Feyenoord-Ajax: niets is erger dan geflatteerd verliezen

Na een tumultueuze week in Nederland voetballand, was er gister gelukkig De Klassieker om ons te herinneren aan wat het allerergste is dat je kan overkomen in de voetballerij: geflatteerd verliezen.

Na een week vol drama in het voetbal was er aan het einde gelukkig de zondag om alles weer in perspectief te plaatsen. Natuurlijk voel je je belabberd als je assistent van Alex Pastoor moet worden en natuurlijk ben je over de zeik als je ongeschikt wordt geacht om Marco van Basten als je assistent te hebben, maar dat komt allemaal niet in de buurt bij het grootste leed in de voetbalwereld: geflatteerd verliezen. Feyenoord overkwam het gisteren, uitgerekend tegen aartsvijand Ajax.

Na een heerlijk binnengeschoten vrije trap van Ricardo van Rhijn in de vierde minuut, begon de stormloop van de Rotterdammers. En na negentig minuten belegering en geen goal overheerste er één gevoel: als de lat niet in de weg had gehangen, als die verdwaalde Ajax-verdedigers niet steeds in de weg hadden gestaan, als Mitchell te Vrede en Colin Kazim (de twee Kazim is optioneel, je mag hem er bij bedenken, maar is niet essentieel voor jou om te begrijpen wie ik bedoel) koelbloediger waren, dan had Feyenoord gewoon gewonnen. Niet dat ze daar wat aan hebben.

Het is het vervelendste wat je kan overkomen in de voetbalwereld: verliezen terwijl je eigenlijk beter was. Het is ook een gevoel dat je nergens tegenkomt in het dagelijks leven. Je kunt niet als vierde in de rij bij de Jumbo staan en dus recht hebben op gratis boodschappen, en dat dan plotseling de derde in de rij met confetti ondergespoten wordt en z’n kratjes Radler cadeau krijgt en jij niet. Je kunt niet na maanden sparen eindelijk die lange vlucht naar New York gepakt hebben en er als je uitstapt achter komen dat je in Donetsk bent geland. En je bagage kwijt is.

Geflatteerd verliezen gebeurt niet in de echte wereld, vandaar dat het woord ‘geflatteerd’ ook alleen in sportjargon voorkomt, maar de voetbalwereld is veel harder dan de echte. En het drama wordt alleen maar groter als de geflatteerde overwinnaar ook gewoon zegt dat ze onverdiend hebben gewonnen. Frank de Boers gepraat over slecht spel, verbeterpunten, vooruit kijken naar de volgende wedstrijd en al die trainersbullshit zal vast wel strategisch heel slim zijn en ‘de spelers op scherp zetten’, maar het is ook gewoon de ultieme natrap naar Feyenoord. “Ja, we speelden dramatisch, maar we hebben toch gewonnen. Lekker puh.”

De ‘morele winnaar’ is Feyenoord dan, en dat is dus het ergste wat je in de voetbalwereld kan overkomen. Gewoon kunnen winnen en dus eigenlijk móeten winnen, en het dan niet doen. Als het dan nog aan de scheids ligt, die twee zuivere penalty’s niet gaf, dan is het nog minder erg. Dan kun je nog een zondebok aanwijzen. Maar wie is er nu schuldig? De Goden? Het universum? Een ongunstige positie van de Grote Beer? Het haar van Miquel Nelom? Er zijn geen verklaringen voor, het enige dat ze bij Feyenoord nu voelen is twijfel en verdriet.

Maar Feyenoord-spelers, ook al willen jullie er nu vast nog niks van weten, het had altijd nog erger gekund: je had nu de hele week de tactische nabeschouwingen van Alex Pastoor kunnen moeten aanhoren.

Foto bovenaan: dit zijn eigenlijk Justin Bieber-fans, de enige mensen die nog meer medelijden verdienen dan supporters van een team dat geflatteerd verliest. Bron: teen.com.