De kopbal der kopballen

In de rubriek ‘Woorden Schieten Tekort’ beschrijven we elke maand een schitterend of legendarisch doelpunt. We gebruiken puur tekst, dus doen een beroep op je voorstellingsvermogen. En we dagen onszelf uit om het zo mooi mogelijk voor je op te schrijven.

Tot nu toe is het geen lekkere wedstrijd. Sowieso zou het een lastig potje worden, maar die achterstand is toch behoorlijk klote. In zo’n eerste wedstrijd wil je toch graag je visitekaartje afgeven. En de spits was daar nog niet aan toegekomen.

De spits werpt een snelle blik op de klok. Niet lang meer tot de scheidsrechter drie fluitjes laat horen om de rust aan te kondigen. De bal is voor ons, ziet de spits. Op een drafje loopt hij naar voren. Op dat moment weet hij nog niet hoe de aanval zal gaan aflopen.

De linksback heeft de bal aan zijn voet. Het is nog een heel eind naar de achterlijn. De spits versnelt zijn pas. Even steekt hij zijn arm omhoog om de aandacht te trekken. Hij rent nog sneller, terwijl de linksback de bal van zijn voet laat vertrekken.

Het is een perfecte penseelstreek. De hoogte, de snelheid, de precisie. Een fractie van een seconde, of eigenlijk nog korter, denkt de spits na over hoe hij die penseelstreek gaat promoveren tot schilderij. Het geniale idee dat hij bedenkt, zorgt al voor een minuscule glimlach. Als pure voorpret.

De spits springt naar voren. Hij springt hoger en verder dan ooit. Alsof hij de touchdown van zijn leven wil maken, maar dan had hij een andere sport moeten kiezen. Exact op het hoogste punt tilt hij zijn hoofd iets op. De bal raakt hem griezelig perfect.

Het is zo’n goal die al een goal is voordat het een goal is. Je hoort iedereen inademen om het straks te kunnen uitschreeuwen van blijdschap. En ongeloof. Met een klap komt Robin terug op aarde. Nog net op tijd. Terwijl hij een polletje gras uitspuugt, barst het gejuich los.

Lees meer over Spanje-Nederland: Waarom Spanje het niet redde in Brazilië

Foto bovenaan: telegraph.co.uk.