Ah, de winterse transferperiode. Een tijd van paniekaankopen, verhuur van overbodige talenten en wilde geruchten die toch niet bewaarheid gaan worden. De media kloppen het altijd nog wat op, maar zo spannend als een transferzomer zal de winter nooit worden. Gelukkig zijn er toch ook nu weer een aantal heel fijne transfers te bespeuren.
In onze Talentenjacht zetten we speciaal voor de rijke clubs in het voetbaluniversum twee groeibriljantjes naast elkaar. Wie van de twee moet je voor een bepaalde positie kopen? Wij analyseren en adviseren. Deze week twee controlerende middenvelders nieuwe stijl: Youri Tielemans en Rúben Neves.
Yacine Brahimi is keihard op weg om één van de grootste voetballers van deze planeet te worden. De 24-jarige Algerijn uit Parijs was een jaar geleden nog een grote onbekende, maar Brahimi heeft de weg der geleidelijkheid gekozen. Toch verdient de man die beter dribbelt dan Lionel Messi en Cristiano Ronaldo alvast een hartstochtelijke ode.
Tijdens transferperiodes komt altijd de onafwendbare fantast in Kevin naar boven. “OMG, Griezmann gaat naar Atléti!” denkt ie dan, terwijl hij een post-it pakt en een opstellinkje neerpent. Hieronder vijf teams waar hij en zijn BV-collega’s zich dankzij deze transferzomer op verheugen.
Chelsea, FC Porto en Atletico Madrid hebben ten minste één ding gemeen: Ze wonnen allemaal minstens één keer de Europa League. De Spanjaarden wonnen het toernooi dat officieel sinds 2009 bestaat zelfs al twee keer. Toch is er een imagoprobleem. Of het nu de uitstraling is, het prijzengeld of de deelnemers, niemand wil echt graag geassocieerd worden met de EL. En om toe te geven: ik kijk ook niet echt uit naar Esjberg fB – IF Elfsborg. Maar er is licht aan het einde van deze Europa League-tunnel.
Dit artikel is oorspronkelijk op ThePostOnline geplaatst op 18-12-2013.
Op het veld lopen nog wel eens spelers die ooit op een sokkel werden gezet. Het voetbal kan zo opportunistisch zijn dat dit na enkele wedstrijden al gebeurt. Bakkali was de nieuwe Johan Cruijff, met als enig verschil dat zijn wereldheerschappij in een ander rood-wit shirt zou beginnen. Helaas stortte PSV na een paar wedstrijden volledig in en nam het de frivole Marokkaanse Belg mee in zijn val. Zo zijn er nog legio voorbeelden te noemen. Dit weekend is nog iemand van zijn voetstuk gedonderd. Al was het dit keer geen speler, maar een trainer. André Villas-Boas, als een raket omhoog gegaan, nu vallend als een baksteen.
Oog in oog met Estadio do Dragão voelt een mens zich nietig. Het enorme stadion torent zo hoog boven je uit dat je plotseling snapt hoe een mier zich voelt naast de neus van Zlatan Ibrahimovic, en het uitzicht is zo adembenemd uitgestrekt en mooi dat je opeens begrijpt hoe Vasco Da Gama zich voelde toen hij de Indische Oceaan voor zich zag opdoemen. Even slikken. Je kunt er alleen maar stil van worden en alles in je opnemen. Het stadion is vrijwel geheel open, waardoor je vanaf buiten de binnenkant in volle glorie kunt zien. Een wedstrijd daar beleven, met dat prachtige uitzicht op de achtergrond, moet fantastisch zijn. Oog in oog met Estadio do Dragão denk je eigenlijk maar één ding: hier moet wel een hele bijzondere club voetballen.
Een paar dagen geleden [maandag 10 juni] berichtten wij van Buitenkant Voet al over de transfer van Radamel Falcao. Daar lijkt namelijk een luchtje aan te zitten. Het luchtje van het spreekwoordelijk stinkende geld. Investeringsmaatschappij Doyen Sports is namelijk deels eigenaar van de Colombiaanse spits. Daardoor had (en heeft) noch El Tigre zelf, noch zijn oude club Atlético Madrid veel te vertellen. Wij vonden het zo’n vreemde zaak dat we het fenomeen Doyen Sports nog wat verder hebben onderzocht.
