De moord op Arnold Peralta

26 jaar oud werd hij. Arnold Peralta, voetballer van het nationale team van Honduras. Haalde het WK, speelde voor Glasgow Rangers en werd afgelopen donderdag doodgeschoten in La Ceiba, Noord-Honduras.

Hij gold als vedette in zijn land. Met ervaring in Europa, op het wereldkampioenschap en op Olympische Spelen. Een held tegen wie je opkijkt. Elf kogels in zijn bovenlichaam waren er voor nodig hem te doen stoppen met ademen. Misschien overleed hij in werkelijkheid wel eerder, maar vond de schutter het nodig om elf keer de trekker over te halen? We weten het niet.

Wat we ook niet weten is waarom hij vermoord werd. Het epicentrum van de drugsoorlog op het Amerikaanse continent speelt zich sinds enkele jaren af in Honduras. Dit heeft vooral geleid tot heel veel dood en verderf. Alleen al dit jaar werden er 58 mensen vermoord op elke 100.000 inwoners. Op een land met acht miljoen inwoners betekent dat 4640 mensen. Ter vergelijking; in Nederland werden in 2014 137 moorden gepleegd.

Zat Peralta niet alleen in een dure auto, maar ook in het witte goud? Was het een ordinaire roofoverval, zoals de politie beweert, of werd hij gewoon het volgende trieste slachtoffer van de drugsmisdaden die delen van Latijns-Amerika al veel te lang teisteren?

Terug in de tijd naar 1994. Toen was het drugsepicentrum niet Honduras, maar Colombia. Voor de Netflixkijkers onder u, inderdaad de tijd van Narcos en Pablo Escobar.

Colombia had op voetbalgebied een gouden generatie. Niet James Rodríguez en Radamel Falcao, maar Carlos Valderrama en Faustino Asprilla kleurden de gele tenues. Ook dit team ging naar het WK. Met hoge verwachtingen. Grof geld werd ingezet op het overleven van de groepsfase. Ook door de drugsbazen.

Het trieste lot trof Andrés Escobar, en hij trof zijn eigen doel in de wedstrijd tegen de VS. Colombia werd in de groepsfase uitgeschakeld en keerde gedesillusioneerd terug naar huis. Zes dagen later werd Escobar, in zijn woonplaats Medellín vermoord. Waar Peralta elf kogels kreeg, kreeg Escobar er twaalf. Het verhaal gaat dat de moordenaar bij elk schot Góóól riep; daarmee een Spaanstalige voetbalcommentator imiterend.

Het wie en waarom in deze moordzaak is altijd in nevelen gehuld gebleven. Algemeen aangenomen wordt dat het een vergelding was voor het eigen doelpunt van Escobar. Maar was het ook een vergelding omdat foute narcos teveel geld verloren hadden? Of was het een vergelding vanwege de té hoge verwachtingen en de desillusies van een idioot? We weten het niet.

Wat we wel weten is dat er opnieuw een voetballer is vermoord op een plek waar de overheid afwezig is en drugsbendes het voor het zeggen hebben. We kunnen alleen maar hopen dat de politie in Honduras niet zo corrupt is als in Colombia destijds en deze zaak tot een goed einde leidt. God hebbe hun ziel.