Oranje speelt vanavond tegen Atlético Madrid

We treffen vanavond een tegenstander die bizar veel weg heeft van de Spaanse kampioen en Champions League-finalist. Van de coach tot de verdwenen topspits en van de lage verwachtingen tot de tomeloze strijdkracht.

Foto: Yarisaha.com

Foto: Yarisaha.com

Laten we beginnen met die olijke coach die hard op weg is om één van de nieuwe culthelden van de voetbalwereld te worden. Miguel Herrera, die in zijn tijd als speler één van de coolste Panini-plaatjes ooit had en verder niet zo’n opzienbarende verdediger was, is een zeer talentvol coach. Als een wildeman staat hij langs te zijlijn te schreeuwen en te springen, meer meters makend dan de gemiddelde doelman.

De vergelijking met Diego Simeone is duidelijk. Beiden zijn ze mannen die midden in hun team staan, de spelers juichen met ze en Herrera photobombt zelfs de Instagram-plaatjes van z’n voetballers. Net als Simeone bij Atlético kwam Herrera binnen op een zinkend schip dat in korte tijd veel kapiteins over boord had gegooid. Efraín Flores, José Manuel De La Torre, Luis Fernando Tena en Víctor Manuel Vucetich kregen de ploeg niet aan de praat. Herrera zette vanaf eind 2013 orde op zaken.

Guillermo Ochoa, Giovani Dos Santos, Miguel Layun en... Miguel Herrera! Foto: 101greatgoals.com

Guillermo Ochoa, Giovani Dos Santos, Miguel Layun en… Miguel Herrera! Foto: 101greatgoals.com

Net als Simeone begreep Herrera dat de pure klasse in zijn selectie niet gigantisch is, en hij er dus een hecht collectief van moest maken. Zijn spelers zijn stuk voor stuk krijgers die negentig minuten (en als het moet langer) voor elkaar door het vuur gaan en elkaars gebreken compenseren. Qua speelstijl zit Herrera wat dichter aan tegen het Bielsista van Marcelo Bielsa (ook een inspiratiebron voor Diego Simeone), met een 5-3-2-formatie, maar Mexico leunt meer op de strijdlust dan op mooi combinatievoetbal zoals Jorge Sampaoli bij Chili doet.

Zoals bij Atlético Madrid de beste aanvaller, Radamel Falcao, verdween, raakte Mexico wonderboy Carlos Vela kwijt. Herrera en hij konden niet door één deur en de coach kon geen rotte appel gebruiken. Zoals Diego Costa zijn voorganger deed vergeten bij Atleti, is de 30-jarige vechtjas Oribe Peralta, die twee jaar geleden zijn land naar Olympisch goud schoot, de man die het elke verdediging erg lastig maakt. En zoals Tibaut Courtois een briljante doelman is, is Guillermo Ochoa in de vorm van zijn leven, met de wedstrijd tegen Brazilië als grootste bewijs.

Oribe Peralta in kenmerkende actie ten opzichte van Kroaat Vedran Corluka. Foto: zimbio.com.

Oribe Peralta in kenmerkende actie ten opzichte van Kroaat Vedran Corluka. Foto: zimbio.com.

Bij Atlético Madrid zijn degelijke middenvelders als Tiago en Gabi van enorme waarde, box-to-box-middenvelders noemen ze dat. Mexico heeft met Andrés Guardado en Héctor Herrera (geen zoontje van de coach) ook zulk soort mannen in huis. Zij zijn de motor van de ploeg, bepalen het tempo en brengen de bal van de technisch niet bizar geniale verdedigers naar aanvallers Peralta en Giovani Dos Santos.

De vergelijking met Atlético Madrid is bijna absurd. De flamboyante coach, de harde werkers, de vechtersbaas in de spits, de topkeeper en de underdog-rol van de Mexicanen doen denken aan de tweede club van Madrid. Ze hebben alleen één groot probleem: Louis van Gaal zal waarschijnlijk allang weten hoe hij ze moet verslaan.

biobv-enzio