De charme van het plotselinge opduiken

Buiten de transferperiodes is logischerwijs maar weinig nieuws over verhuizende spelers. Hooguit dat in Engeland een overbodige speler enkele maanden bij pakweg QPR wordt gestald. Maar toch is er dan ineens uit het nieuws een bericht: ‘Speler X duikt op bij club Y’. Ruben legt uit waarom hij daar heel blij van wordt.

‘Agustien duikt op bij Deense tweededivisionist’. Deze titel op de site van Voetbal International maakte mijn weekend in één klap goed. De 29-jarige middenvelder speelde tussen 2004 en 2006 voor Willem II, waarna AZ hem kocht. De Alkmaarders verhuurden hem echter tot drie keer toe, aan respectievelijk  Roda JC, Birmingham City en RKC Waalwijk. In 2010 waagde hij definitief de oversteek naar Engeland. Volgens Wikipedia speelde hij sindsdien voor Swansea City, Crystal Palace en Brighton Hove & Albion.

Je kan wel zeggen dat Agustien van de radar verdween. Hooguit enkele diehard-fans en voetbalhipsters wisten nog waar hij speelde. Tot dat bericht van zaterdag. Kemy Agustien is opgedoken. En niet zomaar opgedoken. De middenvelder verblijdde ons met de mooiste manier van opduiken: Bij een obscuur clubje, waar alleen de eerdergenoemde voetbalhipsters van gehoord hebben: Vendsyssel FF.

Opduiken, het is niet voor iedereen weggelegd. Cristiano Ronaldo zal nooit opduiken. Lionel Messi zal nooit opduiken. Zlatan Ibrahimovic zal nooit opduiken. Het is een kunst die alleen bepaalde voetballers beheersen. Spelers die wegzakken in het drijfzand van de vergetelheid om er nog net op tijd uitgetrokken te worden.

Denk aan Quinsy Owusu-Abeyie. In een ver verleden nog de held van Jong Oranje om vervolgens fulltime voetbalnomade te worden. Hij verdiende zijn geld onder andere in Engeland, Rusland, Qatar en Griekenland. Tot hij gesignaleerd werd in de hoofdstad van Overijssel. Owusu-Abeyie dook op bij PEC Zwolle. Helaas kwam het niet tot een rentree op de Nederlandse velden. Royston Drenthe zat overigens heel even in hetzelfde schuitje. Ook deze memorabele linksbuiten had al verschillende broodheren gediend, toen hij op grootse wijze opdook bij de Zwollenaren. Helaas verkoos Roya de oliedollars van Baniyas FC, ook al zo’n heerlijk onbekend clubje.

Tot slot wil ik nog een ander mooi voorbeeld noemen. Deze man koos voor de derde manier van opduiken: bij je oude liefde. Mounir El Hamdaoui kende zijn grootste successen bij AZ, mislukte vervolgens bij Ajax en raakte langzaamaan uit beeld bij Fiorentina en Malaga. En ineens was hij daar weer, in Alkmaar. El Hamdaoui traint mee en mag stiekem hopen op een klein contractje. Dan is zijn ‘opduiking’ voltooid.

Er zijn veel dingen waar ik naar uitkijk dit seizoen, maar ik hoop toch vooral op nog veel meer plotseling opduikende spelers.