Mannen Wiens Voeten Wij Kussen #20: Kevin de Bruyne

Op de elftalfoto van het Belgisch elftal staat één speler met hetzelfde uiterlijk als stripheld Kuifje. Een bescheiden jongeman met een Vlaams accent, is klaar voor een nieuw avontuur. Komende weken mag hij op het EK doen wat hij het liefste doet, buitenspelen. Kevin de Bruyne is klaar om het veld op te stappen en zijn ploeggenoten te laten scoren, of anders zelf te scoren.

Als ik kijk naar de elftalfoto van het Belgisch elftal, zie ik spelers met opvallende kapsels – Witsel, Fellaini, Nainggolan en Denayer – naast voetballers die ik zag spelen in een Ajax-, PSV- of AZ-shirt, – Vertongen, Alderweireld, Mertens en Dembélé – En daartussen in, precies in het midden, staat Kevin de Bruyne. Als een van de Rode Duivels, klaar voor weer een potje voetbal, valt hij op door zijn blanke huid, en zijn blondoranje haar.

Na een goed debuutseizoen voor Manchester City, kan Kevin dit EK de held van België worden. In België noemen ze hun helden geen superman, batman of spiderman. Belgische helden worden getekend met een oranje kuifje, blozende wangetjes en zonder uitbundig gespierd bovenlichaam. De Bruyne heeft geen magische krachten, maar combineert bescheidenheid met spelplezier en verlegenheid met ondeugendheid. Hij heeft geen hip kapsel of een grote hoed. Hij heeft geen tatoeages. Geen poëtische zinnetjes in zijn nek, geen geboortedatum aan de binnenkant van zijn arm, en geen Romeinse of Chinese tekens op zijn rug. Op het gezicht van Kevin zitten een aantal sproetjes. Sproetjes van de eeuwige jeugd, ze zitten goed daar. Hij ziet er eigenlijk heel gewoon uit. Saai. Simpel. Klaar om buiten te spelen.

Het is ook de titel van zijn biografie, ‘Keep it simple’. Maar wat voor De Bruyne simpel is, is niet gemakkelijk voor andere voetballers. Wat voor Kevin makkelijk is, is voor anderen moeilijk, of zelfs onmogelijk. En juist daarom leuk om naar te kijken.

Ik kan me niet herinneren dat ik eerder fan (fan, en geen fen) ben geweest van een Belgische voetballer. Ik verkoos Wesley Sneijder boven Timmy Simons, en Robin van Persie boven Thomas Buffel. Maar naar De Bruyne kijken, is plezant. Het speelse, het vrije, het blije voetbal dat hij speelt. Met de bal aan de voet op zoek naar avontuur, kuifje op voetbalschoenen.

De Bruyne zien voetballen is als het lezen van de strips van Hergé. Als hij aan de bal komt, verandert er iets. Dan wordt het verhaal spannend, krijgt het spel een onverwachte wending. Dan komt de fantasie in balbezit. Versnellen, dreigen en op zoek naar het doel. Het beste is Kevin als hij voetbalt aan de rand van het zestienmetergebied, het vijandelijke zestienmetergebied. Daar, tussen gemene verdedigers, daar waar voetbal het spannendst is. Waar je de minste ruimte hebt, en waar de meeste voetballers in de problemen komen. Daar vindt Kuifje altijd een oplossing.

Hij weet waar hij heen moet, het doel van de tegenstander. Maar de weg is nog onbekend, die verzint hij ter plaatse. Soms komt er een schot, soms een dribbel of soms een steekpass, maar altijd komt er een kans op een doelpunt.

De Bruyne heeft er al een aantal avonturen op zitten: Kuifje en de Smurfen (bij RC Genk), Kuifje en The Special One (bij Chelsea), Kuifje en de Bremer Stadsmuzikanten (bij Werder Bremen), Kuifje en de Wolven (bij Wolfsburg) en Kuifje en de Sjeiks (bij Manchester City). Meestal komt Kevin als winnaar uit de strijd. Een strijd waarvan hij dacht dat het een simpel spelletje was. Een voet tegen een bal. Keep it simple. “Ik ben niet van veel tactiek en praten, doe mij een korte directe uitleg en we gaan voetballen”, aldus Kevin de Bruyne.

Op het veld en buiten het veld gaat Kevin zijn eigen weg. Hij is geen volger, maar smaakmaker. Doet waar hij plezier aan beleeft. En dus staat hij thuis graag in de keuken. Om cakejes te bakken, oude recepten met een De Bruyne-twist, die hij in de kleedkamer aan zijn ploeggenoten laat proeven. En zo zitten David Silva, Sergio Agüero, Vincent Kompany en Joe Hart tijdens de rust van de wedstrijd niet alleen aan een lauw kopje thee, maar kunnen ze ook smullen van een heerlijke cake. De nieuwe trainer, Pep Guardiola, heeft al geïnformeerd naar zijn ideale concept. ‘Keep it simple.’ Volgend jaar wordt het voetbal van Manchester een combinatie van tiki-taka en tin-tin.