Pak de bedrieger aan, niet de scheidsrechter

In ‘Balletje opgooien’ probeert Ruben van Vliet je elke twee weken aan het denken te zetten. Dit kan zijn door tegen de spreekwoordelijke stroom in te roeien, of een onderbelicht onderwerp te bespreken. Deze keer gaat het over de schwalbe.

De schwalbe is een veelbesproken onderwerp. Tenminste, in fases. De ‘duikvlucht’ maakt qua hoeveelheid aandacht zelf ook wel eens een duikvlucht. Maar als iemand zich schuldig maakt aan de ‘fopduik’, laait de discussie altijd weer even op. De ene keer feller dan de andere keer.

En hypocrisie is de voetbalfan niet vreemd. Zo is een schwalbe van de tegenstander altijd gruwelijk bedrog waar lijfstraffen op zou moeten staan. Sommigen, zoals de beroemde Mexicaanse Twitteraar, kunnen er heel lang last van hebben. Maar de ‘schwalbistische’ beweging van Arjen Robben werd door Oranje-supporters weggewuifd.

De meerderheid is echter tegen schwalbes. Toen ik vroeger op straat voetbalde, was er altijd een jongen die je alleen voorbijkwam door de bal via de muur te spelen. Zo is het ook met schwalbes. Je kan niet winnen op eigen kracht, dus gebruik je maar een oneindig flauw ‘trucje’.

Maar ja, wat doe je eraan? Er staat officieel wel geel op een fopduik, maar de arbiter ziet niet altijd dat de struikelpartij een toneelstukje was. En als hij het wel ziet, geeft hij niet altijd geel. Gelukkig is er zoiets als de Vierde Macht in de samenleving: de journalistiek.

Die Vierde Macht, of in ieder geval een deel daarvan, gebruikt (of misbruikt?) soms zijn positie om een scheidsrechter kapot te maken. Omdat hij een overduidelijke rodekaarttackle over het hoofd zag. Omdat hij een bal over een lijn ziet gaan, die eigenlijk nog voor de lijn ligt. Of, omdat hij een schwalbe over het hoofd ziet.

Maar wijzen we in dat laatste geval niet de verkeerde schuldige aan? Of geef je liever de politie de schuld als iemand je huis leegrooft? Het hoofd op het hakblok hoort toch van de dader te zijn, niet van de toezichthouder? Daarom moet de schwalbe-dader zélf aangepakt worden.

Leg de nadruk in je berichtgeving maar iets meer op de vleugelspeler die de stervende zwaluw speelde. Draai de duimschroeven gerust een beetje aan. Een valsspeler moet het risico lopen dat hij in een Walk of Shame terechtkomt. Misschien dat we dan eerlijkere strategieën gaan zien op het voetbalveld.

Foto bovenaan: De ‘schwalbistische’ beweging van Arjen Robben tegen Mexico deed de fopduik-discussie weer oplaaien, vooral in Mexico (Sport1.nl)