Het levensgevaarlijke EK bezoeken (en daarbij de oranje mensen proberen te ontwijken)

Waarom zou je in Oranje gaan lopen? Te midden van duizenden Belgen staan een paar jongens in hun oranje shirt. In Lille. Vlak voor de wedstrijd van het toernooi begint: Wales-België. En deze oranje fans zijn niet de enige deze maand in Frankrijk. Bij drie bezochte wedstrijden duiken ze steeds weer op.

Behoorlijk wat Nederlanders zijn op het toernooi afgekomen, vooral in de steden Lille en Lens, die net over de Belgische grens liggen. Ook ik, in neutrale kleuren, ga binnen anderhalve week drie keer de Frans-Belgische grens over. Bij de eerste wedstrijd die ik bezoek (Rusland-Slowakije) tref ik de meeste Nederlanders. En allemaal krijgen we op Twitter dezelfde vraag voor we weg gaan: ‘Zo’n EK-bezoeken, dat is toch levensgevaarlijk?’

Een Europees Kampioenschap voor de echte voetbalfans, die het weinig uitmaakt of oranje er wel of niet bij is, begint een jaar voor het toernooi. Dan is er de eerste mogelijkheid om kaartjes aan te schaffen voor het toernooi, via de site van de UEFA. Niemand weet nog welke teams zich zullen plaatsen en dus welke wedstrijden er plaatsvinden en toch is de belangstelling ieder toernooi weer overweldigend. Er is een maand om je in te schrijven en daarna wordt er geloot. En zoals elk toernooi heb ook ik me weer ingeschreven. En niet een klein beetje: ik bestel voor 1700 euro aan kaartjes. In totaal 16 wedstrijden ga ik proberen, van de finale tot aan een paar poulewedstrijden.

Een paar maanden na mijn inschrijving krijg ik mail van de UEFA. Helaas, u bent uitgeloot. Niet alleen voor de finale maar ook voor alles. Het bespaart 1700 euro, maar ik had toch gehoopt in ieder geval 1 of 2 wedstrijden te kunnen bezoeken. En dan komt ronde 2, dit voorjaar. De door de landen zelf niet verkochte kaarten komen in de verkoop en nu is het wel wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Nu is het gemakkelijker om aan kaarten te komen, zeker omdat de teams nu bekend zijn. En zo komt het dat het gemakkelijk wordt om kaarten te kopen voor Rusland tegen Slowakije, in een plaatsje dat eigenlijk nog bij België hoort.

Ik bel een vriend op. “Zin om toch een wedstrijdje van het EK mee te pakken, ook al is het Rusland tegen Slowakije?” Het antwoord luidt bevestigend en als ik mijn Twitter-tijdlijn zo volg, ben ik niet de enige. Veel Nederlanders pakken deze mogelijkheid om voor 55 euro toch een keer een EK-wedstrijd op anderhalf uur rijden van de Nederlandse grens te zien. Maar dan komt de wedstrijddag dichterbij en blijkt ook het EK terrasjesgooien gelijktijdig in Frankrijk plaats te vinden.

Als ik zeg dat ik naar deze wedstrijd ga tegen mensen die wat verder van het voetbal af staan, word ik een beetje raar aangekeken. Alsof ik vrijwillig op vakantie ga naar de oorlogsgebieden in Syrië. Zo’n EK, dat is toch levensgevaarlijk? Ik krijg vragen of ik wel mijn helm meeneem, een bitje in de bagage stop en of ik wel geheel terugkeer of dat ik misschien onderweg meerdere ledematen achter moet laten. Ook de vriend met wie ik ga wordt zenuwachtig van alle berichten. “Zullen we nog wel gaan?”

Natuurlijk gaan we. Als je problemen opzoekt, kan je ze krijgen, als je gewoon komt om het voetbal te vieren, dan heb je nergens last van. En dus lopen we twee uur voor de wedstrijd rond het stadion van Lille, waar het druk is met Russen, Slowaken, Belgen, Duitsers en Nederlanders. Zelfs Memphis Depay is er bij, althans iemand die in zijn shirt loopt. Het is gezellig rond het stadion. Het bier is duur, de hamburgers ranzig en de controle aan de poort oppervlakkig. De thuisblijvers en onruststokers krijgen ongelijk. We zien Slowakije verrassend goed spelen en verdiend winnen van de matige en ongeïnspireerde Russen.

Die onrust en angst is langzaam weggeëbd bij de tweede wedstrijd die ik bezoek: Kroatië-Portugal. Ja inderdaad, ik ben bij de saaiste wedstrijd van het toernooi. Gelukkig wordt het een paar dagen daarna goedgemaakt met mijn derde duel: Wales-België. Als neutrale fan kan ik juichen voor de prachtige goals van zowel Nainggolan als voor die van Robson-Kanu. Tussen de rode draken en duivels zie ik hier en daar oranje vlekjes. En ik snap het nog steeds niet? Waarom zou ik in mijn Willem II-shirt naar Sparta-Heracles gaan kijken?