Luis Suarez is de pocket aas van ‘pokerface’ Brendan Rodgers

RodgersSuarez

Zoals Brendan Rodgers dat zo goed kan – met een strak gezicht, alsof de wereld ieder moment kan vergaan – staat hij al maanden langs de zijlijn bij Liverpool. Voor de Noord-Ierse hoofdtrainer is het voetbalspelletje alsof hij aan een pokertafel zit. En ook daar kun je geen moment je aandacht verslappen.

Je ziet het zo voor je. Brendan Rodgers en Arsène Wenger aan één tafel, met allebei een tweetal kaarten in hun handen. Wenger met z’n onafscheidelijke lange jas aan, klaar om ieder moment uit zijn vel te springen. Waarop Rodgers nog maar eens z’n wenkbrauwen fronst; onverstoorbaar, ook al weet hij met welke kaarten hij de halfgod van Arsenal straks op hemelvaart zal sturen.

Soms moet je een verlies op weg naar succes accepteren. Rodgers verloor eerder dit seizoen de eerste hand van Wenger (2-0 verlies), maar hield zoals altijd de touwtjes in handen. En niet geheel onverwachts leidde dat in de afgelopen weken tot een gigantisch succes. Liverpool scoorde veertien keer in de afgelopen drie competitiewedstrijden. Het gat met Arsenal op de ranglijst van de Premier League is bijna gedicht.

De grote man aan Liverpool-zijde is Luis Suarez. Hij scoorde zelf acht keer in de drie recent gewonnen competitieduels. Vier keer tegen Noriwch City, twee keer tegen West Ham United en twee keer tegen Tottenham Hotspur. Hij schroefde er zijn seizoenstotaal mee op naar zeventien goals in elf wedstrijden.

Luis Suarez symboliseert in z’n eentje de pocket aas die Rodgers ter handen zal nemen als hij straks met Wenger, Manuel Pellegrini (Manchester City) en Jose Mourinho (Chelsea) de titelstrijd uitvecht. Het laatstgenoemde drietal moet van goeden huize komen om het rode leger te elimineren op weg naar de eerste Engelse landstitel sinds 23 jaar.

Liverpool wil Suarez straks met een dik salaris behoeden voor een transfer naar een club die structureel om Europese glorie meedoet.  Die gedachte is niet gek; voor de beste kaarten tast je meestal het diepst in de buidel. Vooral als je daarmee de rest van de Engelse clubs kunt aftroeven.

Aan het einde van het seizoen zitten Brendan en Arsène nog aan tafel. Brendan: ,,Laat jij je kaarten maar zien, Arsène.”  ,,Hmm.. een aas, twee heren, een tien en een vrouw. Kan niet fout gaan”, grinnikt Arsène en hij gooit niet geheel verrassend een boer op tafel. Voor het eerst is er een schamel glimlachje te zien op het gezicht van Brendan. Hij knipoogt eens naar Luis, die aan een tafel achter hem nieuwe schwalbetechnieken aan het uitschrijven is. Ze weten het allebei: dit keer is Liverpool eindelijk weer eens heer en meester.