Hoe PSG nu toch haar Franse ziel – letterlijk – verkoopt

Terwijl Paris Saint-Germain zowel in Frankrijk als op Europees niveau steeds machtiger wordt, kunnen de fans zich steeds minder met hun elftal identificeren. Over de Franse leegloop bij de Qatarese grootmacht.

“Ik houd van mijn club. Maar ik ben niet nep. Er zijn bij Paris Saint-Germain veel buitenlanders die hun clubliefde acteren om zich geliefd te maken”, aldus Jérémy Ménez afgelopen week in Franse media. De man die de steenrijke grootmacht in 2013 tegen Olympique Lyon naar de Franse titel schoot en inmiddels is verkocht aan AC Milan, haalde hard uit naar de nieuwe identiteit van ‘zijn’ club: “Kijk naar Lucas, die zit er nu twee jaar en heeft drie goals gemaakt en kostte veertig miljoen meer dan ik. Maar hij is Braziliaan en vandaag de dag is het misschien beter om buitenlander te zijn bij PSG.”

Ménez is altijd enfant terrible geweest en dit natrappen is verre van sjiek, maar hij heeft wel een punt. De afgelopen jaren heeft Paris Saint-Germain, dat na de overname door de Qatarese sjeik Nasser Al-Khelaifi in 2011 voor honderden miljoenen in spelers investeerde, veel van haar Franse identiteit verloren. In de huidige selectie spelen alleen Blaise Matuidi en Yohan Cabaye een hoofdrol en mag de talentvolle Lucas Digne ook zijn minuutjes meepikken, verder is het een veelheid aan nationaliteiten die dit seizoen opnieuw de missie van Champions League-winnaar worden heeft aanvaard.

De beginjaren van Al-Khelaifi

Toen Al-Khelaifi’s Qatar Sports Investments de Parijzenaars net had overgenomen was de rol voor de Fransen nog niet zo klein. Naast buitenlandse sterren als Javier Pastore en Thiago Motta haalde PSG in het eerste jaar na de overname ook Matuidi, Ménez en spits Kévin Gameiro naar Parijs, daarmee enkele van Frankrijks beste spelers aan zich bindend. Anderen die al bij de club aanwezig waren, zoals Mamadou Sakho, Christophe Jallet, Sylvain Armand, Guillaume Hoarau, Clément Chantôme en Mathieu Bodmer waren nog steeds belangrijk voor coach Antoine Koumbouaré.

Een jaar later, toen Koumbouaré was gedumpt ten faveure van Carlo Ancelotti, werden Bodmer en de talentvolle spits Jean-Christophe Bahebeck verhuurd en vertrok Hoarau na vijf seizoenen Paris Saint-Germain naar het Chinese Dalian Aerbin. Toch bleef het contingent Fransen groot in de selectie en was rechtsback Jallet de trotse aanvoerder, ondanks de aanwezigheid van miljoenenaankoop Gregory van der Wiel. Matuidi ontwikkelde zich tot een topspeler en de creatieve Ménez bleek met acht miljoen een koopje, die dus aan het eind van het seizoen een historische goal maakte.

Het einde van de Franse jaren bij PSG

Na het Franse kampioenschap bereidden de beleidsbepalers van de club in de zomer van 2013 ook een Europese veroveringstocht voor. De naar Real Madrid vertrokken Ancelotti werd vervangen door Laurent Blanc, verder werden middenvelder Cabaye en verdediger Digne binnengehaald. Toch slonk de Franse invloed die zomer, met het vertrek van clubicoon Mamadou Sakho, de verdediger die als groot talent uit de eigen jeugd was komen bovendrijven en voor de overname aanvoerder was geweest, naar Liverpool.

Ook Gameiro, Bodmer en Armand zochten hun heil elders, terwijl jeugdproducten Loïc Landre, Antoine Conte en Neeskens Kebano (heerlijke naam) weg mochten. Anderen, met Bahebeck, Chantôme en doelman Alphonse Aréola als bekendste namen, werden elders gestald.

Afgelopen zomer werd de Franse spoeling nog verder uitgedund: Ménez en Jallet werden van de hand gedaan, terwijl het achttienjarige supertalent Kingsley Coman, geboren en getogen Parijzenaar, eieren voor zijn geld koos en transfervrij naar Juventus vertrok. Hervin Ongenda, een andere talentvolle aanvaller, is verhuurd aan SC Bastia.

Momenteel klinken de grote namen bij Paris Saint-Germain niet al te Frans meer: Zlatan Ibrahimovic, Thiago Silva, Edinson Cavani, Lucas Moura, David Luiz en Ezequiel Lavezzi maken de dienst uit. Naast de belangrijke Cabaye, Matuidi en Digne spelen Chantôme, Bahebeck, de ervaren verdediger Zoumana Camara, tweede keeper Nicolas Douchez en het grote talent op het middenveld, Adrien Rabiot, een kleine rol van betekenis.

Het geval Rabiot

Die laatste, Rabiot, is de man die een volgende fase kan markeren in de Franse exodus bij Paris Saint-Germain. De middenvelder wordt een grote toekomst toebedeeld, zowel bij zijn club als in het Franse elftal. Hij moet de nieuwe grote spelverdeler worden, in de traditie van Michel Platini en Zinédine Zidane. Toch komt de nu 19-jarige wonderjongen uit Saint-Maurice, een voorstadje van Parijs, naar zijn mening veel te weinig aan spelen toe. Marco Verratti krijgt de voorkeur.

Lees verder over Rabiot: 10 spelers om te scouten in de Champions League

Rabiot, trots zoals het een echte Fransman betaamt, eist nu een salaris van vijf miljoen per jaar, anders vertrekt hij naar een andere club. Er zouden al gesprekken zijn geweest met Arsène Wenger en ook AS Roma houdt de gang van zaken rond het talent met meer dan gemiddelde belangstelling in de gaten. Mocht Rabiot, die deze zomer nog besloot te blijven, zijn biezen pakken, blijkt het vertrek van Coman (het ‘grootste talent van Parijs’) geen incident meer.

Het nieuwe La Masía?

De uitstekende jeugdopleiding van PSG, gevoed door de metropool Parijs, dreigt dan voor niks al haar talent te produceren. Coman heeft al een aantal keer geschitterd in het shirt van Juventus, terwijl Sakho het uitstekend doet bij Liverpool. Verder is Conte vaste waarde in Frankrijk Onder-20 en Landre bij Onder-21. Rabiot en ook de talentvolle doelman Aréola en spits Ongenda, beiden verhuurd aan SC Bastia, zouden die weg ook kunnen bewandelen.

Zo begint de jeugdopleiding van Paris Saint-Germain een beetje te lijken op FC Barcelona’s La Masía, dat al jaren de meeste toptalenten van Europa produceert, maar spelers als Thiago, Cristian Tello, Mauro Icardi, Baldé Keita Diao en ooit Cesc Fàbregas, Gerard Piqué, Jordi Alba en Mikel Arteta zag vertrekken voor ze in het rood-blauwe shirt konden schitteren.

Door deze ontwikkeling staan de supporters van Paris Saint-Germain voor een dilemma: zijn ze blij met de nieuwe status van hun club, of verlangen ze naar oude tijden waarin hun eigen talent in de basis stond? Jérémy Ménez heeft in ieder geval voor het tweede gekozen.

Foto bovenaan: lemeilleurdupsg.com