Seleção’, stond bekend om zijn sambavoetbal. Inmiddels is dat niet meer zo, constateert Kevin. Allang niet meer.
Aan alle kanten zien we All Star-teampjes voorbijkomen op Twitter, met de Robbentjes, de Jamesjes en de Messi’tjes van deze wereld. Kevin mist echter nog vijf spelers die een vermelding verdienen.
Kevin keek afgelopen nacht, evenals vele andere liefhebbers, Honduras – Ecuador. Met commentaar van Arno Vermeulen. En hij heeft zich kostelijk vermaakt.
Voetbalminnend Colombia heeft zich maandenlang de jicht in de klauwen gebeden voor een wonderbaarlijk herstel van sterspeler Falcao. Het heeft niet mogen baten, maar ook zonder El Tigre is Colombia in staat om het ver te schoppen op het WK in Brazilië.
Buiten het veld een grappenmaker die creatief is met zijn haardracht. Binnen het veld een roofdier, in constante jacht op zijn prooi: de bal. Buiten het veld is hij Sandro Raniere, binnen het veld is hij THE BEAST. In beide gevallen is hij een baas.
Toen ik laatst in de sportschool was dacht ik na over de toekomst van het Nederlands elftal. Ik dacht aan de nationale elftallen van Duitsland, Frankrijk, Italië. Ik dacht aan de wedstrijd Frankrijk – Nederland van vorige week. Ik kwam tot de conclusie: voetbal verandert. Techniek is belangrijk, tactiek is belangrijk, maar er is één aspect dat steeds meer aan gewicht wint: het fysieke aspect. Voetballers zijn steeds meer atleten. Het wordt tijd dat Nederland daarop inhaakt.
Even een quickie, want er is al veel over gezegd en geschreven (onder andere deze vermakelijke leestip). Lazio kan sinds kort beschikken over een talent uit Kameroen, genaamd Joseph Minala. Zeventien jaar oud is-tie, zo moeten wij geloven. Foto’s van de beste jongeman doen echter vermoeden dat Minala dichter bij een pensioengerechtigde dan bij een alcohol- of rijbewijsgerechtigde leeftijd zit.
Als een kanonskogel schoten ze het nieuwe seizoen in. 10 wedstrijden, 30 punten, 24 voor, 1 tegen. Duizelingwekkend. Inmiddels is het februari en zijn de kruitdampen enigszins opgetrokken. Er werd vier maal op rij gelijkgespeeld, er werd een wedstrijdje verloren (bij Juventus), maar van een downfall is zeker geen sprake. Roma is stabiel, Roma speelt goed voetbal en bovendien: er is sprake van rust en visie binnen de club. Een Scudetto zit er dit jaar nog niet in, want Juve. Maar de positieve toon voor de toekomst is nadrukkelijk gezet.
