De 6… actieve voetballers met een vluchtelingenverleden

In de afgelopen jaren zijn er vele tientallen miljoenen mensen op de vlucht gegaan voor oorlog en geweld. Dat bracht hen soms in buurlanden, maar soms ook aan de andere kant van de wereld. En enkelen belanden in het profvoetbal. Wij lichten er zes uit.

Als dit lijstje iets bewijst, dan is het wel dat je totaal geen controle hebt over waar je geboren wordt, en dat je daardoor soms enorme mazzel hebt of soms enorme pech. Deze zes voetballers hadden het geluk dat ze een oorlog of conflict bijtijds hebben kunnen ontlopen – vaak natuurlijk dankzij hun ouders, aangezien ze zelf over het algemeen te jong waren om erover na te denken. En daardoor konden ze zich bezighouden met hun hobby: voetbal. Ze werden zo goed dat ze het schopten tot profspeler.

Pione Sisto

Op 4 februari 1995 werd Pione Sisto Ifolo Emirmija geboren in een vluchtelingenkamp in Oeganda. Slechts enkele maanden later namen zijn ouders, die beide de Sudanese nationaliteit hebben, hem mee naar een land dat duizenden kilometers verderop lag: Denemarken.

In dat ‘nieuwe’ land leerde Sisto voetballen, en kwam hij in de jeugd van FC Midtjylland terecht. Daar brak hij ook door, waarna hij in de belangstelling stond van onder meer Ajax. Uiteindelijk koos de flankspeler voor Celta de Vigo. Het begin was veelbelovend, maar de vele blessures kwelden Sisto mentaal. In de Spaanse lockdown van dit voorjaar besloot hij in één ruk terug te rijden naar Denemarken, naar Jutland. De plek waar hij zich echt thuis voelt.

En dat is terug te zien in zijn spel. De Deense bondscoach selecteerde hem ook al weer voor de nationale ploeg.

Awer Mabil

We blijven bij FC Midtjylland, want daar speelt op dit moment ook Awer Bul Mabil. Net als Sisto heeft deze vleugelaanvaller voorouders uit Sudan, maar werd hij daar niet geboren. Zijn wieg stond in een vluchtelingenkamp in Kenia. Daar maakte hij kennis met het voetbal, voordat hij met zijn familie in 2006 naar Australië migreerde.

De weg naar de A-league leidde langs onder meer de jeugdteams van Playford City, SA NTC en Adelaide United, en het eerste team van Campbelltown City. Bij Adelaide maakte hij zijn debuut op het hoogste niveau. In 2015 maakte hij de transfer naar FC Midtjylland, waarna hij verhuurd werd aan het eveneens Deense Esbjerg en aan het Portugese Paços de Ferreira.

Vandaag de dag zit hij weer in de selectie van FC Midtjylland en heeft hij een aantal interlands voor Australië gespeeld.

Alphonso Davies

Eén van de revelaties van het jaar 2020 was de tot linksback omgeturnde Alphonso Boyle Davies. De huidige speler van Bayern München werd geboren in een Ghanees vluchtelingenkamp, als zoon van Liberiaanse ouders. De familie Davies streek uiteindelijk neer in Canada, waar kleine Alphonso graag wilde voetballen.

Destijds was de Engelse taal volgens ingewijden nog een probleem, en ook financieel had de familie problemen. Gelukkig was er een project, waardoor scholieren die zich niet bij een club konden aanmelden toch konden gaan voetballen. Dat bracht hem uiteindelijk bij de Vancouver Whitecaps, waar hij zowel in het tweede als in het eerste team speelde.

Na ook enkele interlands voor Canada te hebben gespeeld, klopte Bayern München op de deur. En daar is zijn doorbraak inmiddels een feit.

Nadia Nadim

Deze voetbalster werd in 1988 geboren in het Afghaanse Herat, maar vluchtte 12 jaar later, nadat haar vader werd vermoord door de Taliban. Denemarken werd haar nieuwe thuis, en het land waar ze haar eerste stappen zette in het voetbal, onder andere in de jeugd van B52 Aalborg.

Nadat Nadim IK Skovbakken en Fortuna Hjørring was ontgroeid, trok ze naar de VS, waar ze voor Sky Blue ging spelen. Na een korte terugkeer bij Fortuna en een periode bij Portland Thorns, haalde Manchester City haar binnen. Maar toen moest de toptransfer nog komen: in januari 2019 tekende ze bij Paris Saint-Germain.

Voor haar tweede thuisland Denemarken speelde ze ook al bijna honderd interlands.

Xherdan Shaqiri

Ook dichterbij het veilige Nederland moeten mensen soms vluchten. Xherdan Shaqiri, ook wel de Machtige Kuifarend van Gjilan genoemd, werd geboren in voormalig Joegoslavië als zoon van Albanese ouders. De familie Shaqiri ontvluchtte de oorlog in het Balkanland, en streek neer in Zwitserland.

De vleugelspeler maakte zijn debuut in het profvoetbal bij FC Basel, waarna hij een transfer maakte naar Bayern München. Na een weinig succesvolle periode bij Internazionale koos hij voor een overgang naar Stoke City. Daar viel hij op bij de scouts van Liverpool, die in hem de ideale back-up zagen voor Mohamed Salah.

Shaqiri speelde al ruim tachtig interlands voor Zwitserland, waarmee hij onder meer actief was op de WK’s van 2014 en 2018. Overigens had Shaqiri een aantal jaar geleden kunnen switchen naar het ‘nieuwe’ landenteam Kosovo, maar hij weigerde. Oud-Vitessenaar Milot Rashica maakte bijvoorbeeld wel de overstap naar de ploeg, eerder speelde hij voor het Albanese elftal.

Steve Mandanda

De doelman van Olympique Marseille werd geboren in Kinshasa, de hoofdstad van het land dat nu Democratische Republiek Congo heet. Destijds stond het land bekend als Zaïre, en werd het geregeerd door dictator Mobutu Sese Seko. Dat schrikbewind ontvluchtte de familie Mandanda.

Frankrijk werd het nieuwe thuis, en ALM Évreux werd voor de negenjarige Steve de eerste club. Zijn debuut maakte hij bij Le Havre, waarna hij op huurbasis voor Olympique Marseille uitkwam, dat hem na een jaar definitief overnam. Sindsdien stond Mandanda al twaalf seizoenen onder de lat bij de Franse topclub, al was er in 2016/17 een onderbreking: in die jaargang verdedigde hij het doel van Crystal Palace.

Voor Frankrijk speelde hij ‘slechts’ ruim dertig interlands. Zijn eerste toernooiwedstrijd was de 0-0 tegen Denemarken op het WK2018.