Column: Van Egmond en de Libris Literatuurprijs

Het wordt volgens Stan van den Steenhoven tijd dat Michel van Egmond een écht boek schrijft. Niet omdat dat beter zal zijn dan Gijp en Kieft, maar om bij de NS Publieksprijs plaats te maken voor Saskia Noort en om zelf beter op waarde te kunnen worden geschat.

Michel van Egmond won vorige week de NS Publieksprijs. Of beter gezegd: Van Egmond en Wim Kieft wonnen de prijs. Want in tegenstelling tot Saskia Noort, Herman Koch en de andere genomineerden had Van Egmond tijdens de bekendmaking in De Wereld Draait Door zijn hoofdpersoon bij zich. Die mocht ook nog reageren en iemand bedanken.

Ik vind het al jaren lastig om de importantie van de Publieksprijs in te schatten. Sinds de NS de onderscheiding sponsort, win je een jaar lang gratis reizen in de eerste klas. Reizen in de eerste klas, waar helemaal niemand zit, dat moet een hel zijn voor elke schrijver. Schrijvers willen mensen zien, om die mensen een verhaal heen bedenken en eventueel het mooiste of walgelijkste van die mensen in hun karakters voor hun volgende boek verwerken. Van Egmond schoof het abonnement dan ook door naar zijn hoofdpersoon, die reisde toch al een paar jaar zwart.

De NS Publieksprijs gaat voor het tweede jaar op rij naar Van Egmond. Van Egmond is een voetbalschrijver, die schrijft over excentrieke voetbalfiguren als René van der Gijp en Wim Kieft. Daar houden wij bij Buitenkant Voet wel van, maar in schrijversland worden voetbalschrijvers verguisd. Je zag het vorige week bij DWDD het best in de ogen van Saskia Noort. Zij zat daar voor het 33ste jaar op rij, wetende dat ze toch weer zou verliezen. Ze heeft aan alle aanwezige schrijvers, maar vooral aan Isa Hoes, wel een sneertje uitgedeeld. Enkel omdat ze wist: dat stomme voetbalboek gaat toch weer winnen.

Biografieën over voetballers, met name zij die tijdens hun carrière lekker veel verboden dingen deden, lopen de laatste jaren als een trein. En dan kom je dus in aanmerking voor de NS Publieksprijs. Net als de boeken van Saskia Noort, Isa Hoes en die andere blonde – hoe heet ze ook alweer, Esther, geloof ik. Boeken die het grote publiek leest, die makkelijk verteerbaar zijn en die je gelezen moet hebben, zodat je op een verjaardag over ‘belangrijke’ titels kunt meebabbelen.

Bij de NS Publieksprijs worden de genomineerden een beetje moe van Van Egmond. Ze weten dat hij nu weer een jaar gaat werken aan twee of drie biografieën, dat alle voetbalkijkers van Nederland dat lezen en erop stemmen en ze volgend jaar weer kunnen fluiten naar een jaar lang eerste klas. Niet alleen daarom moet hij vanaf nu de NS Publieksprijs vermijden.

Van Egmond moet, zoals zijn concurrenten vast en zeker zouden zeggen, ‘een écht boek’ schrijven. Deze keer niet over een voetballer, maar over een onbekend persoon, die gigantisch domme dingen doet en allerlei vervelende momenten beleeft. Een hoofdpersoon die niks met voetbal heeft en die niet met Van Egmond mee kan komen naar de prijsuitreiking. Van de Libris Literatuurprijs in dit geval. Wordt Van Egmond eindelijk echt getest en mag Saskia Noort ook eens een jaartje gratis in de eerste klas.

Foto bovenaan: Metronieuws.nl