De 6 tranen van Andrea Pirlo

FC Barcelona won gisteravond de Champions league finale van Juventus. Het werd 3-1 voor de Catalanen. Maar een finale kent niet alleen maar winnaars. Tussen de feestvierende spelers van FC Barcelona, stond een man met tranen in zijn gezicht. Andrea Pirlo wilde schitteren in misschien wel zijn laatste grote wedstrijd, maar werd na het laatste fluitsignaal getroost door zijn teamgenoot Paul Pogba. 

De laatste minuut van de wedstrijd. Juventus probeert voor de laatste keer een doelpunt te maken, het lukt niet. Uit de corner van Pirlo wordt niet gescoord. Er volgt nog een counter van FC Barcelona. Vlak voor het doel geeft Pedro de bal aan Neymar, de Braziliaan scoort en het feest is begonnen. Neymar trekt zijn shirt uit en rent richting de tribune, Iniesta rent het veld op en springt in de armen van Xavi. Alle spelers van FC Barcelona rennen en springen over het veld, hetzelfde veld waar Pirlo negentig minuten lang heeft gewandeld en gepassd. De spelmaker van Juventus wandelt er nog steeds. Om hem heen wordt gedanst, gezongen en gelachen. Pirlo huilt, hij heeft verloren. Zijn normaal zo dromerige blik, op zoek naar iets dat anderen niet zien, is veranderd in het droevig gezicht van een man die weet dat hij verloren heeft.

Terwijl het Spaanse publiek olé olé blijft roepen, rust het hoofd van Pirlo op de borst van Pogba. De nieuwe generatie troost de oude generatie. Daar, op de borst van zijn jonge teamgenoot, droomde Pirlo nog even niet van de geweldige voetballer die Pogba gaat worden. Er waren tranen, zes tranen.

Zes dingen waaraan Pirlo dacht terwijl hij niet probeerde zijn tranen in te houden.

De wedstrijd

Wat zou het een mooie wedstrijd worden. FC Barcelona met Messi, Suárez en Neymar en dan een sterke verdediging van de Italianen er tegenover. De opdracht leek duidelijk. Je niet laten foppen door een trucje van Neymar, je niet van de wijs laten brengen door Suárez en Messi niet voorbij laten gaan. Verdedigen, en dan als je de bal hebt één pass naar voren. Een pass naar Pirlo, waar de bal veilig is en die dan mag uitvoeren wat hij heeft bedacht. Het mislukte, na vier minuten scoorde Rakitic voor FC Barcelona, en moest Juventus op zoek naar een plan B, een strategie zonder rol voor Andrea Pirlo.

Gianluigi Buffon

Samen werden ze in 2006 wereldkampioen met Italië in dit Berlijnse stadion, twee vrienden toen nog spelend voor concurrerende clubs. Pirlo voor AC Milan, en Buffon toen al bij Juventus. Buffon die Juventus trouw bleef toen de club voor straf werd teruggezet naar de Serie B, en trouw bleef toen de club weer een succesteam werd. De keeper met geweldige reddingen, die hard met zijn handschoenen tegen elkaar klapt om de verdediging alert te maken en sportman die in tegenstelling tot Pirlo, nog nooit de Champions League won. Pirlo weet als geen ander, hoe graag Buffon wint. En hoe graag hij ook gister had willen winnen. Hij heeft het hem vaak genoeg door de kleedkamer horen schreeuwen. Daarom was één traan van Pirlo speciaal voor zijn maatje.

Italië

De traan van Pirlo was niet alleen van Andrea zelf, of voor zijn doelman. Als bij Pirlo de tranen over zijn wangen glijden, lijken het dezelfde tranen als op de tribune te zien zijn. Pirlo zijn tranen zijn niet alleen van Pirlo, maar van heel Juventus, heel Turijn en van heel Italië. Italië voelt met Pirlo mee, en Pirlo voelt mee met zijn landgenoten. Het Italiaanse voetbal is niet meer wat het geweest is. De Serie A is de laatste jaren steeds minder en minder geworden. De twee beste voetballers van de wereld voetballen in Spanje, en de andere sterren kiezen voor de Premier League of Bundesliga. Dat een Italiaanse ploeg dit jaar de finale van de Champions League zou halen, had niemand verwacht.

Het sprookje

Het sprookje met het slechte eind. Pirlo was niet goed genoeg meer om spelmaker te zijn bij AC Milan, zo vonden ze daar. Pirlo dacht er het zijne van. Hij vertrok naar Juventus, liet zijn baard staan en droomde. In de kleedkamer, tijdens de warming-up, en tussen het voetballen door droomde Andrea Pirlo over het winnen van de Champions League. Het sprookje van de middenvelder bij ‘de Oude Dame’ ging maar door. Drie jaar bij Juventus leverden drie landstitels op. Van de kwartfinale ging het naar de halve finale tot aan de finale in Berlijn. Daar bleek het sprookje geen sprookje, maar een finale met één ploeg als verliezer. Pirlo droeg het shirt van het verliezende team.

Afscheid?

Nadat hij in 2005 met AC Milan ook al eens de finale van de Champions League verloor dacht de middenvelder er even aan om te stoppen met voetballen. Gelukkig heeft hij anders gekozen en is hij doorgegaan. Na het WK van 2014 wilde Andrea stoppen als international, maar toch heeft hij gekozen door te gaan. Voor de finale tegen FC Barcelona, sprak Pirlo dat het winnen van de Champions League een mooi afscheid zou zijn als speler van Juventus. Er zijn geruchten over een avontuur in Amerika (MLS) en hij heeft aangegeven de Premier League de mooiste competitie te vinden. Maar Pirlo heeft nog geen mooi afscheid bij Juventus.

Xavi

De laatste traan, was een traan van geluk. Na de tranen van het verliezen van de finale, was er ook nog een kleine traan over voor Xavi. Tijdens de knuffel van Xavi en Pirlo, was het net alsof ze fans waren die hun idool een hand mochten geven. De Champions League-finale verliezen doe je niet graag, maar als je hem dan verliest dan het liefst van Xavi, zou Pirlo gedacht kunnen hebben als enige troost. Het zou maar zo kunnen dat ze achteraf in de kleedkamer nog hun shirts hebben gewisseld.

Foto bovenaan: metro.co.uk.