Mannen Wiens Voeten Wij Kussen #16: Harry Kane
Mannen Wiens Voeten Wij Kussen. Of Mannen Wiens Voeten Iedereen Kust, moeten we eigenlijk zeggen. Want is er op dit moment iemand die Harry Kane niét tof vindt? Zelfs veel Arsenal-sympathisanten kunnen Kane waarderen. He’s one of our own, zeggen de Tottenham-fans. Hij is van ons allemaal, zeggen wij.
Het Argentijnse danspasje van Lamela
In de rubriek ‘Woorden Schieten Tekort’ beschrijven we elke maand een schitterend of legendarisch doelpunt. We gebruiken puur tekst, dus doen een beroep op je voorstellingsvermogen. En we dagen onszelf uit om het zo mooi mogelijk voor je op te schrijven.
De 6 redenen waarom de Europa League fantastisch is
Maandag is de loting van zowel de Champions League als de Europa League. Zelf zijn we veel nieuwsgieriger naar de ’tweede’ Europese beker dan naar het Kampioenenbal. Waarom? Wij geven je zes redenen.
Het beest van White Hart Lane
Buiten het veld een grappenmaker die creatief is met zijn haardracht. Binnen het veld een roofdier, in constante jacht op zijn prooi: de bal. Buiten het veld is hij Sandro Raniere, binnen het veld is hij THE BEAST. In beide gevallen is hij een baas.
Mijn haat-liefdeverhouding met Emmanuel Adebayor
In het waarderen van voetballers bestaan er verschillende categorieën. Je hebt spelers van wie je bij wijze van spreken de voeten zou kussen. Je hebt gevoelsmatig favoriete spelers waar je gewoon ‘iets’ mee hebt. En je hebt, uiteraard, spelers aan wie je een onvervalste hekel hebt – of dat nou gegrond is of niet. In mijn geval is er één speler die zich een aparte categorie heeft toegeëigend. Een speler waar ik geen fan van ben, maar toch ook weer wel. Een speler die ik een uitgaande transfer naar Qatar toewens, maar op hetzelfde moment ook een Gouden Bal gun: Emmanuel Adebayor.
André Villas-Boas: Van raket tot baksteen
Dit artikel is oorspronkelijk op ThePostOnline geplaatst op 18-12-2013.
Op het veld lopen nog wel eens spelers die ooit op een sokkel werden gezet. Het voetbal kan zo opportunistisch zijn dat dit na enkele wedstrijden al gebeurt. Bakkali was de nieuwe Johan Cruijff, met als enig verschil dat zijn wereldheerschappij in een ander rood-wit shirt zou beginnen. Helaas stortte PSV na een paar wedstrijden volledig in en nam het de frivole Marokkaanse Belg mee in zijn val. Zo zijn er nog legio voorbeelden te noemen. Dit weekend is nog iemand van zijn voetstuk gedonderd. Al was het dit keer geen speler, maar een trainer. André Villas-Boas, als een raket omhoog gegaan, nu vallend als een baksteen.

