De Grote AFC Champions League Special

Bij de naam ‘Champions League’ denk je toch vooral aan FC Barcelona, Bayern Munchen en Liverpool. Maar ook in Azië hebben ze een continentaal clubtoernooi met deze welluidende naam. Hoog tijd om eens te duiken in het Aziatische kampioenschap dat in april begint.

In 1967 werd er voor het eerst een continentaal bekertoernooi georganiseerd voor Aziatische clubs. De kampioenen van Maleisië, Zuid-Vietnam, Hong Kong, Thailand, Zuid-Korea en Israël streden in het eerste Asian Champion Club Tournament. Het Israëlische Hapoel Tel Aviv won in de finale van het Maleisische Selangor FA.

Na deze eerste editie volgden er slechts drie, in 1969, 1970 en 1971. In 1985 keerde het toernooi met een aangepaste opzet terug, met meer clubs in de voorrondes, maar nog steeds zes in het hoofdtoernooi. Enkele jaren later kwam er een toernooi bij voor bekerwinnaars en werd de Super Cup geïntroduceerd.

In 2002 kreeg het toernooi zijn huidige naam AFC Champions League. Inmiddels waren er 28 tickets te verdelen voor het hoofdtoernooi. Die eerste editie werd gewonnen door Al Ain uit de Verenigde Arabische Emiraten, zij waren te sterk voor BEC Tero Sasana uit Thailand.

Recordwinnaars van het toernooi zijn het Saudi-Arabische Al Hilal en het Zuid-Koreaanse Pohang Steelers met drie keer winst. Het verschil tussen deze twee clubs is dat eerstgenoemde ook al vier keer een finale verloor, laatstgenoemde verloor nog geen finale. De huidige titelhouder is het Zuid-Koreaanse Ulsan Hyundai.

Format

Voor het toernooi in 2021 wordt het deelnemersveld in tweeën gedeeld: West, met onder andere de landen van het Arabisch schiereiland, en Oost, met landen als Thailand, China, Japan en Australië. In dit artikel richten we ons op de West-Aziatische clubs.

In de eerste voorronde spelen alleen clubs uit het oostelijke deel van Azië. In dit geval zijn dat de Australische clubs Brisbane Road en Melbourne City, het Filipijnse Kaya-Iloilo en Shan United uit Myanmar. De twee winnaars hiervan stromen in de play-offs in, waar ze samen met zes andere clubs strijden om vier tickets voor de poulefase.

In deze play-offs komen ook voor het eerst de West-clubs aan de bak. Acht teams, waaronder het al eerder genoemde Al Ain en Al Gharafa, de club waar Wesley Sneijder een blauwe maandag speelde. Ook hier zijn vier tickets te verdelen voor de poulefase.

Het echte toernooi begint met tien poules, vijf met West-clubs en vijf met Oost-clubs. De tien winnaars zijn direct geplaatst voor de knock-out-fase. Daarnaast zijn de drie beste nummers twee uit de West-poules en de drie beste nummers twee uit de Oost-poules ook geplaatst. Voor elke poule is een stad aangewezen om de wedstrijden te organiseren. Voor poule A, C en D zijn dat Riyadh (Saudi-Arabië), voor poule B Sharjah (Verenigde Arabische Emiraten), voor poule E Goa (India). Drie van de vijf ‘Oost-poules’  worden afgewerkt in Thailand: poule F en J in Bangkok en poule G in Ratchaburi. Poule H en I hebben nog geen speelstad.

In de knock-outs blijven de clubs gescheiden, en spelen ze in zowel de achtste finale als in de kwartfinale één wedstrijd. In de halve finale spelen de overgebleven ploegen een heen- en returnwedstrijd.

De finale wordt ook over twee wedstrijden gespeeld. Eerst speelt de winnaar van de westelijke halve finale thuis, en vervolgens die van de oostelijke halve finale.

In maart 2021 is het speelschema deels aangepast: voor West-Azië begint het toernooi nog steeds in april, maar de Oost-Aziatische clubs komen pas in juni in actie. Daarom knippen we de informatie over de groepsfase ook in tweeën. Vanaf vandaag kun je alles lezen over de West-Aziatische clubs die in poule A t/m E ingedeeld zijn. Als het schema niet meer aangepast wordt, kun je eind mei alles lezen over de Oost-Aziatische clubs uit poule F t/m J.

Groepsfase