Een mooier eerbetoon voor Aragonés was niet mogelijk

Luis_Aragones

Iedereen, zelfs voetbalhelden, gaat ooit dood. In het algemeen volgt een begrafenis of een crematie, ongeveer een week later. In het voetbal volgt vaak ook een extra herdenking. Dat kan op veel verschillende manieren: een minuut applaus, een herdenking op het trainingscomplex of 11 seconden stilte. Allemaal manieren om overleden grootheden te herdenken. Afgelopen zaterdag herdacht Atlético Madrid haar oud-speler en oud-coach Luis Aragonés. Zij gaven hun held een extra cadeau: de koppositie.

Aragonés overleed afgelopen zaterdag op 75-jarige leeftijd. De man begon zijn carriere in 1957 bij Getafe, maar speelde vanaf 1964 voor Atlético. Daar eindigde hij in 1974 zijn loopbaan, nadat hij in het rood-wit van de Madrilenen drie landstitel en twee bekers won. Een held van de club dus, toen al.

Dat werd later alleen maar mooier. Toen hij stopte, op 36-jarige leeftijd werd hij gelijk coach bij de tweede club uit Madrid. En zijn heldenstatus bij de club werd alleen maar groter, want hoewel hij naast Atlético ook bij clubs als FC Barcelona en Valencia werkte stond hij in vier verschillende periodes aan het roer bij Atlético. Die vier periodes duurden in totaal 15 jaar. Dat leverde de club nog eens een titel en drie bekers op. En, wat het ook goed doet bij de rojiblancos, hij werkte nooit bij Real Madrid.

Afgelopen zaterdag overleed hij dus. Zondag speelde Atlético tegen Real Sociedad. De eerste acht minuten van de wedstrijd was het stil in het Estadio Vicente Calderón. Toen de klok acht minuten aangaf, het nummer dat Aragonés droeg, schalde zijn naam door het stadion.

Na afloop van de wedstrijd werd het eerbetoon van de club zo mogelijk nog mooier. Door de 4-0 overwinning stond de club voor het eerst sinds 25 mei 1996, toen de club haar laatste landstitel pakte,  weer alleen bovenaan in de Primera División. Wauw.

http://www.youtube.com/watch?v=DM–XFbcLu8#t=55
Het eerbetoon van de fans van Atlético aan Luis Aragonés.