Een profcontract voor de president

In het Zuid-Amerikaanse voetbal kan (bijna) alles. Een goed voorbeeld hiervan is de Boliviaanse president Evo Morales, die voor zichzelf een profcontract regelde bij één van de clubs uit zijn land. Gerjan vertelt het verhaal van de voetballende president, die uiteindelijk weinig aan voetballen toekwam.

Stel je voor. Je wil profvoetballer worden. Een mooie droom. Menigeen heeft waarschijnlijk als jongetje van tien deze wens wel eens uitgesproken, als hij werd gevraagd naar wat hij later worden wilde. Met een zweem van melancholie laat je zo’n jongetje dan even in de waan, wetende dat hij hoogst waarschijnlijk nog drie jaar heeft, voordat dit ideaalbeeld bruut zal worden achterhaald door de werkelijkheid.

Voor de meeste jongetjes eindigt hun profcarrière daar, in het hoofd van het tienjarige jongetje. Maar, stel je voor. Naast voetballiefhebber, ben je ook nog president van een Zuid-Amerikaans land. Een beetje corrupt, lekker links en veel macht voor de eindbaas van de staat. Ja, dat verandert de boel natuurlijk wel.

Dat moet ook de Boliviaanse president Evo Morales gedacht hebben toen hij zijn meesterplan bedacht. Morales, nu 55 jaar oud, is een echte voetbalfan en speelt geregeld een spelletje mee. Tijdens een vriendschappelijk potje in La Paz gaf hij een politieke rivaal een knietje. Naar eigen zeggen was hij het zat om de hele tijd tikken tegen zijn benen te krijgen. Tja, dan gebeurt er natuurlijk wel eens wat. Tijdens de wedstrijd (uitslag 4-4), werden eveneens vier spelers met rood weggestuurd. De president bleef staan.

In 2007 stelde FIFA-baas Sepp Blatter een regel in dat er niet meer gevoetbald mocht worden boven 2500 meter hoogte. Paniek in Bolivia. De enige reden waarom het nationale elftal nog wel een wedstrijdje wint, is omdat het zijn thuiswedstrijden afwerkt in La Paz (3600 meter). De Bolivianen zijn beter geacclimatiseerd aan de hoogte en de weinige zuurstof die daar beschikbaar is. Maar zoals het met integere bestuurders gaat, regelen die dat onderling. Zo ook Morales. Hij stuurde direct een delegatie naar Zwitserland, heeft ongetwijfeld Blatter de Boliviaanse stem voor herverkiezing beloofd en binnen de kortste keren kon Bolivia zijn thuiswedstrijden gewoon weer op hoogte spelen.

Morales heeft niet alleen de meerderheid achter zich in het parlement, zijn macht is ook daarbuiten verreikend. Daarom belde hij Sport Boys Warnes (recent gepromoveerd naar de Eredivisie van Bolivia) of hij niet wat wedstrijdjes mee kon doen in de competitie.

Als je als gemiddelde Boliviaanse profvoetbalclub door de president benaderd wordt heb je als voorzitter twee opties. Je kunt moraalridder spelen en vragen of het wel zo eerlijk is, of stellen dat de president wellicht niet goed genoeg is voor het niveau en de deal afhouden. Bij deze keuze zou je vervolgens te maken kúnnen krijgen met allerlei vervelende gevolgen. De spelersbus kan bij een politiecontrole bijvoorbeeld niet verder rijden, omdat een niet-bestaande vergunning ontbreekt. Of het wordt je zo lastig gemaakt dat je op den duur failliet kan gaan of zou degraderen wegens falende arbitrage en knipoog-Bolivianen.

Je kan als voorzitter van de club, die toevallig ook burgemeester van de gemeente en partijgenoot van de president is, ook kiezen om samen te werken en de beste man te verwelkomen in je selectie. Hij is immers een groot voetbalfan en speelt erg goed.

De uitslag laat zich raden. Morales tekende een profcontract in mei 2014. Met een fysieke gesteldheid nog slechter dan Ismaïl Aissati bij Terek Grozny, maakte hij z’n entree. Iedereen klapte, uiteraard, want het is de president. Opmerkelijk genoeg duurde Morales’ loopbaan slechts twee maanden. In juli 2014 besloot hij dat het welletjes was. Met een verrassende dosis zelfkennis liet de president weten dat hij geprobeerd had om aan zijn conditie te werken, maar dat hij nog niet op het gewenste fysieke niveau was.

Jammer. Meer beelden van de voetballende autocraat hadden ongetwijfeld tot meer hilariteit geleid. Het is een mooi hoofdstuk van een veelbesproken voetballende president.

Foto bovenaan: informationng.com.