De 5 bizarste carrières in het huidige voetbal (mét Edson Braafheid)

Voetballers dromen van doorbreken, door naar een betere club, door naar nog een betere club en na vijftien jaar lekker afbouwen bij de eerste club. Maar sommigen, zoals Edson Braafheid, beleven de bizarste avonturen.

Er zijn zwervers, paria’s, onbegrepen genieën, lastige jongens, pechvogels en dan is er Edson Braafheid. Gister rondde hij misschien wel de verrassendste transfer van deze zomer af, van 1899 Hoffenheim, waar hij afgelopen seizoen anoniemer door het leven ging dan Volkert van der Graaf zonder enkelband, naar Lazio Roma, de club die – net als elk jaar – dit jaar hoopt mee te strijden om de Italiaanse titel. Het is een nieuw hoofdstuk in Braafheids wonderlijke loopbaan. Gelukkig is hij niet de enige weirdo in het internationale voetbal, we hebben er nog vier voor je gevonden:

Nicolas Anelka

Clubs: Paris Saint-Germain, Arsenal, Real Madrid, weer Paris Saint-Germain, Liverpool, Manchester City, Fenerbahçe, Bolton Wanderers, Chelsea, Shanghai Shenhua, Juventus, West Bromwich Albion.

Hoe zat het ook alweer? Nicolas Anelka… De man die het begrip ‘enfant terrible’ zo’n beetje elk jaar een extra betekenis geeft. Verwoestte het WK van Frankrijk in 2010 door tegen bondscoach Raymond Domenech “val toch dood, hoerenzoon” te zeggen, werd door André Villas-Boas weggestuurd bij Chelsea en maakte vorig seizoen een antisemitisch gebaar na een doelpunt. Dat laatste zorgt ervoor dat Anelka momenteel zonder club zit en aangezien hij al 35 is kan dat wel eens het einde van zijn achtbaanrit door de voetbalwereld worden.

Na een flitsende doorbraak bij Arsenal maakte hij bij Real Madrid met iedereen ruzie en mislukte hij bij achtereenvolgens Paris Saint-Germain, Liverpool, Manchester City en Fenerbahçe. Zijn immense talent was overal zichtbaar, maar zijn lage iq helaas ook. Bij Bolton Wanderers herpakte hij zich en uiteindelijk speelde hij nog vier goede seizoenen bij Chelsea. Vervolgens maakte Shanghai Shenhua hem om onverklaarbare redenen speler/trainer, van die club is inmiddels heel weinig over.

En nu? Nu moet Anelka bidden dat één of andere gestoorde clubeigenaar hem nog wil hebben. Aan de andere kant, de Fransman heeft bakken met geld verdiend en heeft al eens aangegeven Eric Cantona achterna te willen als acteur. De sterallures heeft hij alvast.

Darío Conca

Clubs: River Plate, CDUC, CA Rosario, Vasco da Gama, Fluminense, weer River Plate, weer Fluminense, Guangzhou Evergrande, weer Fluminense.

Hoe zat het ook alweer? De altijd jeugdig ogende Darío Conca is 31 en heeft nooit in Europa gespeeld, maar is toch één van de opmerkelijkste spelers op aarde. De aanvallende middenvelder komt uit de jeugd van River Plate, maar die club leende hem vier seizoenen op rij uit omdat ze het niet in hem zagen zitten. Toen hij al 26 was nam het Braziliaanse Fluminense hem uiteindelijk over en ging het opeens hard met Conca. De laatbloeier scoorde veel en gaf nog meer assists en werd twee keer verkozen tot beste speler van de Braziliaanse competitie.

En toen maakte hij in 2011 de klapper van zijn leven. De Chinese miljardairs van Guangzhou Evergrande telden 8,2 miljoen voor de Argentijn neer en gaven hem een gestoord jaarsalaris van 10,6 miljoen. Plotseling verdiende deze vrijwel onbekende speler meer dan Lionel Messi en Cristiano Ronaldo. Met 54 goals en 37 assists in 99 duels gaf Conca die arme Chinezen nog wel een beetje waar voor hun geld, ze wonnen ook de Aziatische Champions League. Maar na 2,5 jaar vond hij het wel weer goed, en ging hij lekker terug naar Fluminense.

En nu? Nu zullen we waarschijnlijk nooit meer wat van Darío Conca horen, behalve als hij weer eens wordt verkozen tot Speler van het Jaar in Brazilië.

Graziano Pellè

Clubs: Lecce, Catania, Crotone, Cesena, weer Lecce, AZ, FC Parma, Sampdoria, weer FC Parma, Feyenoord, Southampton.

