Even een vingertje heffen naar Maarten Stekelenburg

Vingertjes heffen, het is nooit leuk. Maar dat Louis van Gaal de held van Zuid-Afrika niet in zijn voorselectie heeft opgenomen, dat is bijna niet voor te stellen. Of moeten we misschien tóch een vingertje heffen naar Maarten Stekelenburg zelf?

Foto: kliekjes.files.wordpress.com

Foto: kliekjes.files.wordpress.com

Tot de zomer van 2011 dacht ik dat Stekelenburg makkelijk te vereenzelvigen was met zijn voorganger onder de lat bij het Nederlands elftal, Edwin van der Sar.  Ze praten allebei niet graag voor een camera, en mocht het zover komen, dan altijd zo bescheiden mogelijk. Stekelenburg en Van der Sar zijn van die personen die je nooit in een kolkende ArenA zou laten optreden om een losgeslagen menigte te kalmeren. Weet je wel.

2011 dus. Het jaar waarin Stekelenburg voor 6,3 miljoen euro de overstap maakte naar AS Roma. Tevens het jaar waarin ik hem voor het eerst op de kermis in Schagen aantrof. Met een sigaret in de hand. Even vieren dat je een miljoenentransfer naar Italië hebt gemaakt. Ik snap het wel.

Sinds die ene avond ging het alleen maar bergafwaarts met Steek. In Rome kwam hij in zijn eerste seizoen nog tot 29 competitieduels in de hoofdmacht. Het seizoen erop mocht hij het negentien keer proberen. Tevergeefs. Zijn onomstreden status, die hij had meegenomen van uit Amsterdam, gooide hij met een paar zwakke optredens voor het oprapen. Andere Roma-keepers dankten hem hartelijk.

Nu zit Maarten Stekelenburg bij Fulham. Zit, ja. En David Stockdale, een 28-jarige keeper die sinds 2008 zo’n beetje elke Engelse club heeft gediend, en dat zijn er veel kan ik zeggen, die jongen staat al een tijdje als eerste keus onder de lat in Londen.

In het keurkorps van ideale schoonzonen, waar mooiboys als Wesley Sneijder moeten strijden voor hun plek en Kevin Strootman juist al sinds mensenheugenis zeker wist dat hij naar het WK had gekund,  is in Brazilië geen plaats voor Stekelenburg.

Uitgerekend Brazilië, het land dat een jaar na het WK 2010 in Zuid-Afrika nog steeds nabeefde van een wonderbaarlijke redding van Stekelenburg in de kwartfinale.  Bij de Seleçao kennen ze hem nog steeds als de keeper die een nationaal trauma veroorzaakte in het Zuid-Amerikaanse land.

Reken er maar niet op dat Van Gaal óók een jaar nabeefde van die redding. Nee, die zat met een verrekijker verscholen achter een bosje aan de rand van de straat. In Schagen. De plek waar Stekelenburg zijn voorselectieplekje verspeelde aan vier ideale schoonzonen.

Bio-cas