Hoe de presidentsverkiezing van de FIFA eerlijker had gekund

Michael van Praag en Luis Figo trekken zich waarschijnlijk terug in de race om het FIFA-presidentschap, de krachten bundelend met Prins Ali Bin Hussein van Jordanië. Een laatste poging om Sepp Blatter te verslaan, maar ze blijven gehinderd door het verre van democratische stemproces.

29 mei kan een hele mooie dag worden voor de voetbalwereld. Het kan de dag worden waarop een triomfantelijke Prins Ali Bin Hussein van Jordanië de champagne laat knallen omdat hij de sport eindelijk uit de graaiende handen van een Zwitserse dictator heeft gered. Michael van Praag en Luis Figo zullen samen met hem proosten op de voetbalsport, nadat ze zich eerder terugtrokken uit de presidentsverkiezingen en zich achter Prins Ali schaarden.

Maar 29 mei wordt geen hele mooie dag voor de voetbalwereld. Want de Zwitserse dictator, Sepp Blatter, gaat opnieuw winnen. Zonnekoning Sepp, voor het eerst verkozen in 1998 en vervolgens in 2002 en 2011 herkozen, is de man die de meeste zieltjes aan het winnen is bij de kleine landjes in de marge en zal daarmee de opstandige Europese grootmachten, waaronder Nederland, opnieuw het onderspit laten delven. Zelfs de Russische presidentsverkiezingen zijn spannender.

De mening van de voetbalwereld

Al in 1998 gingen er geruchten dat Blatter, strijdend tegen toenmalig UEFA-voorzitter Lennart Johansson, stemmen had gekocht. Toen had de FIFA nog een goede naam en waren de meeste journalisten nog op zijn hand. In 2011, toen Blatters enige opponent Mohammed Bin Hammam uit Qatar op 29 mei – drie dagen voor de verkiezingen – ‘plotseling’ schuldig bleek aan flinke omkopingen, had Blatter geen enkele tegenstand.

Nu is de situatie anders. In de afgelopen vier jaar heeft de wereld de dictator in volle, megalomane glorie aan het werk kunnen zien, Cristiano Ronaldo imiterend, een kritische striptekenaar censurerend, Nelson Mandela onterend, een onderzoeksrapport naar FIFA-corruptie onder het tapijt vegend, heulend met Vladimir Putin, concurrenten zwart makend en oneindig veel meer schandalige acties ondernemend. Nu is de grote meerderheid van de voetbalwereld het over één ding eens: Sepp Blatter is een vloek voor de voetbalsport.

Toch wordt hij straks gewoon weer herkozen. Blatters strategie richt zich namelijk op het overgrote deel van de 209 FIFA-lidstaten: de kleine voetballanden. Als je die een nieuw trainingscomplex voor de jeugd in het vooruitzicht stelt, roepen ze plotseling dat Sepp Blatter een zegen is voor het voetbal en dat ieder weldenkend land op hem zou moeten stemmen. Zo haalt de Zwitser zijn meerderheid, zonder dat natuurlijk ooit zelf toe te geven.

Het stemproces

De grotere voetballanden, met Nederland en Engeland in de voortrekkersrol, zullen op Prins Ali stemmen, maar er zijn nou eenmaal meer kleine landjes. Over heel de wereld roept men om het afgehakte hoofd van Blatter, maar toch zit hij straks weer op de troon. Dat allemaal door het bizarre stemproces dat de FIFA hanteert.

De 209 voetballanden die zijn aangesloten bij de FIFA mogen allemaal stemmen, wel zo eerlijk. Niet zo eerlijk is ten eerste dat achteraf nooit bekendgemaakt zal worden welk land op wie heeft gestemd én dat uit elk voetballand alleen de voetbalbond mag stemmen. De KNVB moet straks namens het hele Nederlandse voetbal, bestaande uit miljoenen mensen, gaan stemmen. Hebben ze jou om je mening gevraagd?

De KNVB heeft uiteraard trouw gezworen aan Van Praag en daarmee nu aan Prins Ali, stemt tegen Blatter en dat zal waarschijnlijk wel overeenkomen met wat de meerderheid in voetbalminnend Nederland wil. Maar in andere landen zal er niet zo’n toevallige overeenkomst zijn en zullen voetbalbestuurders geld of macht ruiken en Blatter steunen. Is dat democratie?

Eindelijk democratie (?)

Het gaat wat ver om iedereen met een VI-abonnementje of een zoontje in de F-pupillen te laten meebepalen, maar waarom mogen de mensen op wie de presidentsverkiezing direct invloed hebben, professionals in het voetbal, niet meestemmen? Als je alle voetballers, trainers, voorzitters en directeuren van alle professionele voetbalclubs laat stemmen, krijg je een duidelijk beeld van wat een voetballand echt wil. Misschien kun je er van elke club ook nog de seizoenkaarthouders bij betrekken, om ‘de fan’  toch nog invloed te geven.

Als je dit doortrekt naar alle 209 lidstaten samen krijg je hetzelfde systeem als bij landelijke verkiezingen in Nederland. “Gemeente Zoetermeer kiest met 40 procent voor de PvdA”. Het zal een veel grotere onderneming worden dan een groepje van 209 oude mannen die in het geheim een vakje aankruisen, maar alle voetbalprofessionals ter wereld samen zullen vast met minder zijn dan de bevolking van pakweg de Verenigde Staten. Het kan.

Het huidige systeem is alsof alleen de burgemeester van elke gemeente een stem mag uitbrengen, een soort schijndemocratie waarin er wel gestemd wordt, maar de mening van het volk alsnog niet telt. Door dit systeem kan de FIFA voorhouden dat het geen dictatuur is, maar een democratie is het ook bij lange na niet.

Mocht Prins Ali door een speling van het lot alsnog winnen, is het eerste wat hij zou moeten doen om zichzelf geloofwaardig te houden als de verlosser van de voetbalsport, dit bizarre systeem veranderen. Alleen door verkiezingen op een democratische, transparante manier te houden kun je ervoor zorgen dat er niet zo snel een nieuwe Blatter zal opstaan om alles naar zich toe te trekken. Helaas moet daarvoor eerst wel de oude Blatter voor worden verslagen.

Foto bovenaan: skysports.com.