Yamali: ‘De Turkse competitie is sterker dan de Nederlandse’

Hier in Nederland krijgt de Turkse Süper Lig, waarin dit seizoen het Galatasaray van Wesley Sneijder haar twintigste landstitel veroverde, maar weinig aandacht. Tijd om dus eens in te zoomen op het Turkse voetbal, door middel van een interview met schrijver Yordi Yamali.

Yordi Yamali, op Twitter bekend als @TheFev, schreef het boek ‘Wesley in Turkije’ over onze landgenoot Sneijder. Yamali volgt het Turkse voetbal al langere tijd. Mede dankzij de aanslag op de spelersbus van Fenerbahçe, begin april van dit jaar, heeft het voetbal uit het Euraziatische land geen al te best imago. Op sportief gebied wordt het toch vooral gezien als een competitie met ‘oudjes’, die alleen een beetje interessant voor Nederland is vanwege Dirk Kuijt en Wesley Sneijder.

De plussen en minnen

Zo chauvinistisch als wij Nederlanders zijn, zouden wij Wesley Sneijder aanwijzen als beste speler van de Turkse competitie. Yamali denkt hier echter anders over: “Voor mij was de beste speler een keeper, namelijk Fernando Muslera. Hij is al vier seizoenen lang het ‘geheime’ wapen van Galatasaray”, vertelt Yamali. “Natuurlijk had jij Wesley Sneijder verwacht, hij was veelvuldig goud waard dit seizoen, maar toch was de Uruguayaan net iets belangrijker voor mij.”

De topscorer en beste speler van de Super Lig leek in eerste instantie Demba Ba te worden: “Voor de winter was alles raak bij de Senegalees, alleen na de winter stortte hij met zijn hele team in richting het einde van het seizoen.” Bij de grote rivaal was de beste speler volgens ‘The Fev’ linksback Caner Erkin, de 26-jarige Turk wist de ploeg telkens in de titelstrijd te houden waar veel van zijn ploeggenoten het dit jaar lieten afweten. En de best voetballende ploeg van het seizoen? “Bursaspor, met Volkan Sen, Ozan Tufan en Fernandao als uitblinkers.”

Het ultieme dieptepunt was volgens hem de topaankoop Diego: “De Braziliaan kwam totaal niet uit de verf, dit was deels door de tactiek maar toch ook voor een groot deel door een gebrek aan vorm”, concludeert Yamali.

De Nederlanders

Wat vond Yamali eigenlijk van de Nederlandse inbreng het afgelopen seizoen? Sneijder (Galatasaray) en Kuyt (Fenerbahçe) behoren inmiddels ook wel tot de ‘oudjes’, waarvan er veel in de Super Lig lijken te spelen.

“Wesley Sneijder en Dirk Kuyt in één categorie noemen, word ik een beetje ongelukkig van. Er is een beeld dat in stand wordt gehouden door de mensen op de televisie die nooit een seconde zien, dat Turkije een voetbalbejaardehuis is. Ooit klopte deze constatering. Wesley kwam op zijn 28e. Felipe Melo, Fernando Muslera, Aurelien Chedjou zijn enige voorbeelden van spelers die in hun prime naar Galatasaray kwamen.” Yamali stelt dat oudere spelers meer uitzondering dan regel zijn. Alleen de spelers met een bepaalde statuur worden gehaald, zoals Didier Drogba.

Naast Sneijder en Kuyt speelden er nog meer Nederlanders in de Süper Lig dit seizoen. Ryan Babel en Ryan Donk bij Kasımpaşa SK, Royston ‘Royaal’ Drenthe bij Erciyesspor maar ook Boy Waterman bij het inmiddels gedegradeerde Karabükspor zorgden ook voor Hollandse inbreng. Volgens Yamali kan het Holland-gehalte niet hoog genoeg zijn: “Het is gewoon de enige reden voor aandacht aan de Turkse competitie. Waarom ik ooit ben begonnen met mensen over de Turkse competitie op de hoogte te stellen via mijn blog en twitter was omdat ik vond dat deze onderbelichte competitie meer aandacht verdiende.”

Yamali is kort maar duidelijk over de Nederlanders. “Ryan Donk doet het zeer goed in Turkije en heeft het volgens mij uitermate naar zijn zin. Babel is zo druk met alles online dat het voor hem volgens mij niet zoveel uitmaakt waar hij zit. Babel is en blijft een jongen van momenten. In vorm nog steeds levensgevaarlijk, uit vorm heb je er grof gezegd, niks aan. Waterman is gedegradeerd, die zal met man en macht op zoek zijn naar een andere werkgever. Royston heeft naam gemaakt in Turkije, ik verwacht dat hij tekent bij een subtopper in Turkije, mocht er geen interesse komen uit andere landen.”

Jong talent

“Natuurlijk zien wij graag talenten komen, echter is het geen makkelijke situatie. Turkije staat niet hoog op de lijstjes van de scouts, het is lastig wegkomen. Voor Turken zelf, maar ook voor de buitenlanders. Dolgelukkig waren wij met Alex Telles en Bruma dat zij het wel aandurfden. Er moeten meer Arda Turans opstaan. Dat is de enige oplossing, succesverhalen. Verder wil ik de Turkse equivalent van Donny van Beek en een ster aanvaller, het Turkse korte termijn denken is niet slecht, zolang er voor de lange termijn maar een rode draad aanwezig is.”

