De eeuwige waarde van de WK-song

Het officiële WK-lied is er weer, en Stan geniet er van. Het lukt hem zelfs om Pitbull er voor te negeren, zo blij is hij met de song. Zoals alle WK- en EK-nummers hem altijd weer weten te raken.

jennifer-lopez-world-cup-anthem-we-are-one-ola

Pitbull heeft het officiële WK-lied gemaakt. Dat kleine, kale, viezige mannetje in dat pak, ja. Hij verknalde al drie top veertigs aan sterke nummers van bekwame artiesten met de simpele, inwisselbare coupletjes die hij een jaar of tien geleden toevallig op een goede avond schreef. Niemand durft dat hardop te zeggen omdat de liedjes, wanneer je Pitbulls gebrabbel wegdenkt, toch wel heel lekker blijken.

Daar hebben we meteen het probleem bij de lurven: Pitbull is een topproducer die de een na de andere hit uitpoept, maar er gewoon net iets te veel doorheen lult. De aardige buurman die voorstelt lekker voor je te koken maar aan wie je tijdens het eten het liefst zou vragen of hij ‘effe z’n muil wil houden’. Dat kun je nu eenmaal niet maken en dus slik ik het gebrabbel van Pitbull. Het kost weinig moeite om in de kroeg even naar het toilet te gaan zodra je Prrrrrrrr…. Mister World Wide!! hoort. Niet zelden besef ik dan tijdens het plassen toch weer een catchy refreintje te missen.

Pitbull pakte het bij de WK-song strategisch aan. Hij koos Jennifer Lopez, de enige vrouw ter wereld die op haar verjaardag een jaar jonger lijkt te worden, om het nummer en vooral de clip van extra glans te voorzien. Niemand spreekt ‘Forza’ zo sexy uit als JLo. De twee zijn inmiddels op elkaar ingespeeld als een centraal verdedigingsduo waarvan Louis van Gaal slechts heel wild kan dromen.

WK-songs zijn essentieel. Het Zuid-Afrikaanse Marabi van Mafikizolo, dat de NOS in 2010 als themalied koos, herinnert me nog steeds aan het sprookje dat slecht afliep. Nelly Furtado’s Força staat symbool voor de tijd dat ik na een doelpunt nog naar buiten rende om het met vriendjes te vieren. It only gets better van The Sheer is voor altijd het nummer van het jeugd-WK waar Quincy met de moeilijke achternaam een grotere toekomst werd voorspeld dan toernooigenoot Lionel Messi.

De FIFA koos met We Are One (Ole Ola) voor een prachtig WK-lied. Pitbull belichaamt de huidige tijdgeest waarin alles op een rap tempo gaat: trainers worden na vier nederlagen ontslagen, Messi heeft maar zes wedstrijden nodig om zijn doelpuntentotaal van acht naar twintig te tillen en een land moet van woestijn in een groot dynamisch sportpark veranderen omdat er zo nodig een WK moet worden gespeeld.

Ik heb sinds We Are One het idee dat het WK morgen begint. Het is het enige dat me nog een beetje doet geloven in een toernooi met waanzinnige ontknoping. Ik heb goede hoop dat Pitbull me over tien jaar nog steeds herinnert aan een sprookje met goede afloop. Al zal Arjen Robben dat naïef vinden: die denkt na vier jaar nog steeds bij elke heupbeweging van Shakira aan de teen van Iker Casillas.

BioBV-Stan