Column: De jonge aanvaller Willems

Stan van den Steenhoven is verheugd met de goede vorm die Jetro Willems te pakken heeft, maar vraagt zich tegelijkertijd af of het terecht is dat de loftrompet wordt gestoken. Willems is volgens hem aanvaller geworden, en niet zo’n beetje ook.

We moeten niet vergeten dat Jetro Willems nog maar 20 is. Sterker nog: we kunnen dat helemaal niet vergeten, want we worden er elke week aan herinnerd, dat we dat dus niet mogen vergeten. Voordat ik uitleg wat er allemaal schort aan de sensationele ontwikkeling van Willems, eerst even aandacht voor die enorme vrees om de leeftijd van talentvolle voetballers te vergeten.

Commentatoren, analytici, trainers, collega-voetballers: allemaal hameren ze erop. En als die het vergeten zegt de speler zelf wel: “Wat mensen nog weleens willen vergeten is dat ik nog een jonge jongen ben.” Ja, dat wil ik zeker vergeten, ja. Omdat het me helemaal niet boeit. Als een brood lekker is, ga ik ook niet de verpakdatum checken. Als ik me een keer afvraag hoe oud Willems ook alweer is, dan kijk ik wel op Wikipedia en dan zal ik het proberen te onthouden, maar als ik het vergeet: even goede vrienden.

Dat moest er even uit. Mijn 25e verjaardag van afgelopen vrijdag staat er los van, al is het besef van Willems’ leeftijd wel… enfin. Willems is hot in de Eredivisie en dat is mooi. Het Nederlands elftal heeft al sinds Giovanni van Bronckhorst geen serieuze linksback gehad, dus als er eentje het heel goed doet dan is het feest. Willems was in 2012 de jonge verrassing van Oranje op het EK, kon er daarna twee jaar geen hout van en is nu een sensatie.

Er is ook iets vervelends aan de ontwikkeling van Willems: hij is aanvaller geworden. Ja, echt, Willems is een aanvaller. Als Memphis Depay niet uitkijkt en met zijn sterrenstatus blijft worstelen, verliest hij binnenkort zijn basisplek aan Willems, die al in de basis stond. Willems loopt binnenkort van achteruit, met een individuele actie over de linkerflank zó Depay uit de basis. En iedereen heeft het kunnen zien aankomen.

Toen ik zondag tijdens PSV-FC Twente genoot van de nieuwe topvorm waarin Willems verkeert, besefte ik meteen dat dat deels onterecht was. Willems doet het aanvallend al weken heel goed, maar dat is natuurlijk niet helemaal waarvoor een linksback wordt uitbetaald. En dat is ook niet de oplossing voor het linksbackprobleem van Oranje. Dat is alsof je een schilder beoordeelt op hoe goed hij kan timmeren, dat is alsof je de caissière loonsverhoging geeft omdat ze met zo’n zwoele stem ‘kassa bij, alsjeblieft’ kan omroepen. Het is leuk om de wederopstanding van Willems de wereld in te loftrompetteren, maar we moeten niet vergeten dat hij eigenlijk al maanden geen verdediger meer is.

Foto bovenaan: Jetro Willems namens Oranje op het EK van 2012, in duel met de Deen Dennis Rommedahl. Bron: Wikipedia.org.