Het ultieme afscheid van Jon-Dahl

In de rubriek ‘Woorden Schieten Tekort’ beschrijven we elke maand een schitterend of legendarisch doelpunt. We gebruiken puur tekst, dus doen een beroep op je voorstellingsvermogen. En we dagen onszelf uit om het zo mooi mogelijk voor je op te schrijven.

De eerste week van de maand mei in het jaar 2002 was een vreemde. Op zesde dag van deze maand werd politicus Pim Fortuyn vermoord. De politieke moord wierp een schaduw over de historische UEFA Cup-finale tussen Feyenoord en Borussia Dortmund die twee dagen later zou plaatsvinden. Moesten de Rotterdammers bij een eventuele overwinning wel gehuldigd worden? Moest de wedstrijd überhaupt wel gespeeld worden in een rouwende en verwarde stad? Het antwoord op vraag twee was ‘ja’. De voorzitter van de Kuipclub, de later met pek en veren weggejaagde Jorien van den Herik verwoordde het luid en duidelijk: “Wat zou Fortuyn zelf hebben gevonden? Ik weet zeker dat hij gezegd zou hebben: ‘Ah joh, jongens, ga toch door!’ Dat denk ik wel, zo schat ik dat wel in.”

Dus ging de wedstrijd door. En die kon alleen maar legendarisch, vreemd en emotioneel worden. Na de lichtelijk dubieuze rode kaart voor de afzwaaiende Jurgen Kohler leek het erop dat Feyenoord het makkelijker zou krijgen. Een penalty en een vrije trap van Pierre ‘Pi-Air’ van Hooijdonk later stond het dan ook 2-0. Maar Germans will be Germans, je hebt pas van ze gewonnen als ze in de bus naar huis zitten. En een penalty aan geel-zwarte zijde bracht de stand op 2-1.

In het achterhoofd van Jon-Dahl Tomasson was het onrustig. De Deen had al een contract getekend bij AC Milan, de Italiaanse club die saillant genoeg in de halve finale was uitgeschakeld door Borussia. Zijn ‘partner in crime’ Pierre besluit bij de 2-1 maar eens strategisch tussen de doelman en de verdediging van de tegenstander te lopen. Keeper Jens Lehman slaat daarom maar een linie over, wat enkele rommelige balcontacten van verschillende spelers tot gevolg heeft. Tot Feyenoorder Shinjo Ono al dan niet bewust een steekpass geeft.

Van Hooijdonk staat in buitenspelpositie, maar doet net of hij een zeldzame vogelsoort door de Kuip ziet vliegen. Op datzelfde moment flitst Tomasson langs hem, achter de bal aan. Hij is alleen, zijn tegenstander heeft een onoverbrugbare achterstand. Om enigszins controle over de raar stuiterende bal te krijgen, neemt Tomasson de bal aan met zijn knie en ziet keeper Lehman twijfelen. De Deense aanvaller heeft zijn plan al in zijn hoofd zitten en laat de bal nog één keer stuiteren, voordat hij verwoestend uithaalt.

Meteen rent Tomasson naar de supporters toe die op dat moment voelen – nee, weten – dat het niet meer fout kan gaan. 3-1 tegen tien man. Dat Jan Koller met een technisch hoogstandje nog een tegengoal maakt, bederft de pret nauwelijks. Na drie jaar zonder landstitel pakt Feyenoord ineens een grotere prijs: de UEFA-cup. In eigen stadion. En Jon-Dahl Tomasson mag met zijn genadestoot in de finale spreken van een ultiem afscheid van het Legioen.

Foto bovenaan: fr12.nl

Volledige samenvatting Feyenoord – Borussia Dortmund (goal Tomasson vanaf 6:19)