Column: Zlatan Ibrahimovic vs. Maxim Hartman

Stan heeft inmiddels zo’n Cruijffiaanse status bereikt, dat nu hij er even tussenuit is om af te studeren, hij een team van ghostwriters heeft om de leegte op te vullen. Enzio fantaseert vandaag over een ideale toekomst, waarin Zlatan Ibrahimovic bij Ajax voetbalt en geïnterviewd wordt door Maxim Hartman.

Zlatan Ibrahimovic terug naar Ajax. Het zou de definitieve nekslag zijn voor het beetje spanning dat we in de Eredivisie nog hebben. De afgelopen jaren domineert Ajax of doet het op z’n minst mee om het kampioenschap, zonder goede spits. Als je er de beste spits op aarde neer zou zetten, zou Ajax helemaal onverslaanbaar zijn voor de rest. Zlatan zou er 45 in schieten en hier in Nederland gevreesde verdedigers als Guram Kashia of Jeffrey Bruma tussen duim en wijsvinger doormidden breken. Alle talenten zouden bij Ajax blijven om met hem te kunnen blijven spelen en de Amsterdammers zouden alle oppositie wegvagen. Het zou een catastrofe zijn, tenzij je Ajacied bent.

Toch moet het gewoon wel gebeuren, zodat Maxim Hartman Zlatan Ibrahimovic kan interviewen. Joey van den Berg hield zich afgelopen vrijdag al aardig staande, maar in Ibrahimovic zal Hartman zijn gelijke ontmoeten. Er loopt in de hele voetbalwereld niemand rond met de snelle humor, het ondeukbare zelfvertrouwen en de verfrissende ironie van Ibrahimovic. Als half-Bosnisch Zweeds jonkie in Rosengard, het ghetto van Malmö, mocht Zlatan geen seconde van zwakte tonen, anders zou hij levend worden verscheurd.

Inmiddels leeft de Zweed al een jaar of tien in ondenkbare luxe, in een omgeving heel anders dan Rosengard. Zlatan hoeft nooit meer te vechten voor zijn plekje in de wereld, in Malmö, Amsterdam, Turijn, Milaan, Barcelona en Parijs is hij overal welkom. Dat is mooi, maar de keerzijde is dat Zlatan steeds meer moeite moet doen om de thrill die hij in zijn jeugd altijd had, te seeken. Dus zien we Zlatan meerdere keren per jaar op een sneeuwscooter door het hoge noorden van Zweden crossen, op zoek naar een eland om af te knallen. Alleen door zulk soort extremen op te zoeken, kan hij weer een keer de adrelinerush krijgen die in Rosengard nooit ver weg was.

Maxim Hartman is precies de man die Zlatan die rush kan geven. Hartman is geen eland maar een grommend sneeuwluipaard, geen saaie interviewer maar een Rosengardse pestkop op zoek naar iemands zwakke plek. Eigenlijk is Maxim Hartman de interviewer die Zlatan Ibrahimovic al heel zijn loopbaan lang verdient. Iemand die hij niet met één rake half beledigende en half hilarische opmerking met de staart tussen de benen terug naar de redactie kan sturen. En Zlatan is de geïnterviewde die Hartman al jaren verdient, eentje die minstens net zo bijdehand is als hij.

De drie minuten durende ondervraging zou dan ook een titanenstrijd worden. Hartman zou het uiterste vergen van Ibrahimovic en de Zweed zou er zo veel geniale uitspraken uit moeten knallen dat hij er een hele tweede autobiografie mee zou kunnen vullen. En na elk antwoord van Zlatan zou Maxim nog dieper moeten graven, nog gemener en onverwachter uit de hoek moeten komen. Ze zouden het slechtste en dus het beste in elkaar naar boven halen. Het zou legendarisch worden.

Het interview zou het NOS Journaal halen. Het interview zou in een dag 17 miljoen keer bekeken worden. Het interview zou in elke taal van de wereld opnieuw uitgevoerd worden, omdat ieder taalgebied een eigen versie ervan verdient. Het interview zou opgevolgd worden door een speciale aflevering van 24 uur met, met Hartman en Ibrahimovic een etmaal in een kamer, die live gestreamd zou worden op alle zenders van de NPO. Het interview zou geanalyseerd worden in een speciaal daarvoor opgerichte universitaire opleiding: Hartmanibrahimovickunde.

Het interview, met andere woorden, moet er komen.