De ene baard is de andere niet

Bij de Turkse club Gençlerbirligi staat er een boete op het hebben van een baard, want gladgeschoren kom je lekker ‘Westers’ over. Sowieso al erg raar, vindt Yavne, maar vooral in deze tijd van het jaar en met de huidige modegrillen.

Er moet me even wat van het hart.
Van alles is gaande in de hedendaagse wereld, er vinden allerlei verschuivingen plaats. Westerse culturen willen hun ideaal overbrengen op de rest van de wereld, oosterse culturen hebben dit soms liever niet, en terwijl we met zijn allen een potje lopen te globaliseren en we cultureel, sociaal en economisch gezien dichter bij elkaar komen te liggen, proberen we juist te zoeken naar wie wij als natie écht zijn.

Turkije zat geografisch al in een split, en er kwam alleen maar meer druk op de beenspieren door de cultuur. Kort door de bocht: Turkije wil zich bij de EU aansluiten, ongenuanceerd kunnen we zeggen dat het zich wil ‘verwesteren’. En nu is er bij de club Gençlerbirligi in Ankara een verbod op baarden. Heb je een baard? Dat wordt dan 9000 euro aubsvp.

De reden voor dit verbod is omdat “we hier geen imamschool zijn”. De club zou een voorbeeld moeten vormen voor de jeugd, vindt de voorzitter Ilhan Cavcav, en met baarden kan dat niet. Schijnbaar is de baard een louter islamitisch manifest, ook op het veld.
Ondertussen loop ik in Nederland rond met een sjaal en oreren modebladen dat “DE BAARD HELEMAAL TERUG VAN WEGGEWEEST” is, en krijg nou wat, het is nu ook nog eens november en het Kruidvat zit met een te grote voorraad scheermesjes omdat niemand zich nog scheert.

Sponsort Gillette die voetballers eigenlijk nog?

Islamofobie lijkt steeds groter te worden, evenals het medium van de baard. Wat zegt de baard over “de Nederlandse cultuur”, wat zegt hij over “de Turkse cultuur”? Gezichtsbeharing wordt gezien als typisch masculien, een brul van ultieme mannelijkheid in deze koude maand: een baard laten groeien, dat kan een vrouw helemaal niet (uitzonderingen daargelaten)! Maar onze angst voor “de ander” lijkt inmiddels zo groot dat “de ander” zijn stereotype gaat veranderen om aan onze westerse verwachting te voldoen – de ene baard is de andere niet. Daarbij is een baard geen garantie voor de kwaliteit van voetbal.

Inmiddels heeft Cavcav gezegd toch geen boetes te gaan uitdelen – maar hij is er alsnog tegen dat zijn spelers baarden dragen omdat het mode is. Voor mij heel paradoxaal nadat ik vermoedde dat een baardenverbod ‘verwesterlijking’ als doel kon hebben, misschien zelfs verwesterlijking van Turks voetbal. “Ik ben tachtig en ik scheer mij elke dag. Ik wilde dit standpunt maken als grootvader, vader, als voorbeeld voor de jongeren,” aldus Cavcav.

Ach, mannen, laat alle baarden toch lekker staan, doe allemaal mee met Movember, rol een beetje in het gras erbij, trek je shirt uit als je scoort, voetbal zonder angsten voor je verschijning of afkomst. Een bal koppen kan gewoon mét baard.

Foto bovenaan: eurosport.com.