Eredivisie-keepers zijn oersaaie kantoorkneuzen

Het legendarische Jiskefet, cabaretgroep achter Debiteuren, Crediteuren

Het legendarische Jiskefet, cabaretgroep achter Debiteuren, Crediteuren

Wat kunnen we ons met z’n allen soms enorm vermaken dankzij profvoetballers. Soms buiten het veld: dikke wagens, mooie vrouwen, dure spullen, enorme huizen, alsof de heren voetballers ons persoonlijk uit de economische crisis moeten trekken. Maar ook op het veld valt er genoeg te beleven. De hakballetjes, steekpassjes, kap- en draaibewegingen zijn de dingen waar wij van Buitenkant Voet van smullen. En je hebt natuurlijk de andere trucjes, Joris Mathijsen kreeg het niet voor niks aan de stok met zowel Jeremain Lens als Jeffrey Bruma. Maar er is iets dat me opvalt bij al deze dingen die de sleur van het voetbal doorbreken: de hoofdrolspelers zijn nooit doelman.

De spraakmakende keepers van vroeger zijn alom bekend. Natuurlijk kent iedereen José Luis Chilavert nog, de doelman die vaker scoorde dan Lex Immers tot nu toe in zeven seizoenen. René Higuita was een aparte, hij leek weggelopen uit een circus. En dan had je nog Khaled Askari, die zich op een negatieve manier in de herinnering van vele, vele mensen heeft weten te nestelen. Stuk voor stuk dus keepers die je vast wel kent van Youtube. En die je niet snel zal vergeten.

Hoe anders is dat met keepers van tegenwoordig. Vooral in de eredivisie. Jasper Cillessen is een prima keeper, maar ik zie hem niet snel een ‘scorpion kick’ doen. En het spannendste dat Jelle ten Rouwelaar ooit heeft gedaan, is zijn broek een halve seconde naar beneden trekken. De doelmannen van de eredivisie zijn een beetje de saaie kantoorlullo’s in een voetbalversie van Debiteuren, Crediteuren van Jiskefet. Of de kneuzen uit The Office, als je meer van Britse humor houdt.

Iemand als Filip Kurto zie ik tijdens de rust van een wedstrijd in de kleedkamer zijn broodtrommeltje pakken en tot afgrijzen zien dat zijn vriendin drie kiwi’s heeft ingepakt. En Erwin Mulder vroeg aan de shirt- en autosponsor van zijn club Feyenoord of hij alsjeblieft zijn zilvergrijze Omega uit 1989 mag houden. RKC-doelman Jan Seda is al gezegend met een voor Tsjechische begrippen oersaaie voornaam, maar zijn grote droom is ook nog eens om op een boerderij te gaan wonen met zijn vriendin.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=vOC9tPsXOMw&w=560&h=315]

Als ik Remko Pasveer aan het werk zie, dan krijg ik ernstige heimwee naar één van zijn voorgangers. Martin Pieckenhagen. Een dekselse Duitser, zoals Evert ten Napel zou zeggen. De doelman stond vijf seizoenen onder contract bij Heracles Almelo. Hij was echt zo’n keeper die behoorlijk aanwezig kon zijn. Stil afwachten tot de tegenstander zijn kant op dreigde te komen was er niet bij. Niet voor niks werd hij aanvoerder. Als de spits de bal naast kopte aan de andere zijde van het veld, kon hij ‘Piecke’ horen schelden. En het hoogtepunt: Pieckenhagen scoorde tegen AZ!

Het enige lichtpuntje in de donkere eredivisie is AZ-doelman Esteban met z’n gekke, opgeschoren kapsel. Hij trapte bijvoorbeeld al eens een ‘supporter’ tegen de grond. Gelukkig doet hij dat niet met een spits die te dichtbij komt. Verder is het helaas slaapverwekkend in het land der eredivisie-doelmannen. Toch blijf ik tijdens het kijken van Studio Sport hopen op die ene blauwe, rode of gifgroene muis tussen alle grijze exemplaren. Doe een radslag bij een penalty, keep eens een wedstrijd in een Hawaii-shirt. Doe iets, wees creatief!

BioBV-Ruben