De 6 redenen waarom Juventus de CL moet winnen

Op de gedroomde Champions League-finale tussen Bayern München en Barcelona moet minimaal weer een jaar worden gewacht. En dus maakt Juventus plotseling een kans op de eindstrijd. Of is dat totale onzin? Hoe dan ook, La Vecchia Signora moet die Cup grijpen. 6 redenen waarom.

1. Redden van Italiaanse eer

Het jaar 2010, waarin José Mourinho met Internazionale het gehele Europese voetbal ontregelde, lijkt alweer een eeuwigheid geleden. Waar is het machtige Italië gebleven? De ineenstortende Milanese grootmachten lijken het hele Italiaanse voetbal mee de afgrond in te trekken. Oké, Napoli en de clubs uit Rome spelen aardig voetbal, maar niet van het niveau waar ze in Madrid en Barcelona ook maar een seconde minder om slapen. Toegegeven: Fiorentina en Napoli hebben allebei goede kaarten in de Europa League, maar dat is een B-toernooi. Gelukkig is er Juventus, de club die er in de Serie A geen flikker meer aan vindt en mokkend de kleedkamer opzoekt als er maar met één doelpunt verschil is gewonnen. Juventus wordt alleen nog geprikkeld in de Champions League. Dat leidde dit seizoen voor het eerst in twaalf jaar weer tot een succesje: de halve finales. Real Madrid heeft nog een rekening openstaan bij de Oude Dame, uit 1998. Toen won Clarence Seedorfs Koninklijke met 1-0 in Amsterdam van Edgar Davids’ Juve. Die rekening gaat deze maand worden betaald.

2. Klaar met de voorspelbaarheid

We zijn wel een beetje klaar met Bayern München en Barcelona, terwijl we aan Real Madrid nooit zijn begonnen. Bayern stond in drie van de vijf laatste finales, Barcelona won de Champions League in de laatste negen jaar liefst drie keer. Geef hun portie maar eens aan Juve. Vergeten we Real bijna… Tja, sorry Real, maar tweemaal op rij is nu eenmaal niet mogelijk in het grootste clubtoernooi ter wereld. Volgend jaar beter!

3. Grijze muis Allegri

Wie is eigenlijk de trainer van Juventus? We hebben het even opgezocht: Massimiliano Allegri. Heerlijke naam! Allegri, de grijze muis die een paar jaar geleden bij AC Milan werd weggejaagd omdat hij te laag op de ranglijst stond en daarna zag hoe de club zich tot een kerkhof voor jonge trainers ontpopte. Wat weet die man zich goed weg te cijferen en te verdwijnen achter het harnas van sterren als Pogba, Pirlo en Tévez. En wat lucht dat ons op in een toernooi met emotionele omhelzingen van Josep Guardiola, de driftig meetackelende Diego Simeone en de Baywatch-look van Luis Enrique. Oja, en Carlo Ancelotti is, bijna letterlijk, ook wel een grijze muis. Maar ja, Real heeft ‘m vorig jaar al gewonnen.

4. Beloning voor magistrale comeback

In 2006 werd Juventus als gevolg van betrokkenheid bij een gokschandaal, teruggezet naar de Serie B. Sterren als Alessandro Del Piero en Mauro Camoranesi bleven de club trouw en zorgden ervoor dat de Oude Dame, ondanks dat het met puntenaftrek aan het seizoen begon vliegensvlug terugkeerde op het hoogste niveau. Dat feit op zich is al bewonderenswaardig, maar dat de club in de acht seizoenen die daarop volgden zes keer in de top drie eindigde en vier keer kampioen werd is ongekend knap. Het moet worden beloond met Europees succes.

5. Mooi verhaal Buffon en Pirlo

Het is niet dat het voor Gianluigi Buffon – toch al 37 – een kwestie van nu of nooit is. Iedereen weet dat hij, de Wereldkampioen van 2006, zijn hele leven lang blijft keepen. Maar het mocht toch weleens tijd worden: veertien seizoenen Juventus en dan niet één keer de Cup met de Grote Oren. In 2003 was Buffon er het dichtst bij, maar moest hij zijn meerdere erkennen in uitgerekend het AC Milan van Andrea Pirlo. Nu Buffon de bijna 36-jarige beroepskunstenaar in zijn team op het middenveld heeft lopen, moet het lukken. Beide heren hebben onderhand bijna kleinkinderen en dan moet je wel een mooi verhaal te vertellen hebben. Samen geschiedenis schrijven, zoals in 2006.

6. Afscheidscadeautje Tévez

Carlos Tévez riep bij Manchester City na elke wissel of plek op de reservebank dat hij heimwee had en terug wilde naar Argentinië. Nu, terwijl hij topscorer van Juventus én de Serie A is, lijkt de spits met grote oren het echt te menen. Bij Boca Juniors staat de kraan voor een warm bad al open en sinds Tévez daar lucht van kreeg, lijkt de terugkeer naar zijn vaderland dichterbij dan ooit. Heeft de Italiaanse competitie eindelijk weer een wereldspits die ze er vanuit alle hoeken inschiet, krijg je dit. Tévez is een waardig afscheid van de Europese velden gegund, inclusief Cup met Grote Oren.

Foto bovenaan: pixshark.com.