Hoe zat het ook alweer? Toen Graziano Pellè in de zomer van 2012 bij Feyenoord arriveerde vlogen er heel wat seizoenskaarten de prullenbak in in Rotterdam Zuid. De toen 27-jarige Italiaanse spits die totaal mislukt was bij AZ en daarna ook in Italië weinig grazie’s te horen kreeg werd echter al snel de nieuwe held van de club. Hij maakte 55 goals in 66 wedstrijden en misschien nog wel knapper: hij gaf Feyenoord iets wat de club der havenarbeiders nog nooit gehad had, stijl.

Nu is de wonderboy weer vertrokken, voor tien miljoen naar een Engelse middenmoter. Als Pellè daar succesvol is rondt hij op grandioze wijze ‘een Luca Toni’ af: doorbreken rond je dertigste. Het bizarre carrièreverloop leest als een vreemd jongensboek, geschreven door Nico Dijkshoorn aan de marihuana, waarvan je als je het uit hebt zegt: “Nou Nico, nu maak je het wel heel erg bont. Totaal ongeloofwaardig.” De ras-Italiaan die in Italië niks klaarspeelt, maar in ons nuchtere Holland wel. Yeah right.

En nu? Gaan we zien of Graziano ook tegen verdedigers met wat meer body dan Rens van Eijden doelpunten kan maken. Bony kan het, dus waarom Pellè niet? En dan nog wat jaren bij Arsenal om zijn onwaarschijnlijke jongensboek af te sluiten.

Juan Roman Riquelme

Clubs: Argentinos Juniors, Boca Juniors, FC Barcelona, FC Villarreal, weer Boca Juniors, gestopt, weer Boca Juniors, weer Argentinos Juniors.

Hoe zat het ook alweer? Net als Nicolas Anelka is Juan Roman Riquelme iemand met gigantisch veel talent die mede door zijn dwarse karakter toch niet echt alles eruit gehaald heeft. Maar terwijl je bij Anelka al snel oordeelt dat het allemaal zijn eigen schuld is, denk je bij Riquelme toch eerder dat het de schuld is van het hele universum, maar niet van hem zelf. Gewoon omdat het Juan Roman Riquelme is. Eén van de stijlvolste spelers van zijn generatie, die op zijn beste dagen net zo mooi voetbalde als Andrea Pirlo.

Als mega-talent kwam Riquelme in 2002 bij FC Barcelona terecht. Al na één seizoen was hij erachter gekomen dat hij daar een probleem had, en dat probleem heette Xavi. Vervolgens speelde hij drie heerlijke seizoenen bij Villarreal, dat plotseling mee kon doen in Europa. Hij dirigeerde een team met Pepe Reina, Marcos Senna, Diego Forlán en een jonge Santi Cazorla. Ook bij Argentinië was hij dé man. Maar toen was het plotseling allemaal weer voorbij, hij raakte in onmin met zijn club en stopte bij zijn land na ruzie met Diego Maradona.

En nu? Is Juan Roman Riquelme alweer zeven jaar, met een half jaartje waarin hij eigenlijk was gestopt in 2012, de coolste man in de Argentijnse competitie. Hij heeft er nog één jaartje aan geplakt bij Argentinos Juniors en het universum is hem er dankbaar voor.

Edson Braafheid

Clubs: FC Utrecht, FC Twente, Bayern München, Celtic, 1899 Hoffenheim, weer FC Twente, weer 1899 Hoffenheim, Lazio Roma.

Hoe zat het ook alweer? Hoe het precies zit snappen wij eigenlijk ook niet, maar de kwaliteiten die Edson Braafheid ontbeert als speler worden ruimschoots gecompenseerd door de kwaliteiten van zijn vader en zaakwaarnemer René Braafheid. Want eigenlijk was het bij FC Utrecht al niet veel bijzonders. Bij Twente ging ie best lekker, dat is waar, maar Bayern München?! Het is bijna onvoorstelbaar. Deze man is gewoon kampioen van de Bundesliga geweest en was bijna wereldkampioen!

En dat is dus een formidabele prestatie van René Braafheid. Eljero Elia zou willen dat ie zo’n vader had. Edson zal ondertussen ongetwijfeld nog steeds geloven dat hij gewoon een topverdediger is en straks verbaasd zijn als Hiddink niet belt. Wat Lazio Roma in hemelsnaam wil met Braafheid is een raadsel, maar wellicht willen ze gewoon iemand hebben die Stefan de Vrij kan begeleiden bij het wennen aan een wereldstad als Rome, waar De Vrij trouwens totáál niet op zijn plaats lijkt te zijn.

En nu? Kan Edson dus als spelersbegeleider aan de slag. Vervolgens zal ie na een paar verrassende transfers naar Paris Saint-Germain en FC Barcelona waarschijnlijk de succesvolste zaakwaarnemer aller tijden worden. Het talent zit hem in ieder geval in het bloed.