De 6 belangrijkste voetballers van dit moment

De Gouden Bal komt steeds dichterbij en de jaarlijkse Lionel Messi vs. Cristiano Ronaldo-hype is weer op volle sterkte (hoewel Messi dit jaar duidelijk gaat winnen). Laten we het eens niet hebben over de beste voetballers ter wereld, maar over de belangrijkste. Deze zes voetballers mogen zich met recht meer dan alleen voetballer noemen.

De volgende namen zijn misschien niet de allerbeste voetballers van het moment, maar zijn wel politiek of maatschappelijk gezien erg belangrijk, binnen en buiten de lijnen. De één geeft hoop aan een door oorlog verscheurd land, de ander pioneert in het sporter-zijn-en-tegelijkertijd-homoseksueel en weer een ander wil het Braziliaanse clubvoetbal redden van de ondergang.

Iñaki Williams

Athletic de Bilbao is de meest traditionele voetbalclub op aarde. Nog steeds mogen alleen voetballers met Baskische roots in het eerste spelen, wat de club zo mooi maakt voor voetbalromantici. Gevolg is wel dat Bilbao een blanke mannen feestje is, tot nu. Nu is er Iñaki Williams. Nadat de halve Angolees Ramalho nooit doorbrak bij de club, is deze zoon van een Ghanese vader en een Liberiaanse moeder nu in de schaduw van Aritz Aduriz een ster aan het worden. Williams’ roots zijn dus niet Baskisch, maar hij werd geboren in Bilbao en wordt door de Basken gezien als één van hen. De 21-jarige spits is nu al een historische figuur in de geschiedenis van de club en de regio, en kan alleen nog maar belangrijker worden.

Carlos Tévez

Hoewel Messi binnen de krijtlijnen de onbetwiste opvolger van Diego Maradona is, is Carlos Tévez dat erbuiten. Net als Maradona komt Carlitos uit de arbeiderswijken van Buenos Aires en net als Pluisje is hij een clubicoon van Boca Juniors. In eigen land is hij veel geliefder dan ‘buitenlander’ Messi en toen bondscoach Sergio Bautista hem in 2011 niet wilde selecteren voor de Copa América werd het land gek. Bautista selecteerde hem toch maar, vanwege “politieke druk”. Ook zal Tévez voor altijd verbonden zijn met de term Third Party Ownership, hij was één van de eerste en beste. De nu 31-jarige volksheld is terug bij Boca, waar hij zijn legendarische status en rol van vertegenwoordiger van het gewone volk alleen nog maar meer glans kan geven.

Robbie Rogers

De linksback van Los Angeles Galaxy is de enige actieve homoseksuele voetballer. Rogers, die ooit nog kort voor sc Heerenveen speelde, voetbalde in 2013 bij Leeds United toen hij uit de kast kwam en stopte met voetballen. Vier maanden later voelde hij zich echter in zijn eigen woorden een “coward” en bond zijn schoenen weer onder, bij LA Galaxy dus. De vleugelverdediger, die ook wat caps voor de VS heeft behaald, is met recht meer dan voetballer alleen. Hij reist de hele wereld over om zijn verhaal te doen en te pleiten voor meer LGBT-rechten en -acceptatie. Niet alleen in het voetbal, maar in alle sporten. Rogers is nog steeds maar 28 en kan zich dus nog jaren als actieve voetballer inzetten.

Paulo André

Paulo André is een onbekende Braziliaanse verdediger van Cruzeiro, maar één van de belangrijkste personen in het huidige Braziliaanse voetbal. Hij richtte namelijk in 2013 Common Sense FC op, een protestorganisatie die strijdt voor minder corruptie, geweld en ondoordacht financieel beleid in de Braziliaanse clubcompetities. André was zo slim en bescheiden om direct grote namen als Gilberto Silva, Juan, Alex (die van Fenerbahçe) en Alexandre Pato aan boord te nemen. Inmiddels zijn ruim duizend voetballers lid van het initiatief en ook legendes als Ronaldo en Romário steunen Common Sense. Hoewel de Braziliaanse bond CBF machtig en corrupt is, is Paulo André’s initiatief een steeds sterker wordende tegenreactie die hopelijk zijn doel gaat bereiken.

Younis Mahmoud

In Irak zijn er op het moment bar weinig helden voor de bevolking om tegenop te kijken, maar er is er in ieder geval nog één over: Younis Mahmoud. De 32-jarige Irakese recordinternational schoot in 2007 zijn land op sensationele wijze naar winst in de finale van de Azië Cup. In een interview na afloop kwam hij niet met de standaard praatjes, maar maakte hij een politiek statement: “De Amerikanen moeten vertrekken.” Hoewel Mahmoud in verschillende etnische groepen valt (het is onduidelijk of hij nou sjiiet of soenniet is, Koerd of Turkmeen), is hij duidelijk: hij wil één, vrij Irak. Na jaren voetballen in Qatar en Saudi-Arabië, keerde Mahmoud in februari terug in Irak om bij Erbil SC te gaan spelen, in het niet door ISIS bezette gebied. Daar geeft hij de bevolking weer een sprankje hoop.

Didier Drogba

Didier Drogba is niet alleen één van de beste Afrikaanse voetballers ooit en een mondiale ster, hij is ook mateloos populair in zijn thuisland Ivoorkust. Drogba, die momenteel op elf doelpunten in elf wedstrijden staat voor Montréal Impact, speelde een grote rol in het bemiddelen tussen de Ivoriaanse regering en een rebellenbeweging die het land jarenlang verscheurden. In 2005 hielpen zijn inspanningen bij het tot stand brengen van een staakt het vuren en doordat later een interland op Drogba’s initiatief in de rebellenstad Bouaké werd gespeeld, kwamen de partijen dichter bij elkaar. In het nog steeds tumultueuze land blijft de 37-jarige spits een invloedrijke figuur en hij hielp ook actief mee in het bestrijden van de ebola-epidemie.