In de kleedkamer van Zwitserland

Zwitserland speelde de laatste poulewedstrijd tegen Frankrijk. Een gelijkspel was voldoende om de volgende ronde te halen. Paul Pogba en Dimitri Payet schoten een paar keer op doel, maar de Zwitsers waren meer bezig met hun shirts. 

De eerste helft is nog bezig. Er is nog geen rode kaart gegeven, maar de eerste speler loopt al door de catacombe richting de kleedkamer. Michael Lang, verdediger van FC Basel en reserve bij de Zwitsers loopt door de gang van het stadion. Hij sjokt niet, hij heeft haast. Hij slaat de deur open en gaat op zoek. Zijn ogen gaan van links naar rechts. Van het doucheputje naar het bord met de opstelling. Ergens moet er één liggen, maar waar. Je kunt je bureau doorzoeken op zoek naar dat ene memobriefje, met die ene aantekening, maar hem niet vinden. Hoe vind je een reserve voetbalshirt met het juiste nummer? Terwijl de wedstrijd verder gaat, heeft Michael verschillende shirts gevonden, nummer 21, nummer 2, 5 en 8. En ja uiteindelijk, natuurlijk onderaan de stapel, ligt een shirt met rugnummer 10. Het shirt van Granit Xhaka. Snel spoedt de wisselspeler zich weer naar het veld, om het nieuwe shirt aan z’n teamgenoot te geven. Als hij net zijn plekje in de dug-out weer heeft ingenomen, schreeuwt de coach nog een keer dat hij een nieuw shirt moet gaan halen. Ook het shirt van Admir Mehmedi is aan flarden gescheurd door een Franse speler. Dus volgt er weer een kort sprintje door de catacomben. De deur van de kleedkamer staat nog open. Weer het zoeken tussen alle rugnummers. En weer het sprintje terug. Tijdens de rust zien de spelers van Zwitserland dat hun kleedkamer er uitziet als een op de kop geschudde koffer met kleding voor drie weken vakantie. Michael Lang biedt zijn excuses aan en blijft als de andere spelers het veld opgaan in de kleedkamer achter om op te ruimen.

De tweede helft is bezig. De stand is nog steeds 0-0. In het stadion wordt gezongen, vanuit de kleedkamer kan Michael Lang de Franse en Zwitserse liedjes van elkaar onderscheiden en zachtjes meezingen. Totdat zijn naam wordt geroepen. “Michael, nummer 7!” Even denkt hij dat er een grap met hem wordt uitgehaald, maar toch besluit hij het reserve shirt met rugnummer 7 naar het veld te brengen, om daarna met een in tweeën gescheurd shirt van Breel Embolo weer terug te lopen.

Als de wedstrijd bijna is afgelopen is het weer coach Vladimir Petkovic, die om Michael Lang roept. Met de hele stapel reserve shirts komt hij de kleedkamer uit. Dit keer is er geen shirtwissel, maar mag hij zelf worden gewisseld. Nog vijf minuten mag hij meevoetballen.

De wedstrijd is afgelopen, 0-0. In de kleedkamer zit Michael Lang, zijn shirt heeft hij gewisseld met die van één van de Fransen. Voorzichtig trekt hij aan het Franse shirt. Nee, deze zijn wel stevig.