Het Argentijnse danspasje van Lamela

In de rubriek ‘Woorden Schieten Tekort’ beschrijven we elke maand een schitterend of legendarisch doelpunt. We gebruiken puur tekst, dus doen een beroep op je voorstellingsvermogen. En we dagen onszelf uit om het zo mooi mogelijk voor je op te schrijven.

Erik hield niet zo van de Europa League. Te veel obscure clubjes als tegenstander. Vandaag ook weer. Zo’n ploeg uit Griekenland waar alleen heel grote voetbalhipsters iets over kunnen vertellen. Nee, dan honderd keer liever de Champions League. Maar die luxe kennen ze niet altijd bij Tottenham Hotspur.

Uit verveling gooit Erik er een schaar uit. Dat het trucje zo effectief is als een pleister op een beschadigde Groningse buitenmuur, boeit hem niet. Erik legt af naar een teamgenoot, die de bal meteen doorschuift naar Harry. De Argentijnse middenvelder ziet het getik van zijn collega’s aan en loopt in rustige pas wat rond.

Emmanuel krijgt de bal en wordt meteen door drie tegenstanders belaagd. Erik glimlacht: Ja, krijg hem maar eens omver. De spits laat de bal plotseling van zijn voet schieten. De bal hobbelt de kant op van Erik. Zijn hart begint iets sneller te kloppen. Hij krijgt een idee om deze oersaaie wedstrijd een meer ‘albiceleste’ kleurtje te geven.

Erik opent zijn eenmanstango door zijn rechterbeen stevig op de grond te zetten. Het andere been glijdt achter het standbeen langs en de wreef tikt de bal kort maar stevig aan. Heel even staat er een gracieuze danser tussen 21 houten klazen. De bal vliegt in een fijne boog richting de goal langs de grootste houten klaas: de doelman van Asteras Tripolis. Tomas Kosicki maakt uit eerbied letterlijk een stroeve kniebuiging.

En Erik? Bij hem is een glimlach te zien. Maar geen verbazing. Geen ongeloof. Geen ‘Wow, ik heb net de allermooiste, allerbizarste goal uit mijn carrière gemaakt’. De reden is duidelijk: dit was niet Eriks eerste ‘rabona’. Die was namelijk in de jeugd bij River Plate. Unieke goals zijn bij Erik toch niet zo uniek.

Foto bovenaan: Imgkid.com