De Jordan Belfort van de voetbalwereld: Wilson Raj Perumal

In The Wolf of Wall Street zien we het leven van Jordan Belfort, die de boel belazerde en nu alsnog rijk is geworden door zijn verhaal te verkopen. Voormalig match-fixer Wilson Raj Perumal doet precies hetzelfde.

The Wolf of Wall Street is een juweeltje van een film. We zien Jordan Belfort, een vlugge jongen, met schimmige, illegale deals een fortuin verwerven. De film is gebaseerd op het levensverhaal van Jordan Belfort zelf, die na 22 maanden cel en miljoenen aan schadevergoedingen betaald te hebben, een nieuw business-model zag: zijn verhaal verkopen. Hij schreef het boek The Wolf of Wall Street en geeft tegenwoordig peperdure seminars over heel de wereld. Naar eigen zeggen verdient Belfort in 2014 even veel als in zijn beste jaar als aandelenhandelaar.

Match-fixing

De slimme Belfort maakte van de daden die hem ruïneerden, uiteindelijk toch daden die hem weer schathemeltje rijk maakten. In de voetbalwereld loopt er ook zo’n man rond, minstens net zo’n vlugge prater en minstens net zo goed in het belazeren van de kluit: Wilson Raj Perumal. De match-fixer uit Singapore liep in 2011 in Finland tegen de lamp en kreeg twee jaar cel: game over. Toch liet Perumal het er niet bij zitten.

Samen met de Italiaanse onderzoeksjournalisten Alessandro Righi en Emanuele Piano van Invisible Dog schreef hij het boek Kelong Kings, met daarin het hele verhaal van zijn jarenlange omkooppraktijken. Het drietal is te volgens op Twitteraccount @kelongkings, waar Perumal geregeld zijn licht laat schijnen op verdachte wedstrijden of teams, zoals Ghana en Kameroen op het afgelopen WK. Verder wordt Perumal over heel de wereld gretig geïnterviewd en is de FIFA maar wat blij met de openbaringen die hij doet over hoe match-fixing er nou eigenlijk aan toe gaat.

Wilson Raj Perumal tijdens een verhoor in Finland. Foto: 3.bp.blogspot.com.

Wilson Raj Perumal tijdens een verhoor in Finland. Foto: 3.bp.blogspot.com.

 

Schrikken

En dat is even schrikken. Wilson Raj Perumal, de nu 49-jarige man uit een boerendorp in Singapore, fixte naar eigen zeggen rond de honderd wedstrijden, kocht er genoeg om om Nigeria en Honduras door de kwalificatie van het WK 2010 te helpen en was actief op de Olympische Spelen van 1996 en 2008. Verder zou hij talloze oefenwedstrijden in de aanloop naar het WK van 2010 hebben gefixt en een groot netwerk van omkoopbare scheidsrechters en voetballers uit vijftig verschillende landen hebben gehad.

“Ik zat soms op de reservebank, vertelde de spelers wat ze moesten doen, orders gevend aan de coach. Zo makkelijk was het”, vertelt hij aan CNN’s Don Riddell. In totaal verdiende hij er 3,8 miljoen euro mee. Geen Jordan Belfort-bedragen, maar toch niet slecht voor een man die als begin twintiger zonder groots toekomstperspectief vanuit een niet-voetballand zo even de voetbalwereld uitzuigt. Perumal is de grootste veroordeelde match-fixer, maar Dan Tan, mede dankzij Perumals getuigingen in 2013 opgepakt, zou pas echt de grote baas zijn achter een gigantische match-fixingoperatie.

Uitspattingen

Perumal, Tan en hun vrienden gooiden niet met lilliputters en gebruikten geen uit de productie gehaalde drugs, maar ze deden wel wat bizarre dingen. Zo won het nationale team van Bahrein in 2010 met 3-0 van Togo. De Togolese voetbalbond wist echter van niks, en stelde dat het team dat door Bahrein ingemaakt was helemaal niets met het echte nationale team van Togo te maken had. Perumal had een nep elftal gerekruteerd en expres met 3-0 laten verliezen.

Verder viel Perumal in 2000 een voetballer aan met een hockeystick, betaalde ‘vriend’ en scheidsrechter Ibrahim Chaibou goed geld voor het onterecht geven van drie penalty’s aan Guatemala in een interland tegen Zuid-Afrika (5-0) die hij buiten de FIFA om organiseerde, en bedroog zijn match-fixvriendjes zo vaak dat zij hem uiteindelijk zelf verlinkten aan de Finse politie. “It was a good time”, zegt hij er over tegen CNN.

Ibrahim Chaibou, die namens Perumal vele wedstrijden fixte, waaronder dit vriendschappelijke duel tussen Nigeria en Argentinië. Bij een 4-0 voorsprong voor de Afrikanen gaf hij acht minuten extra speeltijd, waarin hij de Argentijnen een onterechte penalty gaf. Goksyndicaten hadden massaal gewed op een vijfde goal. Foto: nydailynews.com.

Ibrahim Chaibou, die namens Perumal vele wedstrijden fixte, waaronder dit vriendschappelijke duel tussen Nigeria en Argentinië in 2011. Bij een 4-0 voorsprong voor de Afrikanen gaf hij acht minuten extra speeltijd, waarin hij de Argentijnen een onterechte penalty gaf. Goksyndicaten hadden massaal gewed op een vijfde goal. Foto: nydailynews.com.

 

Jordan Belfort

Hoe interessant Perumals openbaringen ook zijn en hoe nuttig de informatie is voor het wereldwijde onderzoek naar match-fixing, toch laat het een zure smaak in mijn mond achter. De man heeft een jaar in een Finse en een jaar in een Hongaarse gevangenis gezeten en zit nu strak in pak en met een zekere waardigheid tegen een CNN-interviewer zijn verhaal te doen. En schrijft een boek. En heeft roem op Twitter. Onder tussen zegt hij kalmpjes dat hij nergens spijt van heeft. Behalve van dat met die hockeystick dan.

Aan de andere kant heeft hij ook wel een punt. Perumal maakte simpelweg gebruik van het gebrek aan toezicht bij de FIFA, die veel te weinig actie onderneemt tegen match-fixing. Als zijn ‘vrienden’ hem in 2011 niet hadden verlinkt was Perumal waarschijnlijk nooit gepakt. Het verhaal dat de oplichter vertelt is simpelweg te belangrijk om onverteld te laten. Dat hij dan Jordan Belfort achterna gaat en wie weet straks zelfs een filmheld wordt, moeten we dan maar op de koop toe nemen.

Foto bovenaan: thewolfofwallstreet.com.