Mannen wiens voeten wij kussen #11: Javier Zanetti

Sommige mensen worden nooit oud. Van Javier Zanetti had ik verwacht dat m’n kleinkinderen hem ook nog wel aan het werk zouden zien. Negentien seizoenen hadden we de tijd om een standbeeld te houwen, maar het kwam er niet van. Zanetti stopt.

Zanetti. Van hem wisten we helemaal niet dat hij ooit zou stoppen, toen gisteren opeens het bericht naar buiten kwam dat het de laatste maanden zijn van Zanetti in een voetbaltenue. Javier ‘Veelzijdig’ Zanetti. 22 jaar lang voetbalde hij, negentien jaar diende hij Internazionale. De Maldini van blauw-zwart.

Deze zomer wordt Zanetti 41 jaar. Hij was 39 toen hij vorig jaar zijn achillespees afscheurde en iedereen wel zeker wist dat zijn carrière voorbij was. Maar de Argentijn weigerde zijn voetbalschoenen onder dwang in de prullenbak te gooien: “Mijn loopbaan is niet voorbij. Na zo’n lange periode heb je een keer een bandenwissel nodig.”

Zanetti, de tractor dus. Rechtsback, linksback, centraal op het middenveld, hangend op rechtsvoor: het maakte niet zoveel uit waar de trainer hem neerzette. Hij vloog het hele veld over en ploegde het tegelijkertijd ook nog even om. Zanetti: de man met het aanzicht van de ideale schoonzoon. Zo een die nooit te laat komt, altijd de tafel dekt én afruimt en voor je het door hebt ook nog de afwas staat te doen.

Zanetti: geboren Nerazzurro, ondanks zijn verleden bij het Argentijnse Banfield. Wat blijft er van Inter over als hij volgend seizoen niet meer in de kleedkamer zit? Wie van dat vreemdelingenlegioen waarin de Champions League-winnaar van 2010 is veranderd moet nu het voorbeeld geven? Hij schijnt door te gaan in een technische functie, hopelijk als assistent-trainer.

Zanetti: Argentijns record-international, winnaar van de Champions League, vijfvoudig landskampioen met Inter. Rondde de vrije trap van Juan Sebastián Verón zo mooi af in de achtste finale tegen Engeland op het WK van 1998. Zanetti was er niet voor zichzelf, maar voor anderen. Na Paolo Maldini en Alessandro Costacurta was hij waarschijnlijk de laatste veldspeler die door voetbalde tot na zijn veertigste.

Zanetti, de enige Argentijn zonder vettig matje in de nek. De man wiens haar nooit helemaal nat van het zweet was, altijd bleef het bovenstukje droog en wat warrig, alsof hij net uit zijn bed kwam. Dat was niet het geval, want bij Zanetti ging, zonder enige twijfel, elke ochtend om zeven uur de wekker. De enige van Inter met besef van zijn voorbeeldfunctie. Il Capitano, hij completeert ons elftal van Mannen wiens voeten wij kussen. We wisten dat we op hem konden rekenen.

Foto bovenaan: sportal.com.au.