Als club X punten verliest, denkt iedereen te weten hoe dat komt. En daar verdienen tv, radio en kranten (en social media) hun boterham mee. Dus zodra Ajax ‘slechts’ één punt pakt bij FC Utrecht, vliegen de meningen je om de oren. De één nog onzinniger dan de ander. Want waar verstandige mensen zouden kijken naar bijvoorbeeld het spel, de tactiek of de scherpte van de spelers, kijken anderen liever naar randzaken.
Ik logeerde woensdagavond bij Guidetti. Ik lag onder een Feyenoorddekbedje en zal om journalistiek-ethische redenen er niet bij vermelden hoe ik me daarbij voelde. Guidetti had geen andersoortig beddengoed, zei hij toen ik binnenkwam. Zodoende rustte m’n hoofd op een kussensloop met daarop de getallen 19 en 99. Aan de muur hingen een poster van Julio Ricardo Cruz en een shawl met daarop ‘Kampioen van de PTT-Telecompetitie’. Hippe woordspeling voor die tijd, dacht ik.
“Natuurlijk zit ik momenteel niet lekker in mijn vel”, zei Jasper Cillessen dinsdagavond op Ziggo Sport. Hij had vlak voordat FK Rostov een vrije trap nam een stapje opzij gezet om zijn zicht te vergroten en kon er daardoor niet bij.
Het meest recente kampioenschap? PSV. De meeste kampioenschappen? Ajax. De eerste en de laatste Europese beker als Nederlandse club? Feyenoord. Van elke topclub weet een fan wel iets te vinden wat zijn club nu dé club van Nederland maakt. Maar laten we nu eens een ‘objectiever’ argument naar voren schuiven en kijken naar de prestaties in de Eredivisie tijdens dit millennium.
Er komen dagen voor waarop ik helemáál geen zin heb in de Europa League. De narcist in me pakt er even een eigen uitspraak van een paar jaar geleden bij: “Europa League-uitslagen lees je de volgende dag in de krant en je haalt er je schouders over op”.
Het is inmiddels een paar weken geleden dat we onze laatste deelnemer uit een Europees toernooi geknikkerd zagen worden. Met afstand was PSV de beste van de zes Nederlandse ploegen die meededen dit seizoen. Er wordt vaak geroepen dat ‘wij’ niet meer meetellen en tickets van de Champions League en/of de Europa League gaan verliezen. Maar hoe zit het nu eigenlijk?
“We vergaten te voetballen”, hoor ik een voetballer in een interview meestal zeggen nadat er een wedstrijd is verloren. Dat is nogal wat. Je komt er trouwens als voetballer nog goed mee weg, vooral als je het vergelijkt met een bakker die vergeet te bakken, een schrijver die vergeet te schrijven, een kok die vergeet te koken of een piloot die vergeet te vliegen.
Aangezien Ajax op een tempo speelt alsof de ploeg bezig is met een trainingsvideo en Feyenoord het vertrouwen probeert terug te winnen door zo veel mogelijk over drie meter te passen, is de kans vrij groot dat we zondag één van de allersaaiste Klassiekers ooit krijgen. Voor de Amsterdammers is er echter een mogelijkheid om de boel eens radicaal om te gooien.
Stan heeft inmiddels zo’n Cruijffiaanse status bereikt, dat nu hij er even tussenuit is om af te studeren, hij een team van ghostwriters heeft om de leegte op te vullen. Enzio fantaseert vandaag over een ideale toekomst, waarin Zlatan Ibrahimovic bij Ajax voetbalt en geïnterviewd wordt door Maxim Hartman.
