Mannen Wiens Voeten Wij Kussen #19: Paul Pogba

In 2013 kwamen we met een lijst van honderd talenten die klaar waren voor world domination. Eén ervan was de Fransman Paul Pogba, die op dat moment net zijn eerste Juventus-seizoen achter de rug had. Sindsdien is zijn ontwikkeling zó snel gegaan, dat hij een ‘MWVWK’ verdient.

Over het begin van de carrière van Paul Pogba zou je heel cynisch kunnen zijn. De Franse middenvelder met Guinese roots vertrok op zijn zestiende bij Le Havre naar het grote Manchester United. Drie jaar later was het aantal officiële wedstrijden van Pogba op twee handen te tellen, en liet hij de Premier League achter. Als je dat zo leest, zou je denken: Ach, weer zo’n zogenaamd supertalent dat het wel even zou gaan maken in Engeland.

Pogba verdween echter niet in de diepste krochten van het Engelse voetbal, noch eindigde hij als voetbalnomade. De fysiek sterke speler verkaste in 2012 naar Juventus, dat na de verplichte degradatie in 2006 net weer aan een nieuwe Italiaanse hegemonie was begonnen. Meteen in zijn eerste seizoen speelde de toen 19-jarige Fransman 37 wedstrijden. Drie jaar na de overstap van Pogba krabben voetbalfans zich massaal achter de oren. Waarom heeft Manchester United hem ooit gratis laten vertrekken? Louis van Gaal zou letterlijk een rib uit zijn lijf geven voor de middenvelder.

Samen met Andrea Pirlo en Arturo Vidal vormde Pogba een prettig middenveld. Pirlo als grote zenmeester die in alle rust met passjes strooit, Vidal als straatvechter en Pogba als onvermoeibare loper. Het leverde Juventus vorig seizoen de Supercup, de Italiaanse titel, de Italiaanse beker en een finaleplaats in de Champions League op.

Pogba is de natte droom van élke trainer. Analytici gebruiken graag de term ‘box-to-box-middenvelder’ voor een grote, sterke, lopende man in de middenlinie. Maar dat zou de Fransman tekort doen. In eerste instantie lijkt hij inderdaad een stoomwalsversie van Usain Bolt. Een speler van het type ‘immer geradeaus’. Een blok beton op benen, inclusief de souplesse daarvan.

Maar hij is zoveel meer dan dat.

Hij is inderdaad groot. Hij is inderdaad is sterk. Hij is inderdaad snel. Maar hij heeft een trukendoos zo groot als de spelersbus. Ooit bestond een middenveld uit een behendige speler, een fysiek sterke speler en een slimme speler – bij Oranje is dat nog steeds zo, maar dat terzijde – maar Paul Pogba is alledrie in één. De nummer tien van Juventus dolt met de regelmaat van de klok zijn tegenspeler, is niet makkelijk van de bal te zetten en is niet vies van een mooi (steek)passje hier of daar.

Zijn geweldige talent leverde al – naast onder anderen landstitel en (inter)nationale bekers – enkele mooie persoonlijke prijzen op. Zo was hij in 2013 de beste speler op het WK Onder 20 en kreeg hij de Golden Boy Award, een prijs die eerder al eens werd gewonnen door Lionel Messi, Wayne Rooney en Sergio Agüero. Een jaar later ontving hij van het Italiaanse magazine Guerin Sportivo de prijs voor Grootste Talent van het seizoen. Daarnaast was hij de beste jonge speler op het WK in Brazilië.

Natuurlijk zijn er ook verbeterpunten, zoals zijn tackling en zijn statistieken op het gebied van assists en goals. Het zou mooi zijn als het aantal goals dit seizoen zijn rugnummer gaat ontstijgen, iets wat hij wel zonder ‘partners in crime’ Vidal en Pirlo zal moeten doen. Hoe dan ook, dat Paul Pogba nu op zijn 22e al tot de top van de wereld behoort, lijdt geen twijfel. De vraag is nu: Kan hij een legende worden?