Mannen Wiens Voeten Wij Kussen #23: Sergio Busquets

Carles Busquets Barroso maakte in 1990 de gedroomde promotie van de ‘cantera’ naar het eerste team van FC Barcelona. Waar hij in de beginjaren Andoni Zubizarreta voor zich moest dulden, mocht hij de twee jaar erna het doel van de Catalanen verdedigen, waarna hij zijn plek moest afstaan aan Vitor Baía. Al met al geen opzienbarende loopbaan voor Carles. Hoe anders is dat met zijn zoon Sergio…

Sergio Busquets Burgos speelde vanaf zijn elfde in de jeugd bij Lleida, de club waar papa Carles de laatste drie jaar van zijn spelersloopbaan onder contract stond. In 2005 gingen de poorten van het magische La Masía open. Drie jaar later stapte Sergio het gras van Camp Nou op, en daarna nog ruim 300 keer and still counting. Maar Busquets begon nog niet meteen op zijn plek die nu zijn tweede thuis is. Hij speelde iets verder naar voren op het middenveld, en stond heel sporadisch ook centraal achterin. Gelukkig zag Pep Guardiola (uiteindelijk) meer potentie in Busquets dan in Yaya Touré.

De successen die Busquets in de afgelopen tien jaar heeft gevierd, passen niet in één glazen vitrinekast en zeker niet in één alinea. Zes landstitels, drie keer de Europese Super Cup en drie keer de Wereldbeker vormen slechts een deel van al het zilverwerk dat hij met FC Barcelona heeft weten te verzamelen. En dan hebben we de prestaties met het Spaanse nationale team nog niet eens genoemd.

Om die successen te verklaren, staan alle analisten (en fans) te dringen om the usual suspects te noemen: Bij Barcelona zijn het Lionel Messi en Andres Iniesta, voorheen aangevuld met Xavi, Carles Puyol en de al eerder genoemde Guardiola. Iniesta en Xavi waren ook de motoren in het Spaanse team, dat sowieso louter uit toppers leek te bestaan. En die toppers omsingelen de spil van het team, waardoor hij onzichtbaar wordt. Zoals het brein ook netjes verscholen ligt in onze schedel en rustig allerlei lichaamsfuncties bestuurt.

Van een schier onverslaanbare machine leek FC Barcelona te veranderen in een ‘normale’ topclub. Na het vertrek van Guardiola nam diens assistent, wijlen Tito Vilanova, zijn plek in. Resultaat: 100 punten in de Primera División. Daarna probeerde Gerardo Martino het één seizoen, zonder veel succes. Luis Enrique wist de boel weer wat op de rit te krijgen, en nu staat zoals bekend Ernesto Valverde in de dug-out.

FC Barcelona heeft dus in relatief korte tijd veel trainers versleten, is een stuk meer geld gaan uitgeven en meerdere magere jaren leken eraan te komen. Maar er staat nog steeds een topteam, en bovenal: Sergio Busquets is er nog. De geboren Catalaan lijkt haast immuun voor alles wat er bij de club gebeurt. En het maakt hem niks uit welke negen spelers er met hem en Messi op het veld staan.

Want terwijl anderen in het volle zicht hun talenten tonen, houdt Busquets niet zo van het licht van de masten. Soms lijkt hij zich expres wat kleiner te maken om nog minder op te vallen. Maar onmisbaar is hij absoluut. Hij heeft alle scenario’s al bedacht. Voordat iemand op het idee komt om de bal naar hem te passen. Voordat de aanval van de tegenstander goed en wel is begonnen. Zelfs voordat de toss is geweest, heeft Busquets alle mogelijkheden van de aftrap al doorgenomen in zijn hoofd.

Voor meesterbrein Busquets is het voetbalveld een schaakbord. Van zijn teamgenoten weet hij exact hoe en wanneer ze bewegen. Het liefst zou hij, zoals een grootmeester met zijn stukken doet, spelers optillen en neerzetten op de beste positie. Maar met zijn heerlijke techniek en bovenal magistrale passes komt hij aardig in de buurt.

Kijk bij de eerstvolgende wedstrijd van FC Barcelona eens naar Sergio Busquets. Alleen naar hem. Zie hem achteloos wegdraaien als Saúl Ñíguez op hem af komt rennen. Zie hem een nonchalante pirouette draaien als Gonzalo Higuaín te dichtbij komt. Zie hem een dodelijk kalm een schijnbeweging maken zodra Paolo Dybala hem opjaagt.

Kijk bij de eerstvolgende wedstrijd van FC Barcelona eens naar Sergio Busquets. Alleen naar hem. Echt.

“You watch the game, you don’t see Busquets. You watch Busquets, you see the whole game.”
– Vincent del Bosque