Een klassieker in De Klassieker

In de rubriek ‘Woorden Schieten Tekort’ beschrijven we elke maand een schitterend of legendarisch doelpunt. We gebruiken puur tekst, dus doen een beroep op je voorstellingsvermogen. En we dagen onszelf uit om het zo mooi mogelijk voor je op te schrijven.

Genoeg redenen om te winnen vandaag, dacht Rafael. Niet alleen speelde zijn ploeg vandaag tegen de eeuwige aartsrivaal, zoals dat zo mooi heette, het was ook nog in eigen stadion. En dit was ook nog eens de 150e keer dat de twee clubs tegen elkaar speelden. Alles minder dan drie punten was dus een nederlaag. Die druk om te winnen lag vooral bij hem als spits. Reservespits.

Zijn maatje Wesley had de bal net naar de andere Wesley, de Vlaamse, getikt. Rafael kruipt naar voren, het strafschopgebied in. Vlaamse Wesley legt terug op Zdenek, die een voorzet probeert. Rafael baalt even, de voorzet is veel te ver en te hoog. Als hij achter zich kijkt, ziet hij Nicolae lopen. Aan zijn gezicht ziet Rafael dat hij iets van plan is. Nicolae heeft een wereldgoal in zijn hoofd en die gaat hij nu maken.

Die wereldgoal gaat niet door, maar wordt ingewisseld voor een andere. Nicolae geeft een soort voorzet, maar Rafael ziet dat de bal achter hem komt. In zijn hoofd is er eerst de teleurstelling, maar dan een ingeving. Hij duikt half naar beneden en zwaait zijn linkerbeen omhoog. Een rilling gaat door zijn lichaam als de bal zijn hak precies raakt.

Niemand reageert in eerste instantie. Rafaels tegenstander Patrick staat erbij als een groen-witte paspop. En doelman Patrick loopt voor de vorm nog naar de andere hoek, maar weet dat hij te laat is. Na vier minuten staat de thuisploeg al op 1-0.

Zoals Ajax en Feyenoord, en vooral de fans van beide ploegen, het nooit met elkaar eens zijn, zo is dat ook met de goal van Rafael. De Amsterdammers zullen tot in eeuwigheid de genialiteit van hun held herdenken, terwijl de Rotterdammers balen van zoveel mazzel voor de rivaal.

Foto bovenaan: Sportamerika.nl

Vrijdag-wts