Yamali noemt ook enkele Turkse talenten. “Ozan Tufan is door de interland tegen Nederland al een beetje bekend geworden maar is een groot talent. Ik ben al een paar jaar groot fan van Ahmet Calik, centrale verdediger van Genclerbirligi, gaat een mooie toekomst tegemoet. Hij zou ook de perfecte vervanger zijn voor Semih Kaya, de kenners kennen de blonde Turkse centrale verdediger van Galatasaray wel, maar het gros zal deze naam op korte termijn vaker gaan horen. Ik wil hem liever niet kwijt, maar een vertrek naar een grote Europese club is weer goed voor het Turkse voetbal. Enes Unal, de 18-jarige spits van Bursaspor, komt er ook wel,” stelt Yamali.

Niveau van de competitie

“Ik zal er een boel mensen mee tegen de schenen schoppen, ja de Turkse competitie is sterker dan de Nederlandse. Vooral in de breedte. Nederlandse topclubs zijn tactisch gewoon ijzersterk, waardoor het altijd twee kanten kan opvallen. Ze missen alleen meer en meer ervaring. Bruma en Rekik tegen Burak, Sneijder tegen Guardado, Felipe Melo tegen Wijnaldum, Luuk de Jong tegen Chedjou. Dit geeft wel een goed beeld denk ik.”

Volgens de Turkse voetbalexpert zit het grootste krachtsverschil in de plaatsen 5 tot en met 18. “Ik denk dat de Turkse ploegen hier misschien wel een 100% score behalen als je de ploegen op de zelfde rangschikking tegen elkaar laat spelen. Jarenlang ging het economisch erg goed met Turkije, daar hebben met name de kleinere ploegen toentertijd van geprofiteerd, een transfer van de Belgische kampioen naar een Turkse promovendus behoorde daardoor tot de mogelijkheden.”

Nationaal team

Is het Turkse voetbalelftal ook een relatief ‘onbekend talent’, volgens Yamali? “Ik denk dat Turkije inmiddels dicht tegen de top aan zit, ze moeten strijden qua niveau met Portugal vind ik. Daarvoor zullen de prestaties in Europa constanter moeten worden. Benfica en Porto zijn twee clubs die jaarlijks na de winter erbij zijn. Bij Turkije is dat vaak maar één ploeg en niet altijd dezelfde.”

In de EK-kwalificatie staat Turkije er echter niet al te best voor. “Het EK is een lastig geval, voor mij, het gaat namelijk of Turkije of Nederland worden ben ik bang. In een droomscenario gaan of de Tsjechen of de IJslanders alles nog verspelen, maar die kans acht ik niet groot. Turkije heeft na het gelijkspel in de Arena weer een beetje hoop gekregen en spelen nu redelijk. Oranje maakt geen goede indruk op mij. Voor Turkije is de enige oplossing alles winnen, waaronder tegen Nederland. Ik schat de kansen op deelname daarom op 50%”, aldus Yamali. “Het blijft belachelijk dat zo een groot en voetbalgek land zoveel moeite heeft met het kwalificeren, telkens weer.”

Met enige frustratie spreekt Yamali over de Turken die voor het Duitse team kiezen, zoals Mesut Özil en Ilkay Gundogan: “Turkse talenten komen, chargerend, allemaal uit Duitsland. Wat een gek fenomeen is, percentagegewijs zijn de Turken in veel andere landen vergelijkbaar aanwezig. De hele grote talenten winnen voor Turkije is een lastige klus, wat natuurlijk niet gek is, het is een grote gok voor die jongens, de kans bestaat dat je geen eindronde speelt.”

Turken zijn trotse mensen volgens ‘The Fev’, Özil kan bijvoorbeeld op heel weinig sympathie rekenen. “Flaters zijn er geslagen bij de Zwitserse jongens, Inler, Derdiyok, allemaal laten lopen, want volgens de toenmalige bondscoach, ‘niet nodig’. Sindsdien zitten we er weer bovenop en Hakan Calhanoglu was dan ook een kleine overwinning. Calhanoglu gaat de ultieme top halen, dat weet ik zeker, zo een jongen weten te overtuigen om voor zijn vaderland te spelen was een mooi begin.”

Tot slot: Arda Turan wordt gezien als de beste Turkse voetballer aller tijden. Kan Yamali zich daarin vinden? “Arda Turan de beste Turkse voetballer aller tijden, lastige stelling. Zoals mensen uren kunnen bezig zijn met de Messi/Maradonna vergelijking. Arda Turan is zonder twijfel de beste Turkse voetballer van de afgelopen jaren. Zijn probleem momenteel bij de Turkse ploeg is, hij kan het niet alleen. Als ik de tijdlijn kon bewerken had ik hem graag in het team willen zien van de Turkse gouden generatie. Hij had de sleutel kunnen zijn om Wereldkampioen te worden in 2002…”