Column: Zlatan rekent af

Tijdens het WK van 2014 bracht Zlatan Ibrahimovic weken door in een blokhut in Noord-Zweden. Hij reageerde zich daar af en probeerde te vergeten dat hij Grote Afwezige was op het grootst denkbare voetbaltoernooi. Nu, in de laatste week van het jaar, was hij er weer.

Zlatan is terug. Hij zit in zijn Chesterfield sofa in zijn blokhut. Naast hem ligt een kleedje van berenvacht, maar daar gaat hij natuurlijk niet onder. Het is focking koud in Ångermanland, Noord-Zweden. -19 graden gaf de thermometer buiten het huisje vanochtend nog aan. Het apparaat heeft Zlatans rotschop niet overleefd. “Zo, daal nu nog maar eens in temperatuur”, had hij het shitding toegebeten.

Bijna het hele WK 2014 vertoefde Zlatan in zijn blokhut. Echt naar zijn zin kreeg hij het er nooit, hij verveelde zich vooral, maar alles was beter dan een omgeving met mensen die het WK vierden. Nu is hij er dus weer: in de laatste week van het jaar. Kerst vieren doet hij niet aan. Ja, hij slachtte hier een extra dikke eland waar hij twee avonden van kon eten. Zlatan heeft een hekel aan Kerst, om over Oud & Nieuw nog maar te zwijgen.

Dat terugblikken in de laatste dagen van het jaar: een shithekel heeft Zlatan eraan. Hij stond laatst tweede op een lijstje achter Björn Borg. Björn Borg!! Die droeg een racket! Zlatan wist wel weer hoe de lijstjes er dit jaar uit zouden zien: Ronaldo, Messi, Robben. Robben, die kale. Die doet altijd hetzelfde. Het is dat Zlatan geen verdediger is anders had hij wel raad geweten met Robben, die zou na één wedstrijd tegen Zweden overal en altijd buitenom lopen.

Zlatan schrok van zichzelf. Hij was Parijs ontvlucht voor de feestsfeer, maar op Kerstavond hakte hij hier in het bos een denneboom om. Middels een karate-kick brak hij de boom ongeveer op de helft van de stam in tweeën. Bij het voltooien van de trap dacht hij aan de nek van Cristiano Ronaldo. Hij sleepte het ding z’n hut in en legde het met de punt in de haard. Daarna ging het bijna mis, moest hij blussen en zo. Hij heeft de boom weer naar buiten geschoven. Nu zit hij erop.

Zlatan denkt na over 2014. Hij kan er niet omheen: in zijn eentje, in de vrieskou van Ångermanland gedraagt hij zich toch een beetje zoals al die losers van de media het in de laatste dagen van het jaar doen. Het was een saai jaar, er gebeurde niets nieuws. Hij werd weer landskampioen, deed weer lang mee in de Champions League zonder ‘m te winnen en werd wéér topscorer van de Franse competitie. Zijn hoogtepunt: de roemloze aftocht van Ronaldo op het WK. Maar ook die begon saai te worden. Saai als de blokhut. Er moest iets onvoorspelbaars gebeuren. Op oudejaarsavond, iets voor twaalven, wist Zlatan opeens wat hij met de meegebrachte lawinepijlen zou doen. De blokhut ging eraan, om af te rekenen met de eentonigheid. Om af te rekenen met 2014.

Lees ook de avonturen van Zlatan in Noord-Zweden tijdens het WK:
Deel I
Deel II
Deel III