Nog oven over Bale. Na alle artikelen met de titel ‘De Man van Honderd Miljoen’ en alle kritische opiniestukken over die honderd miljoen afgezet tegen de Spaanse werkloosheidscijfers was het nieuws van zondagavond een verlossing: eindelijk was de transfersaga tot een einde gekomen, een happy end nog wel voor alle partijen. Behalve de Spaanse werklozen dan. En eindelijk zou er, na één dag van ‘OFFICIEEL: Bale naar Real voor 100 miljoen’ op de voorpagina en een flinke discussie over of het nou honderd miljoen of 91 miljoen was, een einde komen aan alle dertien in een dozijn-berichtgeving over de Donkey Kong-lookalike uit Wales. En zouden we weer over kunnen gaan tot de orde van de dag. Maar voor we dat echt doen, laten we eerst even kijken naar het grotere plaatje: wat betekent deze transfer voor de verhoudingen in de voetbalwereld?
“Ik denk dat de Bundesliga tot de beste drie competities zal behoren op de lange termijn en we hopen allemaal dat het de komende jaren de allerbeste competitie zal zijn”, sprak Jürgen Klinsmann onlangs in een interview met Reuters. Een sterk staaltje van stating the obvious. Met de Champions League-finale tussen Bayern München en Borussia Dortmund is de Europese overheersing (tricky, ik weet het) van Duitsland een feit. De Bundesliga is de rijkste, best bezochte, aantrekkelijkste en sterkste competitie ter wereld. Zo nemen de Duitsers het stokje over van de Spanjaarden, die de afgelopen jaren als leidend golden. Er dreigt echter iets mis te gaan in Duitsland en Klinsmann legde – onbedoeld – de vinger al op de juiste plek: “Ik denk dat de fundering in Spanje op de lange termijn zal instorten omdat slechts twee teams de hele markt controleren. Dat gaat niet werken.” Opnieuw een wonderbaarlijk pareltje van stating the obvious, goed zo Klinsi. In Spanje zijn er slechts twee topclubs, de rest komt er niet aan te pas. Maar dit dreigt in Duitsland – met de oppermacht van Bayern en Dortmund – ook te gaan gebeuren. Wat nu volgt is een stukje stating the not so very obvious.
